Баш вчера запознав еден човек, тој е 73 години и се` уште патува околу светот, иако неговото тело секојпат му поставува повеќе лимити. Кога тој ја слушна нашата приказна, ни кажа дека тој го правел истото кога бил млад. Поминал преку 100 земји на најразличен начин. Кога тој се присеќаше на неговото минато му потекоа солзи. “Не застанувајте со ова никогаш, ова искуство ќе биде најубавото во вашиот живот” – ни кажа.
Од почетокот беше тешко, никој не веруваше кога едно младо девојче, родено во Мичурин, почна да раскажува дека ќе патува околу свет. Се борев напорно за економскиот проблем, но никогаш не го свртев грбот на мојот сон. Секогаш кога некој ми кажување дека е невозможно за мене да го направам тоа, сè повеќе сила ми даваше. И одозгора на сè со мотор. Светот е голем и шарен, па не сакам да го трансформирам во мал и црно бел, патувајќи со авион. Ќе уживам во него полека. Кога ги собравме парите потребни за моторот и за цел екипаж, дојде моментот да тргнеме, и светот не пречека со раширени раце.
20 држави, 28.000 километри и скоро една година помина од тогаш. Пола свет го поминавме, и сега е време да стигнеме назад дома од другата страна на светот. Не знаеш колку грешиш ако мислиш дека не вреди да се трудиш напорно за да го постигнеш она што навистина го сакаш. Да, тешко е, патувањето на мотор ти овозможува директно да се судриш со лоши временски услови, дожд, снег, минусни температури, топло… но никогаш немаше да можеме да уживаме во белите хоризонти на највисоките врвови на Памир, каде ги преживеавме најладните температури од -20 степени кога се чувствувавме замрзнати, никогаш нема да дознаев колку е поразлично зајдисонцето во јужниот дел на Казахстан ако не патував цел ден низ тој тежок песочен пат, ако некој ми каже дека не е ништо посебно ова зајдисонце од зајдисонцето на останатите места, верувајте ми, посебно е.
Искуствата се зголемуваат се повеќе и повеќе, а пред нас имаме уште континенти да ги видиме, Австралија и Америка( од север до југ) се наш иден план, ветувам нема да застанам. Патот е одличен факултет, каде учам многу работи.
Нешто што беше најпосебно за мене до сега, тоа беа луѓето. Без разлика на расата, верата, социјалната класа, каста, националност, секогаш бевме добредојдени. Во моментов ми доаѓаат пред очи стотици од ликови, но никогаш нема да го најдам правиот начин да им заблагодарам на секој од нив.
Иако овој проект нема спонзори, секој ден запознаваме некој кој ќе ни понуди вкусен ручек, кревет да преспиеме, или шоља топол чај…. некој кој сака да ни помогне, и кој нè турка да продолжиме да правиме уште километри. Исто така за мене е многу важна поддршката што ја добивам секојдневно од Македонија, луѓе кои не ги познавам лично, но преку facebook и на нашата веб страна ме следат и ми праќаат енергија да продолжам со патувањето.
До сите вас голема благодарност што сте со мене. Јас сум само едно девојче кое потекнува од мала држава која речиси никој не ја познава на овој свет, тоа можам да го забележам самата секаде каде што одам. Но, сега научив дека таа секогаш може да направи големи работи.
Без разлика дали сме богати или сиромашни, во истиот момент кога државата ќе ги отстрани негативностите и започне да работи напорно за сонот на луѓето, светот ќе почне да нè препознава, а ние ќе бидеме горди на тоа. Македонија повторно ќе биде видлива на мапата, и тогаш јас нема да мора секој пат да го вадам малото знаменце од мојот џеб или да им покажувам на мапата каде точно се наоѓа нашата земја.
