Вести
Цената на животот на еден Шерпа

На 17-ти април 2014 година во околу 6:30 часот по локално време по западното крило на Еверест се откачи лавина која ги зема животите на 16 луѓе. За секој што е запознаен со качувањето на Еверест, најверојатно не е ништо изненадувачки што сите овие луѓе беа шерпаски носачи. Тие се работната сила на Еверест, буквално `рбетот на качувачката индустрија. Луѓето кои што биле затекнати од лавината или носеле 30-40 кг. товар до камп 1 и 2, или се враќале накај Базниот камп. Без нивната помош, во голема мера ќе биде невозможно за Американците и Европејците со малку над просечна физиологија и многу над просечна плата за трошење да се качат на највисоката планина на светот.
Сè повеќе, врвот на авантуристичкиот туризам, Еверест, доаѓа со многу висока цена на чинење. Во августовското издание 2013 година напишав сторија насловена како “Disposable Man” во врска со честите загинувања на Шерпасите на Еверест. Оваа пак лавина беше најстрашната несреќа во историјата на планината. На ова додадете ја смртта на Шерпа Мингма Тензинг на 2-ри април кој работеше за експедицијата Peak Freaks, како и најмалку дузина сериозно повредени од лавината и 2014 година отстапува како најкрвавата година во историјата на Еверест, а сета трагедија се има случено пред експедицијата за качување воопшто да стапне на планината.
Да, нешто мора да се направи.
Нема сомневање дека работата на водичите и носачите на Еверест е полна со етички прашања, но затворањето на индустријата би ги разгневило клиентите, спонзорите и пред сè самите Шерпаси. Тие би ги изгубиле работните места кои се платени од 2000 до 6000 долари на сезона, во држава каде просечната годишна плата е 540 долари. Доколку, да речеме, еден процент од Американските рафтинг или ски инструктори умираат на нивното работно место, зборувам од процент од морталитетот на Шерпасите на Еверест, тогаш инструкторската индустрија ќе исчезне. Но, хималајското качување се смета за екстремно опасно и луѓето кои ја играат играта сè уште се закачени на неговите романтични корени како истражување наместо за неговиот сегашен статус како рекреативен туризам.
Одговорот не лежи во намалување или запирање на бизнисот на Еверест, решението е во зголемување на цената на чинење на шерпаскиот живот. Затоа што сега, без разлика што сите чувствуваат во срцето, индустријата јасно го вреднува животот на планината на следен начин: Клиенти на врвот, Шерпаси на дното.
Сакате да знаете колку чини животот на еден Шерпа? Прегледајте ги бројките во мојот извештај од минатата година: помали плати, помали стандарди за осигурување, помало осигурително покривање при несреќи. И можеби најважното, времето кое Шерпасите го поминуваат на опасниот Кумбу замрзнат водопад и на Лхотце, носејќи товар доминантно од западни експедиции за клиентите да можат да пристигнат свежи и со минимално изложување на опасностите од планината. Неколку организации направија храбри напори за обука на Шерпасите на најновите качувачки, спасителни и прва-помош техники преку разни проекти, но опасноста на планината останува тука.
Минатиот јуни непалската влада објави дека двојно ќе го зголеми осигурувањето на високогорските носачи на 11,000 долари. Но за полиса од околу 200 долари, најмалку една приватна осигурителна компанија од Катманду ќе ги покрие Шерпасите со околу 23,000 долари. Дури и тоа е малку за да се покрие загубата. Она што останува е мрежа на хуманитарни организации преку кои некои од фамилиите добиваат помош од некои од качувачите, но тоа се само дел.
Промената која јас би сакал за почеток да ја видам е онаму каде што спонзорските компании на експедициите опишуваат што им се случило на луѓето преку зборови кои се кажани напамет. Типичен пост на еден од вебсајтовите на една експедиција следи предвидлива шема, како овој од порано во месецов: „Нашиот тим е обземен со тага. Нашите молитви одат до фамилиите кои минуваат низ екстремно тежок период…“ Но после тагата треба да се сфати огромната одговорност која е врзана за најмувањето некого на вака опасна работа.
Во печатот, најмногу како лош превод на англиски, починатите се реферирани како Шерпа „водачи“. Генерално тоа е грешна титула за мажите, и некоја жена, кои секој ден ги наметнуваат рамките на рамената и носат залихи за клиентелата која плаќа.
Како што водачите и Шерпасите се будат утрово во Непал, тие ќе се посветат на наоѓање на преостанатите тела. Тие ќе бараат со часови, со лопати в раце над истиот мраз кои што ги уби нивните пријатели. Будистичката традиција е строга за брзото кремирање на телото како починатиот би нашол на брза реинкарнација.
Во деновите што доаѓаат ќе има 16 различни Pūjā погребни церемонии, најмногу од нив во малите селца во долината Кумбу. Во секое од селата има по некоја куќа која што тагува по некој човек. Нивните фотографии, најчесто избледени, каде се смешкаат и стојат на врвот на светот се` уште се обесени за посетителите. Сега ќе има 16 повеќе.
