Вести
Огњен и неговата прва велосипедска авантура


Ние како гладни за вакви авантури и подвизи го договоривме на лаф-муабет, пиво и вкусна кикиритка да ни раскаже нешто повеќе за неговото прво уникатно искуство.
Откри ни нешто за себе, студент на ДИФ, вљубеник во спортот и велосипедот…
Јас сум Јолџиќ Огњен и живеам во Нови Сад, градот каде што студирам во Србија, инаку по потекло сум од Суботица, градот од каде започна мојата велосипедска тура. Студирам факултет до физичка култура, каков вие викате ДИФ. Со спорт и конкретно со велосипедизам започнав да се бавам кога созреав и кога сватив што сакам во животот и за време на мојот престој во Америка приметив дека тоа е многу достапно на запад, многу од луѓето ги практикуваат овие работи т.е. не се толку затворени како на Балканот. Тамо се запознав со неколку Турци кои ми ја дадоа идејата за вело-тура до Истанбул.. Дополнително се бавам со нуркање (имам PADI лиценца за професонален гњурец), падобранство и велосипедизам.
Дали често практикуваш вело-туринг и кој беше мотивот за ваква авантура?
Ова ми е прв пат да направам нешто волку големо и од овој тип, сè организирав сам. Главен мотив ми беа големиот број на велосипедисти од странство кои ги гледав од автомобилот кога како мал патувавме со моите родители на море во Црна Гора. Низ кањонот на Морача можеа да се начекаат велосипедисти од Холандија, Шпанија, Германија и тоа ми се допадна и ми остана врежано во мојата глава, па кога во Америка се спријателив со Турците и ме поканија во Истамбул, размислував кој е најинтересниот начин да стасам до таму. Го избрав велосипедот.

Кажи ни нешто повеќе за турата, како одеше маршутата, низ кој градови помина, некој интересни моменти…
Тргнав од Суботица на 12 март, патував 12 дена до Истанбул. Поминав низ Нови Сад, Панчево па Неготин во Србија, Видин, Лом, Сливен од таму во Едерне и Истанбул. Не стигнав директно во Истанбул, мојот другар ме собра во Едерне поради големината на градот и сообраќајот. Од таму на Ипсала, Кавала, Тасос, Солун, Дојран, Градско и Скопје и сега се упатувам повторно кон Суботица.
На пат се случија доста интересни работи, успеав да дадам прва помош на пијан Турчин кој изгуби свест, низ Грција беше прекрасно по плажите, а во Бугарија поради тоа што бев приморан од невремето да спијам во напуштена куќа која беше како од хорор филмовите. Надвор имаше лулашка која џкрипеше на ветрот, а дури утрото сфатив дека шаторот ми е поставен покрај мртва овца хахах.. А во Македонија од Валандово накај Демир Капија наидов на група бегалци од Истокот…

Какво е чувството? Да се стигне од Суботица до Истанбул и еве до Скопје се велосипед.
Најдобриот филинг беше стартот бидејќи ова беше моја прва тура и навистина не ми беше јасно на што се нафаќам. Искуството беше фантастично најмногу поради уникатноста на предизвикот, а кога ќе стигнеш до зацртаната цел чувството е неверојатно. Завршуваш нешто многу големо кое самиот си го испланирал и направил во животот и јас сум многу горд на тоа.
Кои се твоите идни планови на полето на спортот и авантурата?
Оваа година планирам да одам на Алјаска и да го качам врвот МекКинли кој е највисок во Северна Америка, после сакам да се спуштам во Мајами и да одам на крузер Мајами – Бахами и да нуркам со ајкули хахах – озбилно ти кажувам – и во ноември сакам да одам на Килиманџаро.





ognjen i negovata prva velosipedska avantura nie kako gladni za vakvi avanturi i podvizi go dogovorivme na laf-muabet, pivo i vkusna kikiritka da ni raskazhe neshto povekje za negovoto prvo unikatno iskustvo. otkri ni neshto za sebe, student na dif, vljubenik vo sportot i velosipedot… jas sum joldjikj ognjen i zhiveam vo novi sad, gradot kade shto studiram vo srbija, inaku po poteklo sum od subotica, gradot od kade zapochna mojata velosipedska tura. studiram fakultet do fizichka kultura, kakov vie vikate dif. so sport i konkretno so velosipedizam zapochnav da se bavam koga sozreav i koga svativ shto sakam vo zhivotot i za vreme na mojot prestoj vo amerika primetiv deka toa e mnogu dostapno na zapad, mnogu od lugjeto gi praktikuvaat ovie raboti t.e. ne se tolku zatvoreni kako na balkanot. tamo se zapoznav so nekolku turci koi mi ja dadoa idejata za velo-tura do istanbul.. dopolnitelno se bavam so nurkanje (imam padi licenca za profesonalen gnjurec), padobranstvo i velosipedizam. dali chesto praktikuvash velo-turing i koj beshe motivot za vakva avantura? ova mi e prv pat da napravam neshto volku golemo i od ovoj tip, sè organizirav sam. glaven motiv mi bea golemiot broj na velosipedisti od stranstvo koi gi gledav od avtomobilot koga kako mal patuvavme so moite roditeli na more vo crna gora. niz kanjonot na moracha mozhea da se nachekaat velosipedisti od holandija, shpanija, germanija i toa mi se dopadna i mi ostana vrezhano vo mojata glava, pa koga vo amerika se sprijateliv so turcite i me pokanija vo istambul, razmisluvav koj e najinteresniot nachin da stasam do tamu. go izbrav velosipedot. kazhi ni neshto povekje za turata, kako odeshe marshutata, niz koj gradovi pomina, nekoj interesni momenti… trgnav od subotica na 12 mart, patuvav 12 dena do istanbul. pominav niz novi sad, panchevo pa negotin vo srbija, vidin, lom, sliven od tamu vo ederne i istanbul. ne stignav direktno vo istanbul, mojot drugar me sobra vo ederne poradi goleminata na gradot i soobrakjajot. od tamu na ipsala, kavala, tasos, solun, dojran, gradsko i skopje i sega se upatuvam povtorno kon subotica. na pat se sluchija dosta interesni raboti, uspeav da dadam prva pomosh na pijan turchin koj izgubi svest, niz grcija beshe prekrasno po plazhite, a vo bugarija poradi toa shto bev primoran od nevremeto da spijam vo napushtena kukja koja beshe kako od horor filmovite. nadvor imashe lulashka koja djkripeshe na vetrot, a duri utroto sfativ deka shatorot mi e postaven pokraj mrtva ovca hahah.. a vo makedonija od valandovo nakaj demir kapija naidov na grupa begalci od istokot… kakvo e chuvstvoto? da se stigne od subotica do istanbul i eve do skopje se velosiped. najdobriot filing beshe startot bidejkji ova beshe moja prva tura i navistina ne mi beshe jasno na shto se nafakjam. iskustvoto beshe fantastichno najmnogu poradi unikatnosta na predizvikot, a koga kje stignesh do zacrtanata cel chuvstvoto e neverojatno. zavrshuvash neshto mnogu golemo koe samiot si go isplaniral i napravil vo zhivotot i jas sum mnogu gord na toa. koi se tvoite idni planovi na poleto na sportot i avanturata? ovaa godina planiram da odam na aljaska i da go kacham vrvot mekkinli koj e najvisok vo severna amerika, posle sakam da se spushtam vo majami i da odam na kruzer majami – bahami i da nurkam so ajkuli hahah – ozbilno ti kazhuvam – i vo noemvri sakam da odam na kilimandjaro.
Објава← Назад кон архивата