Понудата за качување до Антени беше отворена до цела Битола, но најверојатно самата сабота која често е работна, па и маглата во која беше обвиена прекрасната планина од нејзиното подножје па се до, за наша среќа, отприлика 1800 м.н.в. си го направи своето. Мало друштво, големи муабети.
Домаќини ни беа Саша Грбиќ, неговата сестра Сања Грбиќ и Виктор Калаузи и во вака мало друштво Пелистер беше едно супер релаксирано и спокојно искуство. Саша и Виктор водеа напред, а денот одлично се развиваше.
Тргнавме од Молика низ истоимените моликови шуми, до несреќно изгореното „срце“ на битолското и македонско планинарство, домот Копанки, преку скијачката стаза до Камењарот кој беше делумно обвиен во снег па затоа беше потребна поголема претпазливост при качувањето. Од таму до видиковецот, па до врвот Стив откаде се надѕираше врвот. Додатно поминување на две седла и како крај, мразовите на Антени.
Денот се погоди солиден, типично зимски. Со малку сонце, на почетокот магла, а на повисоките делови со ветер. Поради недоволната снежна покривка на планината бевме приморани да се враќаме по шумскиот пат кој оди од ловечката куќичка па ја кружи целата планина до патот за хотелот Молика.
А за сите оние кои никогаш немале прилика да ја посетат оваа наша убавина, дебелата моликова шума, кристалите чист воздух што делуваат далеку подобро од било каква инфузија и спокојот кој ќе завладее со вашата душа, наоѓајте слободен ден и не се колебајте!
zimsko iskachuvanje na pelister ponudata za kachuvanje do anteni beshe otvorena do cela bitola, no najverojatno samata sabota koja chesto e rabotna, pa i maglata vo koja beshe obviena prekrasnata planina od nejzinoto podnozhje pa se do, za nasha srekja, otprilika 1800 m.n.v. si go napravi svoeto. malo drushtvo, golemi muabeti. domakjini ni bea sasha grbikj , negovata sestra sanja grbikj i viktor kalauzi i vo vaka malo drushtvo pelister beshe edno super relaksirano i spokojno iskustvo. sasha i viktor vodea napred, a denot odlichno se razvivashe. trgnavme od molika niz istoimenite molikovi shumi, do nesrekjno izgorenoto „srce“ na bitolskoto i makedonsko planinarstvo, domot kopanki, preku skijachkata staza do kamenjarot koj beshe delumno obvien vo sneg pa zatoa beshe potrebna pogolema pretpazlivost pri kachuvanjeto. od tamu do vidikovecot, pa do vrvot stiv otkade se naddzirashe vrvot. dodatno pominuvanje na dve sedla i kako kraj, mrazovite na anteni. denot se pogodi soliden, tipichno zimski. so malku sonce, na pochetokot magla, a na povisokite delovi so veter. poradi nedovolnata snezhna pokrivka na planinata bevme primorani da se vrakjame po shumskiot pat koj odi od lovechkata kukjichka pa ja kruzhi celata planina do patot za hotelot molika. a za site onie koi nikogash nemale prilika da ja posetat ovaa nasha ubavina, debelata molikova shuma, kristalite chist vozduh shto deluvaat daleku podobro od bilo kakva infuzija i spokojot koj kje zavladee so vashata dusha, naogjajte sloboden den i ne se kolebajte!