Флора-фауна
Последното трчање на Џим


Мојот пријател Џим почина овој месец додека ја правеше најомилена работа – да трча. Автомобил го удрил додека ја преминуваше улицата.
Џим беше одличен, беше несебични. Тој секогаш се рангираше во првите три места во неговата возрасната група во 90 % од натпреварите. Сакаше да трча, повеќе од било кој што го познавам. Сакаше да помага и на другите.
Тој беше на секоја трка и го поткрепуваше секого. Тој често ги оставаше своите цели, за да им помогне на другите да ги постигнат. Ако тој трчаше само за себе, тој ќе беше многу побрз.
Тој беше првиот човек кој испраќаше мејл за да не поздрави по трка и да каже дека сме биле на ниво. Џим уживаше да трча, но повеќе сакаше да им помага на другите да го прават тоа.
Тоа го сваќам, кога ја гледам оваа фотографија од поворката на Џим, како го придружуваме до неговиот последен дом.
Џим не беше суетен. Тој уживаше да носат фармерки и маица. Тери – неговата сопруга, ни рече да дојдеме на погребот облечени за трчање. Така и Џим ќе биде погребан, рече таа. Дојдете во хеланки или шорцеви за трчање. Носете патики.
Јас бев еден од луѓето кои го носеа ковчегот на Џим. Кога дојде време да тргнеме кон гробиштата, менаџерот на погребот даде идеја. Гробиштата се само на километар од тука, рече тој. Наместо да дојдете со автомобили , следете не со трчање.
Тоа беше генијална идеја .
Во средата, кога ние од клубот Grand Rapids Running Club сите заедно бевме во поворката, направивме за првпат трчање говорејќи еден со друг. Ние се смеевме и зборувавме за безбол и политика. Тогаш, некој одлучи да го зголеми темпото и сите го следеа.
Додека трчавме зад Џим , јас бев во првите редови на групата и слушав луѓето како се смеат и зборуваат.
Тоа беше последното трчање на Џим. Тоа беше последен пат за Џим – и тоа беше токму тоа што тој би посакал да го има. Секој уживаше во пријателството. Џим знаеше дека тоа е најубавото нешто на планетата.
Како тркачи, ние се погриживме не само за љубовта на Џим кон трчањето, но и за духот кој тој го носеше. Кога некој нов тркач доаѓаше кај нас, Џим беше првиот човек кој го поздравуваше. Тераше да се чувствува како дел од тимот.
Џим беше полн со стаст, но тој беше подготвен да го жртвува тренингот за да им помогне на другите.
Тој ќе охрабрува некој кој може да истрча само половина километар. Иако Џим можеше да истрча 50.
Тој ги охрабруваше членовите не само заради трчањето, но и заради нивната формата, и за пријателството што трчањето го создава. Тоа е најнеповторливото својство на трчањето.
Можете да го видите сето тоа на сликата со тркачите наредни зад погребалната кола на Џим која што одеше кон гробиштата. Сликата покажува лојалност кон еден брат, кој штотуку исчезна. Без разлика дали ти си во елитата, олимписки тркач или последниот човек кој завршува на целта, ние сме поврзани.
Трчај во мир, Џим
Текст на Џејсон Андерсен
poslednoto trchanje na djim mojot prijatel djim pochina ovoj mesec dodeka ja praveshe najomilena rabota – da trcha. avtomobil go udril dodeka ja preminuvashe ulicata. djim beshe odlichen, beshe nesebichni. toj sekogash se rangirashe vo prvite tri mesta vo negovata vozrasnata grupa vo 90 % od natprevarite. sakashe da trcha, povekje od bilo koj shto go poznavam. sakashe da pomaga i na drugite. toj beshe na sekoja trka i go potkrepuvashe sekogo. toj chesto gi ostavashe svoite celi, za da im pomogne na drugite da gi postignat. ako toj trchashe samo za sebe, toj kje beshe mnogu pobrz. toj beshe prviot chovek koj isprakjashe mejl za da ne pozdravi po trka i da kazhe deka sme bile na nivo. djim uzhivashe da trcha, no povekje sakashe da im pomaga na drugite da go pravat toa. toa go svakjam, koga ja gledam ovaa fotografija od povorkata na djim, kako go pridruzhuvame do negoviot posleden dom. djim ne beshe sueten. toj uzhivashe da nosat farmerki i maica. teri – negovata sopruga, ni reche da dojdeme na pogrebot oblecheni za trchanje. taka i djim kje bide pogreban, reche taa. dojdete vo helanki ili shorcevi za trchanje. nosete patiki . jas bev eden od lugjeto koi go nosea kovchegot na djim. koga dojde vreme da trgneme kon grobishtata, menadjerot na pogrebot dade ideja. grobishtata se samo na kilometar od tuka , reche toj. namesto da dojdete so avtomobili , sledete ne so trchanje . toa beshe genijalna ideja . vo sredata, koga nie od klubot grand rapids running club site zaedno bevme vo povorkata, napravivme za prvpat trchanje govorejkji eden so drug. nie se smeevme i zboruvavme za bezbol i politika. togash, nekoj odluchi da go zgolemi tempoto i site go sledea. dodeka trchavme zad djim , jas bev vo prvite redovi na grupata i slushav lugjeto kako se smeat i zboruvaat. toa beshe poslednoto trchanje na djim. toa beshe posleden pat za djim – i toa beshe tokmu toa shto toj bi posakal da go ima. sekoj uzhivashe vo prijatelstvoto. djim znaeshe deka toa e najubavoto neshto na planetata. kako trkachi, nie se pogrizhivme ne samo za ljubovta na djim kon trchanjeto, no i za duhot koj toj go noseshe. koga nekoj nov trkach doagjashe kaj nas, djim beshe prviot chovek koj go pozdravuvashe. terashe da se chuvstvuva kako del od timot. djim beshe poln so stast, no toj beshe podgotven da go zhrtvuva treningot za da im pomogne na drugite. toj kje ohrabruva nekoj koj mozhe da istrcha samo polovina kilometar. iako djim mozheshe da istrcha 50. toj gi ohrabruvashe chlenovite ne samo zaradi trchanjeto, no i zaradi nivnata formata, i za prijatelstvoto shto trchanjeto go sozdava. toa e najnepovtorlivoto svojstvo na trchanjeto. mozhete da go vidite seto toa na slikata so trkachite naredni zad pogrebalnata kola na djim koja shto odeshe kon grobishtata. slikata pokazhuva lojalnost kon eden brat, koj shtotuku ischezna. bez razlika dali ti si vo elitata, olimpiski trkach ili posledniot chovek koj zavrshuva na celta, nie sme povrzani. trchaj vo mir, djim tekst na djejson andersen
Објава← Назад кон архивата