Текст на Грејсон Шафер
Извор
cenata na zhivotot na eden sherpa na 17-ti april 2014 godina vo okolu 6:30 chasot po lokalno vreme po zapadnoto krilo na everest se otkachi lavina koja gi zema zhivotite na 16 lugje. za sekoj shto e zapoznaen so kachuvanjeto na everest, najverojatno ne e nishto iznenaduvachki shto site ovie lugje bea sherpaski nosachi. tie se rabotnata sila na everest, bukvalno `rbetot na kachuvachkata industrija. lugjeto koi shto bile zateknati od lavinata ili nosele 30-40 kg. tovar do kamp 1 i 2, ili se vrakjale nakaj bazniot kamp. bez nivnata pomosh, vo golema mera kje bide nevozmozhno za amerikancite i evropejcite so malku nad prosechna fiziologija i mnogu nad prosechna plata za troshenje da se kachat na najvisokata planina na svetot. sè povekje, vrvot na avanturistichkiot turizam, everest, doagja so mnogu visoka cena na chinenje. vo avgustovskoto izdanie 2013 godina napishav storija naslovena kako disposable man vo vrska so chestite zaginuvanja na sherpasite na everest. ovaa pak lavina beshe najstrashnata nesrekja vo istorijata na planinata. na ova dodadete ja smrtta na sherpa mingma tenzing na 2-ri april koj raboteshe za ekspedicijata peak freaks, kako i najmalku duzina seriozno povredeni od lavinata i 2014 godina otstapuva kako najkrvavata godina vo istorijata na everest, a seta tragedija se ima slucheno pred ekspedicijata za kachuvanje voopshto da stapne na planinata. da, neshto mora da se napravi. nema somnevanje deka rabotata na vodichite i nosachite na everest e polna so etichki prashanja, no zatvoranjeto na industrijata bi gi razgnevilo klientite, sponzorite i pred sè samite sherpasi. tie bi gi izgubile rabotnite mesta koi se plateni od 2000 do 6000 dolari na sezona, vo drzhava kade prosechnata godishna plata e 540 dolari. dokolku, da recheme, eden procent od amerikanskite rafting ili ski instruktori umiraat na nivnoto rabotno mesto, zboruvam od procent od mortalitetot na sherpasite na everest, togash instruktorskata industrija kje ischezne. no, himalajskoto kachuvanje se smeta za ekstremno opasno i lugjeto koi ja igraat igrata sè ushte se zakacheni na negovite romantichni koreni kako istrazhuvanje namesto za negoviot segashen status kako rekreativen turizam. odgovorot ne lezhi vo namaluvanje ili zapiranje na biznisot na everest, reshenieto e vo zgolemuvanje na cenata na chinenje na sherpaskiot zhivot. zatoa shto sega, bez razlika shto site chuvstvuvaat vo srceto, industrijata jasno go vrednuva zhivotot na planinata na sleden nachin: klienti na vrvot, sherpasi na dnoto. sakate da znaete kolku chini zhivotot na eden sherpa? pregledajte gi brojkite vo mojot izveshtaj od minatata godina: pomali plati, pomali standardi za osiguruvanje, pomalo osiguritelno pokrivanje pri nesrekji. i mozhebi najvazhnoto, vremeto koe sherpasite go pominuvaat na opasniot kumbu zamrznat vodopad i na lhotce, nosejkji tovar dominantno od zapadni ekspedicii za klientite da mozhat da pristignat svezhi i so minimalno izlozhuvanje na opasnostite od planinata. nekolku organizacii napravija hrabri napori za obuka na sherpasite na najnovite kachuvachki, spasitelni i prva-pomosh tehniki preku razni proekti, no opasnosta na planinata ostanuva tuka. minatiot juni nepalskata vlada objavi deka dvojno kje go zgolemi osiguruvanjeto na visokogorskite nosachi na 11,000 dolari. no za polisa od okolu 200 dolari, najmalku edna privatna osiguritelna kompanija od katmandu kje gi pokrie sherpasite so okolu 23,000 dolari. duri i toa e malku za da se pokrie zagubata. ona shto ostanuva e mrezha na humanitarni organizacii preku koi nekoi od familiite dobivaat pomosh od nekoi od kachuvachite, no toa se samo del. promenata koja jas bi sakal za pochetok da ja vidam e onamu kade shto sponzorskite kompanii na ekspediciite opishuvaat shto im se sluchilo na lugjeto preku zborovi koi se kazhani napamet. tipichen post na eden od vebsajtovite na edna ekspedicija sledi predvidliva shema, kako ovoj od porano vo mesecov: „nashiot tim e obzemen so taga. nashite molitvi odat do familiite koi minuvaat niz ekstremno tezhok period “ no posle tagata treba da se sfati ogromnata odgovornost koja e vrzana za najmuvanjeto nekogo na vaka opasna rabota. vo pechatot, najmnogu kako losh prevod na angliski, pochinatite se referirani kako sherpa „vodachi“. generalno toa e greshna titula za mazhite, i nekoja zhena, koi sekoj den gi nametnuvaat ramkite na ramenata i nosat zalihi za klientelata koja plakja. kako shto vodachite i sherpasite se budat utrovo vo nepal, tie kje se posvetat na naogjanje na preostanatite tela. tie kje baraat so chasovi, so lopati v race nad istiot mraz koi shto gi ubi nivnite prijateli. budistichkata tradicija e stroga za brzoto kremiranje na teloto kako pochinatiot bi nashol na brza reinkarnacija. vo denovite shto doagjaat kje ima 16 razlichni pūjā pogrebni ceremonii, najmnogu od niv vo malite selca vo dolinata kumbu. vo sekoe od selata ima po nekoja kukja koja shto taguva po nekoj chovek. nivnite fotografii, najchesto izbledeni, kade se smeshkaat i stojat na vrvot na svetot se` ushte se obeseni za posetitelite. sega kje ima 16 povekje. tekst na grejson shafer izvor
Објава← Назад кон архивата