Вести
Прво повторување на Лафајевата насока (ажуриранo)

Новиот специјалист за 7000 м-ски врвови, Јаник Грацијани (Yannick Graziani) и алпинист со номнации за златен Цепин во 2003 и 2009 година, и Стефан Беноа (Stephane Benoist) стигнаа на врвот утрото на 24 октомври 2013 година, по искачувањето на Јужната Стена на Анапурна, по околу недела дена откако го напуштија напредниот Базен Логор.
Обидот во 2010
Јаник и Стефан претходно имаа обид во 2010 година. Пристигнаа на Базниот Логор во последната седмица од септември таа година, и се аклиматизираа на близок 6100 м-ски врв, пред да достигнат височина од 7219 м.н.в. на Јужна Анапурна. Пристигнаа на врвот на Јужна Анапурна на 7 октомври и се вратија во Базниот Логор на 8 октомври.
По еднонеделн одмор, наврската беше подготвена за Анапурна I по Јапонската насока, но лошото време ги натера да чекаат уште 7 дена. Конечно, тие беа во можност да започнат со искачување на 22 октомври. И покрај нормалниот снег и предизвикувачките услови, продолжија со искачување до 25 октомври, кога беа присилени да се повлечат од 6800 м.н.в. поради претерана снежна покривка и бавно напредување.
Оваа година
Наврската ја напушта Франција во средината на третата недела од септември оваа година, за повторен обид на Анапурна. Тие го поставија Базниот Логор на 30 септември и тргнаа да качуваат на безимен 6100 м-ски врв близу јужните падини на Анапурна III. Во тој миг, кога неверојатното 28-часовно соло на Ули Штек по Јужната Стена на Анапурна I претстоеше, француската наврска се аклиматизираше на друг безимен 6505 м-ски врв на јужниот обрач на Анапурна Sanctuary, меѓу Анапурна III и Гандарба Чули.
Беноа и Гразијани го качија карактеристичниот кулоар на југоизападното крило (700 m, TD- со делови од 90°) и поминаа две ноќи на врвот.
За време на втората ноќ тие добија ЅМЅ-порака од Штек (првичната намера била сите тројца да извадат заедничка дозвола за анапурна), во кја им рекол дека ќе оди на анапурна таа вечер.
Додека стигнале долу, Штек веќе бил тргнат. Истрчал од базниот логор до Похара за еден ден. Французите биле одушевени дека Штек ја качил јужната стена по само една аклиматизација до 6500 m н.в
Период од лоши временски услови со нови 30-40 cm снег на јужната страна од масивот Анапурна ги натера двајцата французи да чекаат до 17 октомври пред зпаочнување на главното искачување.
Наврската избра различна и побезбедна линија од онаа на Штек, прво на капрестио појас на левата страна на малиот кулоар, за да достигнат на бивакот на околу 6100 m н.в.
Oд таму тргнаа по кулоарот (50-70°) до безбедно место за бивак на околу 6650 m н.в. на Јапонскиот Столб, место што претходно гознаеја од претходниот обид во 2010.
Времето тогаш уште повеќе се влошува, со снег и ветер. По поминувањето на 3 ноќи на овој бивак, наврската јадеше, пиеше и одмараше, па качија нагоре во лево за да достигнат до подножјето на карпестата барера на околу 7100 m н.в.
Тук, Беноа водел, качиле 4 тешки цугови. Два цуга биле доста сложени, со тенок, лош за осигурување, деликатен вертикален мраз.
Следниот ден, отккао ги надминале тешките цугови (80-90°) скоро стигнуваат до врвот на бариерата, и бивакуваат на 7400 m н.в. на средината од бариерата, забележуваат, во десниот дел, еден френд со круто тело и карабинер, најверојатно остаток од обидот на Беган и Лафа. Исто така ги забалежале трагите на Штек на околу 7300 m н.в.
Следниот ден наврската качува уште неколку тешки цугови (повеќето тешки повторно ги води Беноа) до бивакот на 7550 m н.в. и следниот ден стигнуваат на врвот.
