Флора-фауна
Моќта на внатрешната тишина


Во денешниот модерен начин на живот, сетилата ни се постојано бомбардирани од најразлични надворешни дразби. Во видокругот ни доаѓаат слики што постојано се менуваат, до ушите ни допираат најразлични звуци и сето тоа ни го одвлекува вниманието. Освен надворешната бучава, постои бучава и внатре во нас. Кога не се занимаваме со она што доаѓа од надвор, умот ни е исполнет со разни мисли – сеќавања, анализирање, грижи, планови и слично, кои тешко можеме да ги контролираме. Ваквите надворешни и внатрешни дразби ни го окупираат вниманието, а притоа го губиме сегашниот момент. Нашето внимание секогаш делумно е обземено со мисли, па што и да правиме и каде и да се наоѓаме, никогаш не сме целосно во тоа.
Затоа е важно да постигнеме целосна свесност за она што се случува околу нас и во нас – да бидеме свесни каде навистина се наоѓаме, она што е околу нас да го гледаме толку реално и живо со изострена перцепција и да бидеме свесни за нашите емоции. Дури тогаш ќе можеме да постигнеме чувство на подлабок внатрешен мир и среќа. Обично луѓето мислат дека среќата се засновува на уживање, добивање пофалби и внимание од другите, но тоа всушност не е така. Најдлабоката среќа ја доживуваме кога сме во контакт со нашата внатрешна природа и таа не зависи од нешто што е надвор од нас.
За да успееме да го доживееме тоа што значи среќа, потребно е да практикуваме тишина. Живеењето во градската бучава, работата и други проблеми се стресни за нас, но секогаш можеме да се ослободиме од тоа и да го смириме умот со помош на одредени јогиски техники, како што е медитацијата, или едноставно со прошетка во природа или седење во соба во целосна тишина. Не мораме слободното време да го исполнуваме со гледање телевизија или со седење пред компјутер. Напротив, треба да си обезбедиме време кога ќе можеме да се одмориме во тишина и повторно да воспоставиме контакт со себеси.
Марија Сиљаноска Михајлоска, наставник по јога
mokjta na vnatreshnata tishina vo deneshniot moderen nachin na zhivot, setilata ni se postojano bombardirani od najrazlichni nadvoreshni drazbi. vo vidokrugot ni doagjaat sliki shto postojano se menuvaat, do ushite ni dopiraat najrazlichni zvuci i seto toa ni go odvlekuva vnimanieto . osven nadvoreshnata buchava, postoi buchava i vnatre vo nas. koga ne se zanimavame so ona shto doagja od nadvor, umot ni e ispolnet so razni misli – sekjavanja, analiziranje, grizhi, planovi i slichno, koi teshko mozheme da gi kontrolirame. vakvite nadvoreshni i vnatreshni drazbi ni go okupiraat vnimanieto, a pritoa go gubime segashniot moment . nasheto vnimanie sekogash delumno e obzemeno so misli, pa shto i da pravime i kade i da se naogjame, nikogash ne sme celosno vo toa. zatoa e vazhno da postigneme celosna svesnost za ona shto se sluchuva okolu nas i vo nas – da bideme svesni kade navistina se naogjame, ona shto e okolu nas da go gledame tolku realno i zhivo so izostrena percepcija i da bideme svesni za nashite emocii. duri togash kje mozheme da postigneme chuvstvo na podlabok vnatreshen mir i srekja. obichno lugjeto mislat deka srekjata se zasnovuva na uzhivanje, dobivanje pofalbi i vnimanie od drugite, no toa vsushnost ne e taka. najdlabokata srekja ja dozhivuvame koga sme vo kontakt so nashata vnatreshna priroda i taa ne zavisi od neshto shto e nadvor od nas. za da uspeeme da go dozhiveeme toa shto znachi srekja, potrebno e da praktikuvame tishina. zhiveenjeto vo gradskata buchava, rabotata i drugi problemi se stresni za nas, no sekogash mozheme da se oslobodime od toa i da go smirime umot so pomosh na odredeni jogiski tehniki, kako shto e meditacijata , ili ednostavno so proshetka vo priroda ili sedenje vo soba vo celosna tishina. ne morame slobodnoto vreme da go ispolnuvame so gledanje televizija ili so sedenje pred kompjuter. naprotiv, treba da si obezbedime vreme koga kje mozheme da se odmorime vo tishina i povtorno da vospostavime kontakt so sebesi. marija siljanoska mihajloska, nastavnik po joga
Објава← Назад кон архивата