Во 1954 година Роџер Банистер го направи она што тогаш се чиенеше невозможно во полето на спротот. Тој успеа да истрча една милја (1,6 км) за помалку од четири минути (3:59,4), нешто што и ден денес се смета за стандард во професионалната атлетиката.
Она што испадна пошокантно од рекордот на Банистер беше тоа што за само шест недели рекордот беше срушен и сè до 21от век тој продолжи да биде соборуван од разни атлетичари низ светот. Во овие 50 години рекордот на една милја беше намален за цели 17 секунди, а конкретно денеска тој го држи Хишам Ел Геруж од Мароко кој го постави во 1999 година.
Додека човештвото во текот на времето успеваше да поставува нови и нови рекорди на сите можни полиња, не само во спортот, интересно е тоа што животинското царство веќе долго време (со векови) стагнира на одреден лимит во своите можности. Конкретно, земено е испитување на брзината тркачки коњи и кучиња која веќе долго време има статус кво.
На ова се поставува прашањето, зошто и како, само луѓето успеваат константно да се надминуваат себеси, а тоа не е случај и со животните?
Во игра влегуваат многу различни фактори кои го градат целиот феномен, вели Питер Вејдан, професор по физиологија и биомеханика. Тука се малите работи како составот и разликата на самата подлога на која се трча (тартанот) од времето и денешницата, потоа разните витамини, начинот на исхрана и опремата, но овие ситници би можеле да намалат само неколку секунди во корист на денешницата.
Вејдан вели дека многу поважна причина за овој феномен е големата и силна конкуренција која што се набива во разните спортски дисциплини, комбинирана со ефектот од големите финансиски награди и технологија која што секојдневно расте и неминовно влијае врз резултатите.
Најинтересниот дел со едната милја се случува токму во 1999 година. Оттогаш до сега, цели 15 години рекордот на Геруж седи на тронот и ниеден атлетичар нема успеано да го собори.
Можеби човештвото го има постигнато својот биолошки лимит кога во прашање е едната милја, а професорот вели дека е интересна коинциденцијата на периодот на поставување на рекордот со времето кога Атлетските федерации и Олимписки комитети почнаа да прават тестирање на еритропоетин, позната допинг состојка која му ги донесе седумте Тур титули на Ленс Армстрног.
Како заклучок, тој вели дека човештвото е толку уникатно и различно затоа што бројот на „интервенции“ (без разлика дали легални или не) кои што можат да влијаат врз човечката способност е бесконечна.
zoshto edinstveno chovekot rushi rekordi? vo 1954 godina rodjer banister go napravi ona shto togash se chieneshe nevozmozhno vo poleto na sprotot. toj uspea da istrcha edna milja (1,6 km) za pomalku od chetiri minuti (3:59,4), neshto shto i den denes se smeta za standard vo profesionalnata atletikata. ona shto ispadna poshokantno od rekordot na banister beshe toa shto za samo shest nedeli rekordot beshe srushen i sè do 21ot vek toj prodolzhi da bide soboruvan od razni atletichari niz svetot. vo ovie 50 godini rekordot na edna milja beshe namalen za celi 17 sekundi, a konkretno deneska toj go drzhi hisham el geruzh od maroko koj go postavi vo 1999 godina. dodeka choveshtvoto vo tekot na vremeto uspevashe da postavuva novi i novi rekordi na site mozhni polinja, ne samo vo sportot, interesno e toa shto zhivotinskoto carstvo vekje dolgo vreme (so vekovi) stagnira na odreden limit vo svoite mozhnosti. konkretno, zemeno e ispituvanje na brzinata trkachki konji i kuchinja koja vekje dolgo vreme ima status kvo. na ova se postavuva prashanjeto, zoshto i kako, samo lugjeto uspevaat konstantno da se nadminuvaat sebesi, a toa ne e sluchaj i so zhivotnite? vo igra vleguvaat mnogu razlichni faktori koi go gradat celiot fenomen, veli piter vejdan, profesor po fiziologija i biomehanika. tuka se malite raboti kako sostavot i razlikata na samata podloga na koja se trcha (tartanot) od vremeto i deneshnicata, potoa raznite vitamini, nachinot na ishrana i opremata, no ovie sitnici bi mozhele da namalat samo nekolku sekundi vo korist na deneshnicata. vejdan veli deka mnogu povazhna prichina za ovoj fenomen e golemata i silna konkurencija koja shto se nabiva vo raznite sportski disciplini, kombinirana so efektot od golemite finansiski nagradi i tehnologija koja shto sekojdnevno raste i neminovno vlijae vrz rezultatite. najinteresniot del so ednata milja se sluchuva tokmu vo 1999 godina. ottogash do sega, celi 15 godini rekordot na geruzh sedi na tronot i nieden atletichar nema uspeano da go sobori. mozhebi choveshtvoto go ima postignato svojot bioloshki limit koga vo prashanje e ednata milja, a profesorot veli deka e interesna koincidencijata na periodot na postavuvanje na rekordot so vremeto koga atletskite federacii i olimpiski komiteti pochnaa da pravat testiranje na eritropoetin, poznata doping sostojka koja mu gi donese sedumte tur tituli na lens armstrnog. kako zakluchok, toj veli deka choveshtvoto e tolku unikatno i razlichno zatoa shto brojot na „intervencii“ (bez razlika dali legalni ili ne) koi shto mozhat da vlijaat vrz chovechkata sposobnost e beskonechna.