Екологика
Родители, децата ви боледуваат од недостаток на природа!


А докажано е дека недостигот на природа предизвикува: недостаток на концентрација во учењето, децата немаат самостојност, оскудни се во комуникацијата. Сето тоа предизвикува физички недостатоци, лошо држење на телото, рамни стапала, недоволно јак имунитет и склоност кон алергии. Децата кои не одат во природа остануваат неактивни и со самото тоа немаат стимулација, немаат природно искуство и немаат практично учење. Родителите го чувствуваат тој проблем, и потоа инстантно ги запишуваат своите деца на некој спорт, ама тоа не е тоа – на децата им треба природа. Ние сме биолошки суштества и само кога сме во природа, сме она што навистина сме.
Екипата од емисијата “Сосем природно” спроведе експеримент и се обиде да собере што повеќе деца кои живеат во град и без родителите да ги однесе најпрво во една селска средина, а потоа и во потполна дивина.
“Планиравме тоа да трае три дена и одма имавме некои проблеми, затоа што родителите не сакаат да ги пуштат своите деца туку – така во природа, односно тие се плашат. Едноставно, генералниот став на родителите е презаштитување. “Не, тој ќе настине”. “Не, тој може да се повреди.” и многу други изговори”.
Во новата епизода од својата емисија, на доктор Мемедовиќ му помага и познатиот детски писател Урош Петровиќ и доктор Ранко Рајовиќ, претседател на Менса за Србија.
Доктор Рајовиќ објаснува колку недостатокот на природа штетно влијае врз детето. “Ние имаме во Србија рамни стапала кај 70% од децата и забавување на акомодацијата на окото. Кога ќе размислите, ние имаме проблем во училиштата. Затоа што кога тоа дете ќе започне да оди во училиште, не може да чита повеќе од 10 минути затоа што нема концентрација, не може да пишува како што треба и тие проблеми подоцна многу потешко се решаваат. Затоа е важно детето уште од најрана возраст, од седум – осум години до дванаесет години да биде што почесто во допир со природата.”
“Физичкиот развој и менталниот развој се многу тесно поврзани.” – објаснува Урош Петровиќ, кој при паузите од физичкиот напор на децата им поставувал загатки и други прашања за размислување.
“Се многу полесно се решава кога ќе ги однесете децата во природа. Тие се тука пред вас – можете да ги набљудувате, насочувате, реагирате.” – објаснува Мемедовиќ, загрижен што родителските стравови ги оттуѓуваат децата од природата. “Грижата на родителите оди дури и до крајности – промаја, инсекти, се плашат дури и да не ги нападнат волци или мечки.”
Токму поради таа оттуѓеност, воопшто не било лесно да се пронајдат деца чии родители би се согласиле на оваа авантура – кажува Ранко Рајовиќ. “Тие се градски деца, но тие деца се љубопитни и сакаат да дојдат и да пробаат, но имавме проблем кога ја правевме групата затоа што некои деца не сакаат да спијат во шатори. “Тука има бубачки.” “Можеби ќе заврне дожд.” “Што ќе јадам?!”. “Ретко е денес да видите деца кои одат боси, а овде во дивина цел ден се боси.”
Своето гостување Јован Мемедовиќ го заврши со порака упатена до сите родители: “Родители, па тоа се ваши деца! Немојте да ги затворате, ништо нема да им се случи во природа. Нив им треба потполна слобода – не неколку празници или одмор на лето, туку пробајте тоа да биде преку целата година. Недостатокот на природа не е болест, ама еден ден тоа ќе постане голема неспособност и неможност да постигнат нешто во животот како индивидуи.”
