Спортското планинарско друштво “Драчево” во чест на државниот празник 8-ми септември- Независноста на Македонија, една седмица по празникот, по 6-ти пат го организираше планинарското дружење на “Салаковски Езера”.
Откако со организираниот превоз пристигнавме до селото Црн Врв, кратко се припремивме и го започнавме патешествието кон двете леднички езера кои што го красат подножјето на врвот ”Убава” (2355 м.н.в).
Дента нè послужи и времето кое што по обилните дождови ја исчисти планината, а притоа ги интензивираше миризбите на шумата и шумските плодови. По пат, не можевме да им одолееме на капините што растат покрај патеката. Тие ни послужија како одлични стартери на денот што ни претстоеше.
Направивме пауза на првата ледина штом излеговме од шумата. Бевме малку изморени од постојаниот успон, но шумата беше толку живописна што не ни претставуваше проблем да се движиме низ неа. По краткиот одмор со нови сили бевме спремни да продолжиме понатаму.
Како наближувавме до езерата, така и вегетацијата стануваше пооскудна оставајќи нè на голо со пространите пасишта и стадата овци што попатно ги сретнавме.
Убав беше моментот кога од пространството се искачивме на ридот и одеднаш се појавија ”Салаковските езера” (2180 м.н.м) во долот. Од спротива се издигнуваше врвот Убава, кој поради променливите временски услови и ветарот малку луѓе го искачија. Повеќето планинари сакаа да поуживаат покрај езерата, па дури и да покажат храброст со тоа што се брчнаа во нив и покрај ниските температури.
Собравме сила, јадевме и малку смрзнавме, пред да дојде времето за да се упатиме кон домот. Имавме околу 3 часа одење, по веќе изодените 3 часа, но тоа не беше проблем кога сите во групата се инспирираа еден од друг да продолжат напред.
Овој пат имавме полесен терен за одење, повторно живописна природа, а и времето брзо поминуваше во разговорите со добро друштво.
Конечно стигнавме во домот кој навидум изгледаше блиску, но само навидум… Во одлично средениот планинарски дом ”Караџица”, со незаменлива глетка кон врвот ”Солунска глава”, нè пречекаа со топло, вкусно гравче и салата што комплетно нè регенерираше по изодениот ден.
ubavinite na salakovski ezera (video) sportskoto planinarsko drushtvo drachevo vo chest na drzhavniot praznik 8-mi septemvri- nezavisnosta na makedonija, edna sedmica po praznikot, po 6-ti pat go organizirashe planinarskoto druzhenje na salakovski ezera . otkako so organiziraniot prevoz pristignavme do seloto crn vrv, kratko se pripremivme i go zapochnavme pateshestvieto kon dvete lednichki ezera koi shto go krasat podnozhjeto na vrvot ”ubava” (2355 m.n.v). denta nè posluzhi i vremeto koe shto po obilnite dozhdovi ja ischisti planinata, a pritoa gi intenzivirashe mirizbite na shumata i shumskite plodovi. po pat, ne mozhevme da im odoleeme na kapinite shto rastat pokraj patekata. tie ni posluzhija kako odlichni starteri na denot shto ni pretstoeshe. napravivme pauza na prvata ledina shtom izlegovme od shumata. bevme malku izmoreni od postojaniot uspon, no shumata beshe tolku zhivopisna shto ne ni pretstavuvashe problem da se dvizhime niz nea. po kratkiot odmor so novi sili bevme spremni da prodolzhime ponatamu. kako nablizhuvavme do ezerata, taka i vegetacijata stanuvashe pooskudna ostavajkji nè na golo so prostranite pasishta i stadata ovci shto popatno gi sretnavme. ubav beshe momentot koga od prostranstvoto se iskachivme na ridot i odednash se pojavija ”salakovskite ezera” (2180 m.n.m) vo dolot. od sprotiva se izdignuvashe vrvot ubava, koj poradi promenlivite vremenski uslovi i vetarot malku lugje go iskachija. povekjeto planinari sakaa da pouzhivaat pokraj ezerata, pa duri i da pokazhat hrabrost so toa shto se brchnaa vo niv i pokraj niskite temperaturi. sobravme sila, jadevme i malku smrznavme, pred da dojde vremeto za da se upatime kon domot. imavme okolu 3 chasa odenje, po vekje izodenite 3 chasa, no toa ne beshe problem koga site vo grupata se inspiriraa eden od drug da prodolzhat napred. ovoj pat imavme polesen teren za odenje, povtorno zhivopisna priroda, a i vremeto brzo pominuvashe vo razgovorite so dobro drushtvo. konechno stignavme vo domot koj navidum izgledashe blisku, no samo navidum vo odlichno sredeniot planinarski dom ”karadjica” , so nezamenliva gletka kon vrvot ”solunska glava”, nè prechekaa so toplo, vkusno gravche i salata shto kompletno nè regenerirashe po izodeniot den.