Планот беше следен. Пристигнување во Охрид на 31ви, што е можно побрзо смесување во кампче (рецепција, шаторче и толку) и тргнување на првата тура, Охрид – Св. Наум – Охрид како загревање за викендот. Беше петок, некако тапа ден, а и облачно време, па условите беа сосема солидни за пријатна вожња без многу гужва по патот. Капење и ручече во Трпејца, малку во Св. Наум, за мерак..
Вториот ден се решивме за малку педлање низ Јабланичките Алпи. Утрото извозевме до Струга, па затоа што нема како неа друга ѝ испивме едно кафе крај Дрим и потоа правец за селото Вишни, сместено на една прекрасна и скриена локација во прегратките на планината. Краток одмор со таратур од тамошно овчо кисело кај нашите пријатели и правец за Горна Белица.
Горна Белица најубаво е да се доживее, а не да се раскажува, затоа што селото на своите 1450 м.н.в е едно од најубавите во регионот. Од таму преку брдото, удоле за Вевчани, прошетка низ „државата“, посета на изворите, по некое пиво и правец Октиси, Долна Белица, Враништа, Струга на пица и Охрид.
Третиот ден бевме закажани за Бајк викендот на Попова Шапка. Малку закаснивме на натпреварувачкиот дел кој влегуваше во распоредот на државното велосипедско првенство во планински велосипедизам, па ги фативме само доделувањата на наградите.
Сепак, после тој дел следеше рекреативна тура до Лешница која за секој што љуби МТБ е задолжителна. Го посетивме и скриениот водопад кој е богатство само за себе, а поради профилот на рутата, враќањето е она потешкото, исплнето со „бескрајно“ качување. Како за крај нè истушира невремето кое не снајде пред Шапка кое дојде како шлаг на убавата авантура.
Бирајте тура, не ви бега авантура!
ilindenska velo-(avan)tura planot beshe sleden. pristignuvanje vo ohrid na 31vi, shto e mozhno pobrzo smesuvanje vo kampche (recepcija, shatorche i tolku) i trgnuvanje na prvata tura, ohrid sv. naum ohrid kako zagrevanje za vikendot. beshe petok, nekako tapa den, a i oblachno vreme, pa uslovite bea sosema solidni za prijatna vozhnja bez mnogu guzhva po patot. kapenje i rucheche vo trpejca, malku vo sv. naum, za merak.. vtoriot den se reshivme za malku pedlanje niz jablanichkite alpi. utroto izvozevme do struga, pa zatoa shto nema kako nea druga ѝ ispivme edno kafe kraj drim i potoa pravec za seloto vishni, smesteno na edna prekrasna i skriena lokacija vo pregratkite na planinata. kratok odmor so taratur od tamoshno ovcho kiselo kaj nashite prijateli i pravec za gorna belica. gorna belica najubavo e da se dozhivee, a ne da se raskazhuva, zatoa shto seloto na svoite 1450 m.n.v e edno od najubavite vo regionot. od tamu preku brdoto, udole za vevchani, proshetka niz „drzhavata“, poseta na izvorite, po nekoe pivo i pravec oktisi, dolna belica, vranishta, struga na pica i ohrid. tretiot den bevme zakazhani za bajk vikendot na popova shapka. malku zakasnivme na natprevaruvachkiot del koj vleguvashe vo rasporedot na drzhavnoto velosipedsko prvenstvo vo planinski velosipedizam, pa gi fativme samo dodeluvanjata na nagradite. sepak, posle toj del sledeshe rekreativna tura do leshnica koja za sekoj shto ljubi mtb e zadolzhitelna. go posetivme i skrieniot vodopad koj e bogatstvo samo za sebe, a poradi profilot na rutata, vrakjanjeto e ona poteshkoto, isplneto so „beskrajno“ kachuvanje. kako za kraj nè istushira nevremeto koe ne snajde pred shapka koe dojde kako shlag na ubavata avantura. birajte tura, ne vi bega avantura!