roditeli, decata vi boleduvaat od nedostatok na priroda! a dokazhano e deka nedostigot na priroda predizvikuva: nedostatok na koncentracija vo uchenjeto, decata nemaat samostojnost, oskudni se vo komunikacijata. seto toa predizvikuva fizichki nedostatoci, losho drzhenje na teloto, ramni stapala, nedovolno jak imunitet i sklonost kon alergii. decata koi ne odat vo priroda ostanuvaat neaktivni i so samoto toa nemaat stimulacija, nemaat prirodno iskustvo i nemaat praktichno uchenje. roditelite go chuvstvuvaat toj problem, i potoa instantno gi zapishuvaat svoite deca na nekoj sport, ama toa ne e toa – na decata im treba priroda. nie sme bioloshki sushtestva i samo koga sme vo priroda, sme ona shto navistina sme. ekipata od emisijata “sosem prirodno” sprovede eksperiment i se obide da sobere shto povekje deca koi zhiveat vo grad i bez roditelite da gi odnese najprvo vo edna selska sredina, a potoa i vo potpolna divina. “planiravme toa da trae tri dena i odma imavme nekoi problemi, zatoa shto roditelite ne sakaat da gi pushtat svoite deca tuku – taka vo priroda, odnosno tie se plashat. ednostavno, generalniot stav na roditelite e prezashtituvanje. “ne, toj kje nastine”. “ne, toj mozhe da se povredi.” i mnogu drugi izgovori”. vo novata epizoda od svojata emisija, na doktor memedovikj mu pomaga i poznatiot detski pisatel urosh petrovikj i doktor ranko rajovikj, pretsedatel na mensa za srbija. doktor rajovikj objasnuva kolku nedostatokot na priroda shtetno vlijae vrz deteto. “nie imame vo srbija ramni stapala kaj 70% od decata i zabavuvanje na akomodacijata na okoto. koga kje razmislite, nie imame problem vo uchilishtata. zatoa shto koga toa dete kje zapochne da odi vo uchilishte, ne mozhe da chita povekje od 10 minuti zatoa shto nema koncentracija, ne mozhe da pishuva kako shto treba i tie problemi podocna mnogu poteshko se reshavaat. zatoa e vazhno deteto ushte od najrana vozrast, od sedum – osum godini do dvanaeset godini da bide shto pochesto vo dopir so prirodata.” “fizichkiot razvoj i mentalniot razvoj se mnogu tesno povrzani.” – objasnuva urosh petrovikj, koj pri pauzite od fizichkiot napor na decata im postavuval zagatki i drugi prashanja za razmisluvanje. “se mnogu polesno se reshava koga kje gi odnesete decata vo priroda. tie se tuka pred vas – mozhete da gi nabljuduvate, nasochuvate, reagirate.” – objasnuva memedovikj, zagrizhen shto roditelskite stravovi gi ottugjuvaat decata od prirodata. “grizhata na roditelite odi duri i do krajnosti – promaja, insekti, se plashat duri i da ne gi napadnat volci ili mechki.” tokmu poradi taa ottugjenost, voopshto ne bilo lesno da se pronajdat deca chii roditeli bi se soglasile na ovaa avantura – kazhuva ranko rajovikj. “tie se gradski deca, no tie deca se ljubopitni i sakaat da dojdat i da probaat, no imavme problem koga ja pravevme grupata zatoa shto nekoi deca ne sakaat da spijat vo shatori. “tuka ima bubachki.” “mozhebi kje zavrne dozhd.” “shto kje jadam?!”. “retko e denes da vidite deca koi odat bosi, a ovde vo divina cel den se bosi.” svoeto gostuvanje jovan memedovikj go zavrshi so poraka upatena do site roditeli: “roditeli, pa toa se vashi deca! nemojte da gi zatvorate, nishto nema da im se sluchi vo priroda. niv im treba potpolna sloboda – ne nekolku praznici ili odmor na leto, tuku probajte toa da bide preku celata godina. nedostatokot na priroda ne e bolest, ama eden den toa kje postane golema nesposobnost i nemozhnost da postignat neshto vo zhivotot kako individui.”
Објава← Назад кон архивата