Како зајдисонце (поема и фотографија)

Телото завзема облик каков што ние наложуваме.
Кога влегуваме во пејсажот на нашето отворено срце,
Копнееме за мимика која може да искаже што е пронајдено.
Или можеби, копнееме да влеземе во пејсажот на срце кое сè уште не е отворено.
Го молиме телото да го промени обликот и да ни го покаже патот.
И поради длабочината на својата цел,
ниедно свиткување не е направено еднакво ниту пак може повторно да биде направено…
…за свиткувањето „зајдисонце“,
тоа е искажување на нешто повеќе…
Мишел Досон
kako zajdisonce (poema i fotografija) teloto zavzema oblik kakov shto nie nalozhuvame. koga vleguvame vo pejsazhot na nasheto otvoreno srce, kopneeme za mimika koja mozhe da iskazhe shto e pronajdeno. ili mozhebi, kopneeme da vlezeme vo pejsazhot na srce koe sè ushte ne e otvoreno. go molime teloto da go promeni oblikot i da ni go pokazhe patot. i poradi dlabochinata na svojata cel, niedno svitkuvanje ne e napraveno ednakvo nitu pak mozhe povtorno da bide napraveno za svitkuvanjeto „zajdisonce“, toa e iskazhuvanje na neshto povekje mishel doson via
Објава