Вести
Со велосипед низ Мариово


Благодарение на Акциите како што е “MARIOVO OFF-ROAD EXPERIENCE 2013: ENTER THE WILDERNESS” организаирана од екипа на вљубеници во велосипедизмот, имав можност, да се запознам со Мариово на сосема друг начин од конвенционалната прошетка со автомобил.
Можеби импресиите и впечатоците би биле сосема поинакви кога тоа би било во периодот на високите летни температури, кога сонцето немилосрдно пече и ги обојува во злато полињата, а ги пресушува реките и потоците. Како и да е, несекојдневно доживување и возбуда во еден од најубавите месеци ни беше овозможено од организаторите на овој настан.
Обично секогаш бараме грешки на организаторот, причина некоја организирана акција да ја критикуваме, омаловажуваме (некој добронамерно, некој од пуста љубомора) и слично, и ете, немам што да кажам, не најдов ниту една замерка. За жал бев спречен (од понежната моја страна) да дојдам ден порано и да ја поминам вечерта во пријатно друштво (не дека сопругата не ми е пријатно друштво, но е премногу нежна за Camp Lifestyle).

Утрото пристигнавме околу 9:30 часот во с. Манастир и бевме пречекани од организаторот со напатствија за паркирање, и други инструкции. Околу се беше раздвижено, сите ги подготвуваа велосипедите за напорната тура, се поздравуваа и се запознаваа меѓу себе, разменуваа искуства со минатогодишните учесници во турата. Организаторот се потруди сите да не запознае и да не предупреди за тежината на турата, како и да не запознае со одредени технички карактеристики на патеката. Тука беше и штанд настрешница со веќе подготвени освежителни пијалоци за учесниците, и така нормално после сите овие информации, стартуваше и официјално рекреативно – велосипедскиот настан слободно можам да кажам на годината, акција која станува Бренд. Околу 200 велосипедисти тргнаа на освојување на Мариовскиот крај. Колоната стартуваше компактно, на чело со водачите, кои одлично ја водеа групата со темпо кое им одговараше на сите учесници. Првиот дел се возеше по асфалт до манастирот Свети Илија во должина од околу 7.5 км. околу 30 мин. каде што и се одвиваше централната прослава на Мегленско Мариовските средби. Овде добивме ужина и одморивме некои 15 минути. Уште еднаш овде беа предупредени сите кои не се доволно физички и технички подготвени за големата тура, да ја возат пократка тура до село Витолиште, па назад до с. Манастир.
Почетокот не беше воопшто тежок, време какво што можеш само да посакаш, сончево со темература околу 20 и нешто степени. Колоната на велосипедисти компактна. Од асфалтот полека се префрливме на селските патишта. Од тука веќе возењето беше малку поразвлечено, но сепак на одредени места водачите не прибираа како не би се растурила компактноста на групата. Крајоликот интересен, сеуште големи зелени површини, угорници, удолници, но сеуште на велосипеди, преминување на рекички, и прво големо собирање и поголем одмор во с. Градешница после изминати 28 км и 3:30 мин возење. Сред село коперација, а во коперација ПИВО и тоа не било кое него Крали Марко. Инаку селото е познато како селото на Итар Пео. После половина час групата веќе беше компактна и полека тргнавме натаму кон Зовиќ. Патот повторно нагоре надоле, пејзажите се заменуваа еден со друг, се додека не пристигнавме до најинтересниот и најживописното парче на мариово, селото Зовиќ, со легендарниот мост кој ја пречекорува Градешка река.