Веднаш започнуваа да слегуваат кон бивакот на 7400 m н.в., но веќе Беноа не се чувствува добро, и се движи сè побавно. Ноќта била ветровита, а прогнозриан бил и снег.
Следниот ден, Грацијани ги подготвувал абзелите, наврската стигнала под подножјето на карпестата бариера, и по инсистирање на Грацијани, продолжуваат надоле и за време на ноќта. Но челните лампи не им работеле, па Грацијани ги местел абзелите со светлината од запалениот горилник.
Продолжуваат во ноќта, а сидриштата стануваат сè понесигурни, до нивниот прв бивак, каде преспиваат неколку часа (тогаш им се потршило целото гориво). За среќа, ноќта била мирна, прогнозираниот снег не дошол, и Грацијани бил во можност да работи со голи раце.
Наврската стигнува на бергшрундот на 26 октомври и потоа за шест часа стигнуваат до напредниот базен логор. Сфаќајќи дека ниеден од нив не може да продолжи надолу, следниот ден со соларниот панел г полнат сателитскиот телефон и повикуваат хеликоптер.
На 28 октомври обајцата французи стигнуваат во Катманду, каде Беноа останува во болница, каде е подложен на лекување за сериозните смрзнатини на прстите од рацете и нозете. Грацијани имал повеќе среќа, и сето патешествие го поминува неповреден.
Иако ова искачување се наоѓа во сенката на она што го направи Штек, сепак има огромно значење, бидејќи се случува скоро веднаш по првенственото искачување, направено е во алпски стил, и обајцата алпинисти успешно се соочуваат со сите тешкотии кон врвот и назад.
prvo povtoruvanje na lafajevata nasoka (azhurirano) noviot specijalist za 7000 m-ski vrvovi, janik gracijani (yannick graziani) i alpinist so nomnacii za zlaten cepin vo 2003 i 2009 godina, i stefan benoa (stephane benoist) stignaa na vrvot utroto na 24 oktomvri 2013 godina, po iskachuvanjeto na juzhnata stena na anapurna, po okolu nedela dena otkako go napushtija napredniot bazen logor. obidot vo 2010 janik i stefan prethodno imaa obid vo 2010 godina. pristignaa na bazniot logor vo poslednata sedmica od septemvri taa godina, i se aklimatiziraa na blizok 6100 m-ski vrv, pred da dostignat visochina od 7219 m.n.v. na juzhna anapurna. pristignaa na vrvot na juzhna anapurna na 7 oktomvri i se vratija vo bazniot logor na 8 oktomvri. po ednonedeln odmor, navrskata beshe podgotvena za anapurna i po japonskata nasoka, no loshoto vreme gi natera da chekaat ushte 7 dena. konechno, tie bea vo mozhnost da zapochnat so iskachuvanje na 22 oktomvri. i pokraj normalniot sneg i predizvikuvachkite uslovi, prodolzhija so iskachuvanje do 25 oktomvri, koga bea prisileni da se povlechat od 6800 m.n.v. poradi preterana snezhna pokrivka i bavno napreduvanje. ovaa godina navrskata ja napushta francija vo sredinata na tretata nedela od septemvri ovaa godina, za povtoren obid na anapurna. tie go postavija bazniot logor na 30 septemvri i trgnaa da kachuvaat na bezimen 6100 m-ski vrv blizu juzhnite padini na anapurna iii. vo toj mig, koga neverojatnoto 28-chasovno solo na uli shtek po juzhnata stena na anapurna i pretstoeshe, francuskata navrska se aklimatizirashe na drug bezimen 6505 m-ski vrv na juzhniot obrach na anapurna sanctuary, megju anapurna iii i gandarba chuli. benoa i grazijani go kachija karakteristichniot kuloar na jugoizapadnoto krilo (700 m, td- so delovi od 90°) i pominaa dve nokji na vrvot. za vreme na vtorata nokj