Вести
Чекор напред – интервју со Алекс Хонолд


„Беше возбудлив чекор напред за мене лично” рече Хонолд во интервјуто за Rock and Ice. „Мислам дека ова ми е една од најтешките big-wall насоки.”
Следува разговор со Алекс Хонолд по неговото неверојатно соло
– Зошто се реши за слободно солирање на „El Sendero Luminoso”?
Алекс Хонолд: На некој начин фантазирав за тоа уште откако првпат ја качив насоката, на многу воопштен начин. Минатата година почнав поактивно да размислувам, но не се појавија прилики. Оваа година дојдов во Мексико баш со тоа на ум, иако на некој начин чекав како ќе се чувствувам.
На некој начин оваа насока е врвот во тешките варовнички big-wall насоки во Северна Америка каде што нема ништо слично на друго место. Вакви насоки има многу во Европа.
Уште кога првпат ја видов насоката пред 5 години, реков:„Оф леле. Ова е тоа. Ова е насока, тоа е линијата.”
– Дали насоката често е качувана?
Алекс Хонолд: Тешко е да се каже. Лани бев и излгедаше како никој да не влегол со години. Нечие јаже беше заглавено при абзел и требаше да го откопам. „Кога последен пат некој влегол овде?” не можев да си верувам. Лудо е некој да не си го земе јажето назад. Се сомневам дека е многу качувана насока. Ова е туристичко место, така што мислам дека малкумина хардкор качувачи доаѓаат овде.

– Дали претходно ја имаше качено насоката?
Алекс Хонолд: Да, пред извесен број години ја качив со мојот пријател Крис Вајднер. Потоа минатата година качив делови од насоката со двајца други пријатели. Оваа година се вратив со Сидар Рајт и останавме еден куп денови за чистење и подготовка.
– Опиши го чувството кога конечно ќе се решиш да тргнеш.
Алекс Хонолд: Бев потполно сам, но бидејќи ја имав вежбано насоката таму каде јажињата висеа страчино на неа. Би претпочитал стената да беше потполно празна, но требаше да ги оставиме јажињата зашто следниот ден се вративме за да снимаме. Но чувствував дека ова е едно од моите најдобри соло искачувања. Навистина се чувствував безбеден и едноставно само ги поминав цуговите.
– Каква беше карпата? Тврда? Мека, Ронлива?
Алекс Хонолд: Навистина добра. Нешто како гранитот во Сиера. Карпата изгледа толку добра, има многу блокови, но може и некој блок да го повлечете надолу.
– Кој ти беше клучен детал?
Алекс Хонолд: Вториот цуг дефинитивно беше најтежок за мене. Ми се чинеше како 7c+ или потешко. Единаесеттиот цуг исто така е јак, но беше некако едноставно качување па не беше страшно за соло. Вториот цуг е целиот со странични фаќалишта и стојалишта. Навистина е сложен.
– Kaко ова соло-искачување го споредуваш со другите твои врвни солирања на долги насоки?
Алекс Хонолд: Тешко е да се спореди зашто е толку различно. „Сендеро” е качување на отворена карпа со фаќалишта, наместо качување на пукнатини. И бидејќи е една огромна плоча не се пумпаш премногу. Но е многу сложена, тешка и долга насока, па така сепак ова е голем предизвик. Мислам дека ова е една од моите најтешки долги насоки, но времето ќе покаже. Некој кој израснал качувајќи варовник, може да му се види доста лесна, којзнае. Но беше еден возбудлив чекор напред за мене.

