Викендов што измина (12-14 септември) група од 15-тина уживатели на планините се упатија во освојување на вториот највисок врв на Балканот врвот Митикас на Олимп.
Поделени во 4 автомобили петокот на пладне се упативме кон кампот Евридики во близина на градот Литохоро, каде направивме македонско селце од шатори. Дента се опуштавме на плажа, чекајќи да се собере целата екипа, бидејќи некои тргнаа покасно од Скопје поради работни обврски.
Сабота наутро беше денот за освојување. Некаде во 5 и пол часот тргнавме кон почетната точка за искачување на 1100 мнв. Еден дел од групата тргнавме со појако темпо, а друг дел лабаво се движеа по планината.
Како се движиш нагоре погледот е се поубав и поубав, од една страна морето, а од друга страна останати врвови од планинскиот масив.
За околу 3 часа еден дел од екипата стигнавме во домот на 2760 метри, и освежувајќи се со чајче и кратка ужинка ги чекавме останатите, за на крај да се собереме заедно да го искачиме Митикас. Поголемиот дел од групата останаа да уживаат во домот и погледите кои се нудат од таму, а само 5-6 души се упативме во искачување на Митикас.
Некои што прв пат го искачуваа Митикас движејќи се кон кулоарот беа возбудени, а некои и со неверување дека ќе успеат да се искачат, а нас што веќе сме биле, знаевме што не очекува и ги тешевме останатите дека не е кој знае колку тешко да се искачи кулоарот. За околу 40 минути откако тргнавме од домот, стапнавме на врвот на Олимп, Митикас (2917 мнв).
Горе останавме 20-тина минути, направивме по некоја фотка, но облаците кои се насобраа не ни дозволија да уживаме во погледот кон морето, но тоа друг пат.
Веќе дојде време да се симнуваме, стигнавме повторно во домот, мала ужинка и да не губиме време се упативме кон колите оставени на 1100 метри. Како и секое симнување од планина, така и ова беше долго и досадно па со муабет и зезања стасавме до колите.
Оттаму се упативме во Литохоро на по едно заслужено гиро. Мислевме дека и втората награда ќе ја зграбиме, вечерно бањање во морето, но дождот што не зафати не ни го дозволи тоа задоволство. Но затоа следниот ден беше резервиран за таа работа, уживање на плажа и споделување импресии од претходниот ден.
На турата и се ближеше крајот, и така во неделата попладне се упативме кон дома.
И за крај шлагот….
na sredba so bogovite na olimp (tekst + video) vikendov shto izmina (12-14 septemvri) grupa od 15-tina uzhivateli na planinite se upatija vo osvojuvanje na vtoriot najvisok vrv na balkanot vrvot mitikas na olimp. podeleni vo 4 avtomobili petokot na pladne se upativme kon kampot evridiki vo blizina na gradot litohoro, kade napravivme makedonsko selce od shatori. denta se opushtavme na plazha, chekajkji da se sobere celata ekipa, bidejkji nekoi trgnaa pokasno od skopje poradi rabotni obvrski. sabota nautro beshe denot za osvojuvanje. nekade vo 5 i pol chasot trgnavme kon pochetnata tochka za iskachuvanje na 1100 mnv. eden del od grupata trgnavme so pojako tempo, a drug del labavo se dvizhea po planinata. kako se dvizhish nagore pogledot e se poubav i poubav, od edna strana moreto, a od druga strana ostanati vrvovi od planinskiot masiv. za okolu 3 chasa eden del od ekipata stignavme vo domot na 2760 metri, i osvezhuvajkji se so chajche i kratka uzhinka gi chekavme ostanatite, za na kraj da se sobereme zaedno da go iskachime mitikas. pogolemiot del od grupata ostanaa da uzhivaat vo domot i pogledite koi se nudat od tamu, a samo 5-6 dushi se upativme vo iskachuvanje na mitikas. nekoi shto prv pat go iskachuvaa mitikas dvizhejkji se kon kuloarot bea vozbudeni, a nekoi i so neveruvanje deka kje uspeat da se iskachat, a nas shto vekje sme bile, znaevme shto ne ochekuva i gi teshevme ostanatite deka ne e koj znae kolku teshko da se iskachi kuloarot. za okolu 40 minuti otkako trgnavme od domot, stapnavme na vrvot na olimp, mitikas (2917 mnv) . gore ostanavme 20-tina minuti, napravivme po nekoja fotka, no oblacite koi se nasobraa ne ni dozvolija da uzhivame vo pogledot kon moreto, no toa drug pat. vekje dojde vreme da se simnuvame, stignavme povtorno vo domot, mala uzhinka i da ne gubime vreme se upativme kon kolite ostaveni na 1100 metri. kako i sekoe simnuvanje od planina, taka i ova beshe dolgo i dosadno pa so muabet i zezanja stasavme do kolite. ottamu se upativme vo litohoro na po edno zasluzheno giro. mislevme deka i vtorata nagrada kje ja zgrabime, vecherno banjanje vo moreto, no dozhdot shto ne zafati ne ni go dozvoli toa zadovolstvo. no zatoa sledniot den beshe rezerviran za taa rabota, uzhivanje na plazha i spodeluvanje impresii od prethodniot den. na turata i se blizheshe krajot, i taka vo nedelata popladne se upativme kon doma. i za kraj shlagot….