Овде се направени веројатно најубавите и најинтересни слики на турата. Никој не му оддолеа на местото. Наредниот пат кога ќе доаѓам овде нема да пропуштам и едно капење и целодневно излежавање на карпите. До Зовиќ веќе изминавме околу 42 км и останаа околу 10 км до Манастир, а по мое мислење тоа е и најтешкиот и најнапорниот дел од патеката со постојано искачување и често туркање на велосипедите преку стрмиот терен (а можеби затоа што се ближеше и самиот крај на турата). А и времето почна да менува, малку залади и пропрска со по некоја капка дожд, за среќа не се повтори ланската приказна со времето. Попатно неколку помали незгоди, паѓања за среќа без поголеми повреди, и после повеќе од 1:30 мин. возење, конечно стигнавме во Манастирот св. Никола каде беше организиран пречек на сите учесници со гравче и сокчиња.
Што да кажам повеќе за настанот, доволно е само да ги погледнете среќните насмевки на сите учесници на овој настан кој сигурно немаше да биде таков каков што беше, да не беше беспрекорната организација и пожртвуваност на екипата на Велоевропа и идејниот творец Слободан Трајковски алиас Касандар Македонски. 52 поминати километри, секој километар вреден за она што го видов, намалку 52 стекнати нови познанства, и 52 недели до наредниот настан идната година.
Линк до фото:
Статистика превземена од мојот GPS
Поминати км 51.7
Поминато време 6:59 часа
Време на движење 4:56 часа
Време на стоење: 2:03 часа
Вкупно искачување: 1369 м.
Мин висина: 576 мнв.
Макс. Висина 989 мнв.
so velosiped niz mariovo blagodarenie na akciite kako shto e “mariovo off-road experience 2013: enter the wilderness” organizairana od ekipa na vljubenici vo velosipedizmot, imav mozhnost, da se zapoznam so mariovo na sosema drug nachin od konvencionalnata proshetka so avtomobil. mozhebi impresiite i vpechatocite bi bile sosema poinakvi koga toa bi bilo vo periodot na visokite letni temperaturi, koga sonceto nemilosrdno peche i gi obojuva vo zlato polinjata, a gi presushuva rekite i potocite. kako i da e, nesekojdnevno dozhivuvanje i vozbuda vo eden od najubavite meseci ni beshe ovozmozheno od organizatorite na ovoj nastan. obichno sekogash barame greshki na organizatorot, prichina nekoja organizirana akcija da ja kritikuvame, omalovazhuvame (nekoj dobronamerno, nekoj od pusta ljubomora) i slichno, i ete, nemam shto da kazham, ne najdov nitu edna zamerka. za zhal bev sprechen (od ponezhnata moja strana) da dojdam den porano i da ja pominam vecherta vo prijatno drushtvo (ne deka soprugata ne mi e prijatno drushtvo, no e premnogu nezhna za camp lifestyle). utroto pristignavme okolu 9:30 chasot vo s. manastir i bevme prechekani od organizatorot so napatstvija za parkiranje, i drugi instrukcii. okolu se beshe razdvizheno, site gi podgotvuvaa velosipedite za napornata tura, se pozdravuvaa i se zapoznavaa megju sebe, razmenuvaa iskustva so minatogodishnite uchesnici vo turata. organizatorot se potrudi site da ne zapoznae i da ne predupredi za tezhinata na turata, kako i da ne zapoznae so odredeni tehnichki karakteristiki na patekata. tuka beshe i shtand nastreshnica so vekje podgotveni osvezhitelni pijaloci za uchesnicite, i taka normalno posle site ovie informacii, startuvashe i oficijalno rekreativno – velosipedskiot nastan slobodno mozham da kazham na godinata, akcija koja stanuva brend. okolu 200 velosipedisti trgnaa na osvojuvanje na mariovskiot kraj. kolonata startuvashe kompaktno, na chelo so vodachite, koi odlichno ja vodea grupata so tempo koe im odgovarashe na site uchesnici. prviot del se vozeshe po asfalt do manastirot sveti ilija vo dolzhina od okolu 7.5 km. okolu 30 min. kade shto i se odvivashe centralnata proslava na meglensko mariovskite sredbi. ovde dobivme uzhina i odmorivme nekoi 15 minuti. ushte ednash ovde bea predupredeni site koi ne se dovolno fizichki i tehnichki podgotveni za golemata tura, da ja vozat pokratka tura do selo vitolishte, pa nazad do s. manastir. pochetokot ne beshe voopshto tezhok, vreme kakvo shto mozhesh samo da posakash, sonchevo so temeratura okolu 20 i neshto stepeni. kolonata na velosipedisti kompaktna. od asfaltot poleka se prefrlivme na selskite patishta. od tuka vekje vozenjeto beshe malku porazvlecheno, no sepak na odredeni mesta vodachite ne pribiraa kako ne bi se rasturila kompaktnosta na grupata. krajolikot interesen, seushte golemi zeleni povrshini, ugornici, udolnici, no seushte na velosipedi, preminuvanje na rekichki, i prvo golemo sobiranje i pogolem odmor vo s. gradeshnica posle izminati 28 km i 3:30 min vozenje. sred selo koperacija, a vo koperacija pivo i toa ne bilo koe nego krali marko. inaku seloto e poznato kako seloto na itar peo. posle polovina chas grupata vekje beshe kompaktna i poleka trgnavme natamu kon zovikj. patot povtorno nagore nadole, pejzazhite se zamenuvaa eden so drug, se dodeka ne pristignavme do najinteresniot i najzhivopisnoto parche na mariovo, seloto zovikj, so legendarniot most koj ja prechekoruva gradeshka reka. ovde se napraveni verojatno najubavite i najinteresni sliki na turata. nikoj ne mu oddolea na mestoto. naredniot pat koga kje doagjam ovde nema da propushtam i edno kapenje i celodnevno izlezhavanje na karpite. do zovikj vekje izminavme okolu 42 km i ostanaa okolu 10 km do manastir, a po moe mislenje toa e i najteshkiot i najnaporniot del od patekata so postojano iskachuvanje i chesto turkanje na velosipedite preku strmiot teren (a mozhebi zatoa shto se blizheshe i samiot kraj na turata). a i vremeto pochna da menuva, malku zaladi i proprska so po nekoja kapka dozhd, za srekja ne se povtori lanskata prikazna so vremeto. popatno nekolku pomali nezgodi, pagjanja za srekja bez pogolemi povredi, i posle povekje od 1:30 min. vozenje, konechno stignavme vo manastirot sv. nikola kade beshe organiziran prechek na site uchesnici so gravche i sokchinja. shto da kazham povekje za nastanot, dovolno e samo da gi poglednete srekjnite nasmevki na site uchesnici na ovoj nastan koj sigurno nemashe da bide takov kakov shto beshe, da ne beshe besprekornata organizacija i pozhrtvuvanost na ekipata na veloevropa i idejniot tvorec slobodan trajkovski alias kasandar makedonski. 52 pominati kilometri, sekoj kilometar vreden za ona shto go vidov, namalku 52 steknati novi poznanstva, i 52 nedeli do naredniot nastan idnata godina. link do foto : statistika prevzemena od mojot gps pominati km 51.7 pominato vreme 6:59 chasa vreme na dvizhenje 4:56 chasa vreme na stoenje: 2:03 chasa vkupno iskachuvanje: 1369 m. min visina: 576 mnv. maks. visina 989 mnv.
Објава← Назад кон архивата