Се надевам ви се допадна мојата мала приказна, и доколку сакате да го следите моето искуство следете ме на facebook: Around Gaia и на нашата веб страна: www.aroundgaia.com
od michurin preku himalaite i ushte podaleku… bash vchera zapoznav eden chovek, toj e 73 godini i se` ushte patuva okolu svetot, iako negovoto telo sekojpat mu postavuva povekje limiti. koga toj ja slushna nashata prikazna, ni kazha deka toj go pravel istoto koga bil mlad. pominal preku 100 zemji na najrazlichen nachin. koga toj se prisekjashe na negovoto minato mu potekoa solzi. “ne zastanuvajte so ova nikogash, ova iskustvo kje bide najubavoto vo vashiot zhivot” – ni kazha. od pochetokot beshe teshko, nikoj ne veruvashe koga edno mlado devojche, rodeno vo michurin, pochna da raskazhuva deka kje patuva okolu svet. se borev naporno za ekonomskiot problem, no nikogash ne go svrtev grbot na mojot son. sekogash koga nekoj mi kazhuvanje deka e nevozmozhno za mene da go napravam toa, sè povekje sila mi davashe. i odozgora na sè so motor. svetot e golem i sharen, pa ne sakam da go transformiram vo mal i crno bel, patuvajkji so avion. kje uzhivam vo nego poleka. koga gi sobravme parite potrebni za motorot i za cel ekipazh, dojde momentot da trgneme, i svetot ne precheka so rashireni race. 20 drzhavi, 28.000 kilometri i skoro edna godina pomina od togash. pola svet go pominavme, i sega e vreme da stigneme nazad doma od drugata strana na svetot. ne znaesh kolku greshish ako mislish deka ne vredi da se trudish naporno za da go postignesh ona shto navistina go sakash. da, teshko e, patuvanjeto na motor ti ovozmozhuva direktno da se sudrish so loshi vremenski uslovi, dozhd, sneg, minusni temperaturi, toplo… no nikogash nemashe da mozheme da uzhivame vo belite horizonti na najvisokite vrvovi na pamir, kade gi prezhiveavme najladnite temperaturi od -20 stepeni koga se chuvstvuvavme zamrznati, nikogash nema da doznaev kolku e porazlichno zajdisonceto vo juzhniot del na kazahstan ako ne patuvav cel den niz toj tezhok pesochen pat, ako nekoj mi kazhe deka ne e nishto posebno ova zajdisonce od zajdisonceto na ostanatite mesta, veruvajte mi, posebno e. iskustvata se zgolemuvaat se povekje i povekje, a pred nas imame ushte kontinenti da gi vidime, avstralija i amerika( od sever do jug) se nash iden plan, vetuvam nema da zastanam. patot e odlichen fakultet, kade ucham mnogu raboti. neshto shto beshe najposebno za mene do sega, toa bea lugjeto. bez razlika na rasata, verata, socijalnata klasa, kasta, nacionalnost, sekogash bevme dobredojdeni. vo momentov mi doagjaat pred ochi stotici od likovi, no nikogash nema da go najdam praviot nachin da im zablagodaram na sekoj od niv. iako ovoj proekt nema sponzori, sekoj den zapoznavame nekoj koj kje ni ponudi vkusen ruchek, krevet da prespieme, ili sholja topol chaj…. nekoj koj saka da ni pomogne, i koj nè turka da prodolzhime da pravime ushte kilometri. isto taka za mene e mnogu vazhna poddrshkata shto ja dobivam sekojdnevno od makedonija, lugje koi ne gi poznavam lichno, no preku facebook i na nashata veb strana me sledat i mi prakjaat energija da prodolzham so patuvanjeto. do site vas golema blagodarnost shto ste so mene. jas sum samo edno devojche koe poteknuva od mala drzhava koja rechisi nikoj ne ja poznava na ovoj svet, toa mozham da go zabelezham samata sekade kade shto odam. no, sega nauchiv deka taa sekogash mozhe da napravi golemi raboti. bez razlika dali sme bogati ili siromashni, vo istiot moment koga drzhavata kje gi otstrani negativnostite i zapochne da raboti naporno za sonot na lugjeto, svetot kje pochne da nè prepoznava, a nie kje bideme gordi na toa. makedonija povtorno kje bide vidliva na mapata, i togash jas nema da mora sekoj pat da go vadam maloto znamence od mojot djeb ili da im pokazhuvam na mapata kade tochno se naogja nashata zemja. se nadevam vi se dopadna mojata mala prikazna, i dokolku sakate da go sledite moeto iskustvo sledete me na facebook: around gaia i na nashata veb strana: www.aroundgaia.com