Флора-фауна
Панчев Три во Еден

Верувам дека сите кои беа вклучени во фестивалот ЕХО, и сите оние кои беа присутни на дел или на сите оние инспиративни приказни прикажани преку сликите кои се движат успеаа да се пренесат за миг во големите авантури, и да ја замислат својата.
Последниот ден на ЕХО се сретнав со Дино и Мики, со кои една недела пред тоа се видовме на Алпинистичка Балканијада во Демир Капија, и се присетивме дека одамна не сме качувале заедно. Така им предложив да одиме на Трло, тие и двајцата се по активни како спортски качувачи, иако и ним не им недостига желбата за авантурите на алпинизмот.
Решен проблем барем за еден ден од викендот, се смирив, продолжив со секојдневието, и потајно размислував за насоката „Жена ми не ме пушта”, која неколку викенди порано сериозно ме измачи. И така смирен и во исчекување на престојната викенд авантура, во петокот ми зазвони телефонот. Бројот непознат, но гласот, интонацијата, извонредниот на моменти архаичен Охридски говор….и те како познат. Ми се јави Ангел Куртелов, со кого пред една недела поминавме одлично на Демир Капија. И ми вели, Зарапчиев не може, ми рече дека можеби ти си заинтересиран…да одиме на Панчев утре?
Па да, ајде, се слушнав како одговарам. И готово, толку од Трло, сè уште не знам дали „Жена ми ме пушта”, одиме на Панчев, насоката која никогаш не сум ја качувал а многупати сум посакувал. Имав договарања еден куп, но поради описите, туѓите искуства, за мене таа насока беше и обременета со туѓ багаж. И цело време мислев дека не сум спремен, дека треба да почекам, дека треба….понекогаш треба да појдеш и да видиш до каде ќе стигнеш.
Да не се разбереме погрешно, треба и искуство, и ниво на подготвеност и респект кон било која активност, посебно на карпа.
Дојдовме под насоката, и застанавме пред првиот цуг. Сите што сум ги прашал за насоката, сите до еден ми кажале дека првиот цуг е нешто посебно. Неприродни движења, непознато досега местење на телото, дилферски потфати и мали или никакви стојалишта за нозете. Стоејќи доле не ни знаеш што те очекува.Карпата изгледа раскршена, дури разбушавена, гледаш многу потенцијални фаќалишта и самата линија дури изгледа прегледно и воочливо.
Ангел се намести, сонцето ја разби маглата, стана пријатно топло…и појде. Уште на почетокот разбрав дека сум пред нешто посебно. Карпата е полегната и дава можност често да ја користиш за триење, но близината на работ и карактеристиката на фаќалиштата кои често се и отворени, не ја прави таа можност многу примамлива. Гравитацијата си го рпави своето, и често натежнуваш кон работ. Првата должина на Панчев не е како ништо што сум качувал до сега, бараше доста сила, но и многу пресметани движења и баланс. Левата рака често бара фаќалишта на лево, колку да се смириш и станеш стабилен, но во најголем дел од должината фаќалишта таму нема. Како и да е, после час и поволина од кога влеговме во насоката Панчев, се сретнавме на првото сидриште, кое е поставено на една широка полица.
Иако ме измачи, првата должина на Панчев ме подготви за сè што следеше. Втората должина почнува со мало движење во лево, и преку раб продолжуваш нагоре. Убави движења, многу повеќе фаќалишта и….фала Богу стојалишта. Должината полека оди на десно, каде можеби и беше најтешкиот детал, на околу десетина метри премин во десно. Потоа полегната карпа на десно те носи под еден превис. Превисот се заобиколува, но тука движењата се одлички. Фаќалиштата се големи, и потоа истите стануваат стојалишта. Тука движењата бараат малку повеќе сила и издржливост, за да се направат во континуитет. После две три движења, пристигнав до сидриштето, кое е многу удобно, иако е мало. Го почекав Ангел, кој сеуште беше изморен од првиот цуг. Чекајќи го, ја разгледував третата должина, кај која веднаш ме заинтригира почетокот, една широка пукнатина на лево.
Знаев дека тој треба да продолжи, но сепак ме интересираше што следно сокриле тука карпите на Матка. Ангел пристигна, сè уште изморен, и веднаш решивме да продолжам јас. Искрено, веќе бев раскачуван и физички немав проблем да продолжам, и започнав махинално. После едно до две движења почувствував дека уживам во качувањето, и му благодарам на Ангел дека беше малку уморен. Должината започнува со една голема пукнатина која е поставена во жлеб. Во пукнатината фаќалиштата се одлични, а истовремено може и да заглавите и рака и нога. Од неа се излегува после 5-6 метри, и продолжувате преку плочест дел и неколку движења на раб.
