Флора-фауна
Моќта на позитивната автосугестија во спортот

Научната енигма која ја следи состојбата на мускулна изнемоштеност и слабост не е ништо ново, а научниците сè уште не можат да разберат точно кога телото веќе не е во можност да продолжи со одредена физичка активност.
Многумина претпоставуваа дека активноста полека згаснува со трошењето на енергетските резерви и течности кои се наоѓаат во мускулите, но студијата правена на заморчиња кои беа терани „бескрајно“ да трчаат покажа дека резерви и после тоа, има!
Па сега научниците се вртат кон друга теорија за мускулната слабост предизивикана од физичка активност, а таму централно место зазема мозокот, каде што се теоретизира дека токму тој, а не мускулите, решаваат и иницираат замор и истоштеност по анализирање на одредени телесни „инпути“.
Позитивната автосугестија е моќна психолошка алатка кој одамна позната и се применува во многу древни источни практики, а сега беше ставена на тест кој имаше задача да докаже дали и како делува врз издржливоста во спортот.
Најпрво, на двете групи на испитаници им биле мониторирани и измерени сите релевантни бројки (срцева фреквенција, темпо и силата која ја продуцирале) за време на возењето на стационарен велосипед на 80 проценти од нивниот капацитет, до откажување.
Потоа, во рок од две недели испитаниците си продолжиле со нивните дневни фитнес рутини, но едната група била научена да зборува со себе, односно да се самомотивира. Биле избрани фрази како „се чувствувам одлично“, „одлично ти оди“ итн. кои на испитаниците им било наложено да ги употребуваат при секојдневното вежбање.
По две недели, групите повторно биле ставени на тестот со велосипедот, а испитаниците кои се мотивирале преку авто-сугестија направиле подобри резултати од своите претходни иако физичката потрошувачка во вежбата останала иста како и при иницијалното возење.
„Со ова се докажува дека мотивациото зборување со себеси ги подобрува кондиционите перформанси отколку неправењето на истото. Сепак, за тоа да биде најефективно, говорот треба да биде константен и систематичен“, – вели Самуел Маркора, директорот на истражувањето, особено при натпреварувања кога компетицијата полека исчезнува, и натпреварувачот останува сам со себе.
mokjta na pozitivnata avtosugestija vo sportot nauchnata enigma koja ja sledi sostojbata na muskulna iznemoshtenost i slabost ne e nishto novo, a nauchnicite sè ushte ne mozhat da razberat tochno koga teloto vekje ne e vo mozhnost da prodolzhi so odredena fizichka aktivnost. mnogumina pretpostavuvaa deka aktivnosta poleka zgasnuva so troshenjeto na energetskite rezervi i technosti koi se naogjaat vo muskulite, no studijata pravena na zamorchinja koi bea terani „beskrajno“ da trchaat pokazha deka rezervi i posle toa, ima! pa sega nauchnicite se vrtat kon druga teorija za muskulnata slabost predizivikana od fizichka aktivnost, a tamu centralno mesto zazema mozokot, kade shto se teoretizira deka tokmu toj, a ne muskulite, reshavaat i iniciraat zamor i istoshtenost po analiziranje na odredeni telesni „inputi“. pozitivnata avtosugestija e mokjna psiholoshka alatka koj odamna poznata i se primenuva vo mnogu drevni istochni praktiki, a sega beshe stavena na test koj imashe zadacha da dokazhe dali i kako deluva vrz izdrzhlivosta vo sportot. najprvo, na dvete grupi na ispitanici im bile monitorirani i izmereni site relevantni brojki (srceva frekvencija, tempo i silata koja ja producirale) za vreme na vozenjeto na stacionaren velosiped na 80 procenti od nivniot kapacitet, do otkazhuvanje. potoa, vo rok od dve nedeli ispitanicite si prodolzhile so nivnite dnevni fitnes rutini, no ednata grupa bila nauchena da zboruva so sebe, odnosno da se samomotivira. bile izbrani frazi kako „se chuvstvuvam odlichno“, „odlichno ti odi“ itn. koi na ispitanicite im bilo nalozheno da gi upotrebuvaat pri sekojdnevnoto vezhbanje. po dve nedeli, grupite povtorno bile staveni na testot so velosipedot, a ispitanicite koi se motivirale preku avto-sugestija napravile podobri rezultati od svoite prethodni iako fizichkata potroshuvachka vo vezhbata ostanala ista kako i pri inicijalnoto vozenje. „so ova se dokazhuva deka motivacioto zboruvanje so sebesi gi podobruva kondicionite performansi otkolku nepravenjeto na istoto. sepak, za toa da bide najefektivno, govorot treba da bide konstanten i sistematichen“, veli samuel markora, direktorot na istrazhuvanjeto, osobeno pri natprevaruvanja koga kompeticijata poleka ischeznuva, i natprevaruvachot ostanuva sam so sebe.
Објава← Назад кон архивата