tie dobija dzmdz-poraka od shtek (prvichnata namera bila site trojca da izvadat zaednichka dozvola za anapurna), vo kja im rekol deka kje odi na anapurna taa vecher. dodeka stignale dolu, shtek vekje bil trgnat. istrchal od bazniot logor do pohara za eden den. francuzite bile odusheveni deka shtek ja kachil juzhnata stena po samo edna aklimatizacija do 6500 m n.v period od loshi vremenski uslovi so novi 30-40 cm sneg na juzhnata strana od masivot anapurna gi natera dvajcata francuzi da chekaat do 17 oktomvri pred zpaochnuvanje na glavnoto iskachuvanje. navrskata izbra razlichna i pobezbedna linija od onaa na shtek, prvo na kaprestio pojas na levata strana na maliot kuloar, za da dostignat na bivakot na okolu 6100 m n.v. od tamu trgnaa po kuloarot (50-70°) do bezbedno mesto za bivak na okolu 6650 m n.v. na japonskiot stolb, mesto shto prethodno goznaeja od prethodniot obid vo 2010. vremeto togash ushte povekje se vloshuva, so sneg i veter. po pominuvanjeto na 3 nokji na ovoj bivak, navrskata jadeshe, pieshe i odmarashe, pa kachija nagore vo levo za da dostignat do podnozhjeto na karpestata barera na okolu 7100 m n.v. tuk, benoa vodel, kachile 4 teshki cugovi. dva cuga bile dosta slozheni, so tenok, losh za osiguruvanje, delikaten vertikalen mraz. sledniot den, otkkao gi nadminale teshkite cugovi (80-90°) skoro stignuvaat do vrvot na barierata, i bivakuvaat na 7400 m n.v. na sredinata od barierata, zabelezhuvaat, vo desniot del, eden frend so kruto telo i karabiner, najverojatno ostatok od obidot na began i lafa. isto taka gi zabalezhale tragite na shtek na okolu 7300 m n.v. sledniot den navrskata kachuva ushte nekolku teshki cugovi (povekjeto teshki povtorno gi vodi benoa) do bivakot na 7550 m n.v. i sledniot den stignuvaat na vrvot. vednash zapochnuvaa da sleguvaat kon bivakot na 7400 m n.v., no vekje benoa ne se chuvstvuva dobro, i se dvizhi sè pobavno. nokjta bila vetrovita, a prognozrian bil i sneg. sledniot den, gracijani gi podgotvuval abzelite, navrskata stignala pod podnozhjeto na karpestata bariera, i po insistiranje na gracijani, prodolzhuvaat nadole i za vreme na nokjta. no chelnite lampi ne im rabotele, pa gracijani gi mestel abzelite so svetlinata od zapaleniot gorilnik. prodolzhuvaat vo nokjta, a sidrishtata stanuvaat sè ponesigurni, do nivniot prv bivak, kade prespivaat nekolku chasa (togash im se potrshilo celoto gorivo). za srekja, nokjta bila mirna, prognoziraniot sneg ne doshol, i gracijani bil vo mozhnost da raboti so goli race. navrskata stignuva na bergshrundot na 26 oktomvri i potoa za shest chasa stignuvaat do napredniot bazen logor. sfakjajkji deka nieden od niv ne mozhe da prodolzhi nadolu, sledniot den so solarniot panel g polnat satelitskiot telefon i povikuvaat helikopter. na 28 oktomvri obajcata francuzi stignuvaat vo katmandu, kade benoa ostanuva vo bolnica, kade e podlozhen na lekuvanje za serioznite smrznatini na prstite od racete i nozete. gracijani imal povekje srekja, i seto pateshestvie go pominuva nepovreden. iako ova iskachuvanje se naogja vo senkata na ona shto go napravi shtek, sepak ima ogromno znachenje, bidejkji se sluchuva skoro vednash po prvenstvenoto iskachuvanje, napraveno e vo alpski stil, i obajcata alpinisti uspeshno se soochuvaat so site teshkotii kon vrvot i nazad.
Објава← Назад кон архивата