Должината е одлична, се менува и на моменти потсетува и на првата должина, но овојпат движењата се решливи. После неколку детали во плочестиот дел се излегува на полегната карпа и повеќе земја и трева, тука има и неколку разлабавени камења. Сидриштето е директно над вас, поставено во жлеб и дава одличен поглед на последната должина. Ангел пристигна, а јас потајно се надевав дека самиот ќе предложи јас да ја завршам насоката. Му нафрлив, и ми рече да, секако заврши ја. Веќе стануваше доцна, и помалку студено, така да веднаш ми предаде опрема и тргнав нагоре. Последната должина ми беше претставувана како најлесната должина, иако јас такво нешто не почувствував.
Линијата е видлива, но варијатните за поминување очигледно се повеќе. Јас се движев по раб, и неретко во расчекор со една нога на некое од стојалиштата во десниот жлеб. Бара на моменти дилферско местење, но фаќалиштата на работ се одлични. Стигнав до видливот превис, кој не знаев дека треба да го поминам од лево, и се наместив директно под него. Наеднаш не ми беше толку забавно како во останатиот дел од должината, разбрав дека сериозно грешам и по мала консултација со Ангел, преминав лево и преку работ. Фаќалиштата се големи, движењата бараат концентрација и сила, но брзо се излегува. Потоа следи движење по работ до излезот од насоките на Матка. Ангел пристигна токму навреме кога започна да се смрачува, и побрзавме накај Шишевски.
Тоа што сега го мислам, после поминати четири и пол часа качувајќи во Панчев, сè уште не ми е јасно како се качува првата должина. Одејќи нагоре си мислев секоја чест на првите искачувачи. Линијата на насоката се менува цело време, од првиот раб, жлеб, превиси, повторно раб, плоча….извонредно комплексна и захтевна насока, но е едно неверојатно комплетно качувачко искуство што не би требало да се пропушти. Многу сигурна насока, голем број на точки на осигурување, кои не недостасуваат како во тешките така и во по-лесните делови.
Текст на Методи Чилиманов
panchev tri vo eden veruvam deka site koi bea vklucheni vo festivalot eho , i site onie koi bea prisutni na del ili na site onie inspirativni prikazni prikazhani preku slikite koi se dvizhat uspeaa da se prenesat za mig vo golemite avanturi, i da ja zamislat svojata. posledniot den na eho se sretnav so dino i miki, so koi edna nedela pred toa se vidovme na alpinistichka balkanijada vo demir kapija, i se prisetivme deka odamna ne sme kachuvale zaedno. taka im predlozhiv da odime na trlo, tie i dvajcata se po aktivni kako sportski kachuvachi, iako i nim ne im nedostiga zhelbata za avanturite na alpinizmot. reshen problem barem za eden den od vikendot, se smiriv, prodolzhiv so sekojdnevieto, i potajno razmisluvav za nasokata „zhena mi ne me pushta , koja nekolku vikendi porano seriozno me izmachi. i taka smiren i vo ischekuvanje na prestojnata vikend avantura, vo petokot mi zazvoni telefonot. brojot nepoznat, no glasot, intonacijata, izvonredniot na momenti arhaichen ohridski govor .i te kako poznat. mi se javi angel kurtelov, so kogo pred edna nedela pominavme odlichno na demir kapija. i mi veli, zarapchiev ne mozhe, mi reche deka mozhebi ti si zainteresiran da odime na panchev utre? pa da, ajde, se slushnav kako odgovaram. i gotovo, tolku od trlo, sè ushte ne znam dali „zhena mi me pushta , odime na panchev, nasokata koja nikogash ne sum ja kachuval a mnogupati sum posakuval. imav dogovaranja eden kup, no poradi opisite, tugjite iskustva, za mene taa nasoka beshe i obremeneta so tugj bagazh. i celo vreme mislev deka ne sum spremen, deka treba da pochekam, deka treba .ponekogash treba da pojdesh i da vidish do kade kje stignesh. da ne se razbereme pogreshno, treba i iskustvo, i nivo na podgotvenost i respekt kon bilo koja aktivnost, posebno na karpa. dojdovme pod nasokata, i zastanavme pred prviot cug. site shto sum gi prashal za nasokata, site do eden mi kazhale deka prviot cug e neshto posebno. neprirodni dvizhenja, nepoznato dosega mestenje na teloto, dilferski potfati i mali ili nikakvi stojalishta za nozete. stoejkji dole ne ni znaesh shto te ochekuva.karpata izgleda raskrshena, duri razbushavena, gledash mnogu potencijalni fakjalishta i samata linija duri izgleda pregledno i voochlivo. angel se namesti, sonceto ja razbi maglata, stana prijatno toplo i pojde. ushte na pochetokot razbrav deka sum pred