– На сликите се гледа дека носиш појас. Што правеше?
Алекс Хонолд: (се смее) па така го снимавме солирањето. Иссолирав еден цел цуг, и таму имаше добро место за да го ставам појасот. За време на еден од цуговите што ги солирав, Ренан Озтурк висеше со скаличка на еден експанзивен. Така е тоа со снимањето соло-искачувања.
– Што ти е следно во план?
Алекс Хонолд: Не знам. Сè зависи од буџетот и продукциите. Деновиве тргнувам за Патагонија со Томи Колдвел. Првпат одам таму, и не знам да качувам мраз. Не знам ни да користам цепини ни дерези. Мислам дека Роландо Гариботи му даде на Томи многу нешта за кои смета дека сме квалификувани да ги качиме. Иако слушам дека времето било за никаде. Се надевам дека е така па постојано ќе качуваме болдери и ќе бидеме суперсилни кога ќе се вратиме. Не сакам да страдам во планините.
Извор
chekor napred – intervju so aleks honold „beshe vozbudliv chekor napred za mene lichno” reche honold vo intervjuto za rock and ice. „mislam deka ova mi e edna od najteshkite big-wall nasoki.” sleduva razgovor so aleks honold po negovoto neverojatno solo – zoshto se reshi za slobodno soliranje na „el sendero luminoso”? aleks honold: na nekoj nachin fantazirav za toa ushte otkako prvpat ja kachiv nasokata, na mnogu voopshten nachin. minatata godina pochnav poaktivno da razmisluvam, no ne se pojavija priliki. ovaa godina dojdov vo meksiko bash so toa na um, iako na nekoj nachin chekav kako kje se chuvstvuvam. na nekoj nachin ovaa nasoka e vrvot vo teshkite varovnichki big-wall nasoki vo severna amerika kade shto nema nishto slichno na drugo mesto. vakvi nasoki ima mnogu vo evropa. ushte koga prvpat ja vidov nasokata pred 5 godini, rekov:„of lele. ova e toa. ova e nasoka, toa e linijata.” – dali nasokata chesto e kachuvana? aleks honold: teshko e da se kazhe. lani bev i izlgedashe kako nikoj da ne vlegol so godini. nechie jazhe beshe zaglaveno pri abzel i trebashe da go otkopam. „koga posleden pat nekoj vlegol ovde?” ne mozhev da si veruvam. ludo e nekoj da ne si go zeme jazheto nazad. se somnevam deka e mnogu kachuvana nasoka. ova e turistichko mesto, taka shto mislam deka malkumina hardkor kachuvachi doagjaat ovde. – dali prethodno ja imashe kacheno nasokata? aleks honold: da, pred izvesen broj godini ja kachiv so mojot prijatel kris vajdner. potoa minatata godina kachiv delovi od nasokata so dvajca drugi prijateli. ovaa godina se vrativ so sidar rajt i ostanavme eden kup denovi za chistenje i podgotovka. – opishi go chuvstvoto koga konechno kje se reshish da trgnesh. aleks honold: bev potpolno sam, no bidejkji ja imav vezhbano nasokata tamu kade jazhinjata visea strachino na nea. bi pretpochital stenata da beshe potpolno prazna, no trebashe da gi ostavime jazhinjata zashto sledniot den se vrativme za da snimame. no chuvstvuvav deka ova e edno od moite najdobri solo iskachuvanja. navistina se chuvstvuvav bezbeden i ednostavno samo gi pominav cugovite. – kakva beshe karpata? tvrda? meka, ronliva? aleks honold: navistina dobra. neshto kako granitot vo siera. karpata izgleda tolku dobra, ima mnogu blokovi, no mozhe i nekoj blok da go povlechete nadolu. – koj ti beshe kluchen detal? aleks honold: vtoriot cug definitivno beshe najtezhok za mene. mi se chineshe kako 7c+ ili poteshko. edinaesettiot cug isto taka e jak, no beshe nekako ednostavno kachuvanje pa ne beshe strashno za solo. vtoriot cug e celiot so stranichni fakjalishta i stojalishta. navistina e slozhen. – kako ova solo-iskachuvanje go sporeduvash so drugite tvoi vrvni soliranja na dolgi nasoki? aleks honold: teshko e da se sporedi zashto e tolku razlichno. „sendero” e kachuvanje na otvorena karpa so fakjalishta, namesto kachuvanje na puknatini. i bidejkji e edna ogromna plocha ne se pumpash premnogu. no e mnogu slozhena, teshka i dolga nasoka, pa taka sepak ova e golem predizvik. mislam deka ova e edna od moite najteshki dolgi nasoki, no vremeto kje pokazhe. nekoj koj izrasnal kachuvajkji varovnik, mozhe da mu se vidi dosta lesna, kojznae. no beshe eden vozbudliv chekor napred za mene. – na slikite se gleda deka nosish pojas. shto praveshe? aleks honold: (se smee) pa taka go snimavme soliranjeto. issolirav eden cel cug, i tamu imashe dobro mesto za da go stavam pojasot. za vreme na eden od cugovite shto gi solirav, renan ozturk viseshe so skalichka na eden ekspanziven. taka e toa so snimanjeto solo-iskachuvanja. – shto ti e sledno vo plan? aleks honold: ne znam. sè zavisi od budjetot i produkciite. denovive trgnuvam za patagonija so tomi koldvel. prvpat odam tamu, i ne znam da kachuvam mraz. ne znam ni da koristam cepini ni derezi. mislam deka rolando gariboti mu dade na tomi mnogu neshta za koi smeta deka sme kvalifikuvani da gi kachime. iako slusham deka vremeto bilo za nikade. se nadevam deka e taka pa postojano kje kachuvame bolderi i kje bideme supersilni koga kje se vratime. ne sakam da stradam vo planinite. izvor
Објава← Назад кон архивата