Флора-фауна
Вежбањето е најјакиот иљач


Според новиот извештај од една поголема статистика, физичката активност е ефективна исто толку колку што се ефективни и најфрекфентните препишувани лекови во третирањето на одредени болести кои се главните причини за морталитет.
Во принцип, постојат многу малку студии кои директно прават компарација помеѓу одреден медикаменти и физичка активност, а уште помалку ги има оние кои ги компарираат исходите од овие две ставки врз морталитетот.
Затоа, еден професор и еден студент од Универзитетот Станфорд во Калифорнија, решија да направат компарација на ефектот на лековите и вежбањето во намалувањето на морталитетот кај луѓе кои биле дијагностицирани со една од четирите состојби: срцеви болести, хронична срцева слабост, мозочен удар и дијабетес.
Преку собирање на повеќе од 350 различни претходни студии и експерименти (во кои учествувале вкупно 340,000 испитаници) и нивно статистичко обработување и споредување, двајцата дошле до интересни резултати. Имено, од оваа огромна бројка, само 57 експерименти, односно на 14,000 волонтери била тестирана ефективноста на вежбањето како лек.

Сепак, и покрај малиот број на резултати и испитаници за ефектот на вежбањето врз болеста, резултатите константно покажувале дека физичката активност дава ист ефект како и медикаментите за одреденото заболување.
Оние срцеви болни кои вежбале имале исти шанси за морталитет како и оние кои пиеле медикаменти како АКЕ инхибитори, статини и антикоагуланси. Слично било и со дијабетичарите и оние кои преживеале удар, а само оние кои имале хронична срцева слабост имале подобар исход од лековите во споредба со вежбањето.
Др. Џон Јоанидис вели – „Нашите резултати откриваат дека физичката активност може да биде многу потентен лек, а за додатни информации потребни ни се многу повеќе студии.“
vezhbanjeto e najjakiot iljach spored noviot izveshtaj od edna pogolema statistika, fizichkata aktivnost e efektivna isto tolku kolku shto se efektivni i najfrekfentnite prepishuvani lekovi vo tretiranjeto na odredeni bolesti koi se glavnite prichini za mortalitet. vo princip, postojat mnogu malku studii koi direktno pravat komparacija pomegju odreden medikamenti i fizichka aktivnost, a ushte pomalku gi ima onie koi gi kompariraat ishodite od ovie dve stavki vrz mortalitetot. zatoa, eden profesor i eden student od univerzitetot stanford vo kalifornija, reshija da napravat komparacija na efektot na lekovite i vezhbanjeto vo namaluvanjeto na mortalitetot kaj lugje koi bile dijagnosticirani so edna od chetirite sostojbi: srcevi bolesti, hronichna srceva slabost, mozochen udar i dijabetes. preku sobiranje na povekje od 350 razlichni prethodni studii i eksperimenti (vo koi uchestvuvale vkupno 340,000 ispitanici) i nivno statistichko obrabotuvanje i sporeduvanje, dvajcata doshle do interesni rezultati. imeno, od ovaa ogromna brojka, samo 57 eksperimenti, odnosno na 14,000 volonteri bila testirana efektivnosta na vezhbanjeto kako lek. sepak, i pokraj maliot broj na rezultati i ispitanici za efektot na vezhbanjeto vrz bolesta, rezultatite konstantno pokazhuvale deka fizichkata aktivnost dava ist efekt kako i medikamentite za odredenoto zaboluvanje. onie srcevi bolni koi vezhbale imale isti shansi za mortalitet kako i onie koi piele medikamenti kako ake inhibitori, statini i antikoagulansi. slichno bilo i so dijabeticharite i onie koi prezhiveale udar, a samo onie koi imale hronichna srceva slabost imale podobar ishod od lekovite vo sporedba so vezhbanjeto. dr. djon joanidis veli – „nashite rezultati otkrivaat deka fizichkata aktivnost mozhe da bide mnogu potenten lek, a za dodatni informacii potrebni ni se mnogu povekje studii.“
Објава← Назад кон архивата