neshto posebno. karpata e polegnata i dava mozhnost chesto da ja koristish za trienje, no blizinata na rabot i karakteristikata na fakjalishtata koi chesto se i otvoreni, ne ja pravi taa mozhnost mnogu primamliva. gravitacijata si go rpavi svoeto, i chesto natezhnuvash kon rabot. prvata dolzhina na panchev ne e kako nishto shto sum kachuval do sega, barashe dosta sila, no i mnogu presmetani dvizhenja i balans. levata raka chesto bara fakjalishta na levo, kolku da se smirish i stanesh stabilen, no vo najgolem del od dolzhinata fakjalishta tamu nema. kako i da e, posle chas i povolina od koga vlegovme vo nasokata panchev, se sretnavme na prvoto sidrishte, koe e postaveno na edna shiroka polica. iako me izmachi, prvata dolzhina na panchev me podgotvi za sè shto sledeshe. vtorata dolzhina pochnuva so malo dvizhenje vo levo, i preku rab prodolzhuvash nagore. ubavi dvizhenja, mnogu povekje fakjalishta i .fala bogu stojalishta. dolzhinata poleka odi na desno, kade mozhebi i beshe najteshkiot detal, na okolu desetina metri premin vo desno. potoa polegnata karpa na desno te nosi pod eden previs. previsot se zaobikoluva, no tuka dvizhenjata se odlichki. fakjalishtata se golemi, i potoa istite stanuvaat stojalishta. tuka dvizhenjata baraat malku povekje sila i izdrzhlivost, za da se napravat vo kontinuitet. posle dve tri dvizhenja, pristignav do sidrishteto, koe e mnogu udobno, iako e malo. go pochekav angel, koj seushte beshe izmoren od prviot cug. chekajkji go, ja razgleduvav tretata dolzhina, kaj koja vednash me zaintrigira pochetokot, edna shiroka puknatina na levo. znaev deka toj treba da prodolzhi, no sepak me interesirashe shto sledno sokrile tuka karpite na matka. angel pristigna, sè ushte izmoren, i vednash reshivme da prodolzham jas. iskreno, vekje bev raskachuvan i fizichki nemav problem da prodolzham, i zapochnav mahinalno. posle edno do dve dvizhenja pochuvstvuvav deka uzhivam vo kachuvanjeto, i mu blagodaram na angel deka beshe malku umoren. dolzhinata zapochnuva so edna golema puknatina koja e postavena vo zhleb. vo puknatinata fakjalishtata se odlichni, a istovremeno mozhe i da zaglavite i raka i noga. od nea se izleguva posle 5-6 metri, i prodolzhuvate preku plochest del i nekolku dvizhenja na rab. dolzhinata e odlichna, se menuva i na momenti potsetuva i na prvata dolzhina, no ovojpat dvizhenjata se reshlivi. posle nekolku detali vo plochestiot del se izleguva na polegnata karpa i povekje zemja i treva, tuka ima i nekolku razlabaveni kamenja. sidrishteto e direktno nad vas, postaveno vo zhleb i dava odlichen pogled na poslednata dolzhina. angel pristigna, a jas potajno se nadevav deka samiot kje predlozhi jas da ja zavrsham nasokata. mu nafrliv, i mi reche da, sekako zavrshi ja. vekje stanuvashe docna, i pomalku studeno, taka da vednash mi predade oprema i trgnav nagore. poslednata dolzhina mi beshe pretstavuvana kako najlesnata dolzhina, iako jas takvo neshto ne pochuvstvuvav. linijata e vidliva, no varijatnite za pominuvanje ochigledno se povekje. jas se dvizhev po rab, i neretko vo raschekor so edna noga na nekoe od stojalishtata vo desniot zhleb. bara na momenti dilfersko mestenje, no fakjalishtata na rabot se odlichni. stignav do vidlivot previs, koj ne znaev deka treba da go pominam od levo, i se namestiv direktno pod nego. naednash ne mi beshe tolku zabavno kako vo ostanatiot del od dolzhinata, razbrav deka seriozno gresham i po mala konsultacija so angel, preminav levo i preku rabot. fakjalishtata se golemi, dvizhenjata baraat koncentracija i sila, no brzo se izleguva. potoa sledi dvizhenje po rabot do izlezot od nasokite na matka. angel pristigna tokmu navreme koga zapochna da se smrachuva, i pobrzavme nakaj shishevski. toa shto sega go mislam, posle pominati chetiri i pol chasa kachuvajkji vo panchev, sè ushte ne mi e jasno kako se kachuva prvata dolzhina. odejkji nagore si mislev sekoja chest na prvite iskachuvachi. linijata na nasokata se menuva celo vreme, od prviot rab, zhleb, previsi, povtorno rab, plocha .izvonredno kompleksna i zahtevna nasoka, no e edno neverojatno kompletno kachuvachko iskustvo shto ne bi trebalo da se propushti. mnogu sigurna nasoka, golem broj na tochki na osiguruvanje, koi ne nedostasuvaat kako vo teshkite taka i vo po-lesnite delovi. tekst na metodi chilimanov
Објава← Назад кон архивата