Друго
Елегии за чист воздух, спортски човеку


Пишува Давид Чернушенко – ветеран во одржливиот развој на спортот – во книгата „Одржливост и спорт” од Џил Савери и Кеит Гилберт, 2011
„Здравјето на спортистите, од младите рекреативци па се до елитните професионалци, треба да биде прв приоритет на спортската индустрија, менаџерските тела, одржувачите на настани, производителите и продавачите на опрема, тренерите и родителите. Но најчесто не е така, и покрај најчесто добро платената услуга.
Ниеден спортски настан не треба да биде доделен на одржувач кој нема да гарантира чист воздух (внатре и надвор), чиста вода и чиста храна за тренирање и натперварување. Поедноставно од ова не може да биде.
Секое одлучувачко тело, клуб, тренер или родител кој го дозволува спротивното е виновен за соучество во загрозување на здравјето на спортистите и треба да одговоара за одлуките кои ги донесува за спортистите.
Ова има огромни и сериозни импликации и токму затоа мора да се потенцира. Ако градот не може да гарантира чист воздух за своите спортисти, тогаш не може да гарантира здрави услови за живеење на своите граѓани.

Дали ова значи дека град со загаден воздух не треба да одржува спортски настани од било каков вид? Да.
Ако спортот е толку важен, тогаш исчистете го воздухот. Направете го приоритет. Направете го топ приоритет. Направете го како принцип на живеење и причина за гордеење.
Замислете ги позитивните наслови: ” Градот гарантира дека до 201?’та ни еден граѓанин нема да биде подложен на загаден воздух и сите спортски активности ќе се одржуваат во чист воздух!”.
Оваа задача е голема, но што треба да е поважно од спречување на 500.000 смртни случаи годишно низ светот од загаден воздух?
Mоже ли било кој град да гарантира чист воздух? Не сам по себе. Потребна е соработка со соседните градови, индустријата, сите сектори на владата па дури и соседните држави.
Прашањето е: Кој вистински и сериозно ќе почне прв?”
elegii za chist vozduh, sportski choveku pishuva david chernushenko – veteran vo odrzhliviot razvoj na sportot – vo knigata „odrzhlivost i sport” od djil saveri i keit gilbert, 2011 „z dravjeto na sportistite, od mladite rekreativci pa se do elitnite profesionalci, treba da bide prv prioritet na sportskata industrija, menadjerskite tela, odrzhuvachite na nastani, proizvoditelite i prodavachite na oprema, trenerite i roditelite. no najchesto ne e taka, i pokraj najchesto dobro platenata usluga. nieden sportski nastan ne treba da bide dodelen na odrzhuvach koj nema da garantira chist vozduh (vnatre i nadvor), chista voda i chista hrana za treniranje i natpervaruvanje. poednostavno od ova ne mozhe da bide. sekoe odluchuvachko telo, klub, trener ili roditel koj go dozvoluva sprotivnoto e vinoven za souchestvo vo zagrozuvanje na zdravjeto na sportistite i treba da odgovoara za odlukite koi gi donesuva za sportistite. ova ima ogromni i seriozni implikacii i tokmu zatoa mora da se potencira. ako gradot ne mozhe da garantira chist vozduh za svoite sportisti, togash ne mozhe da garantira zdravi uslovi za zhiveenje na svoite gragjani. dali ova znachi deka grad so zagaden vozduh ne treba da odrzhuva sportski nastani od bilo kakov vid? da. ako sportot e tolku vazhen, togash ischistete go vozduhot. napravete go prioritet. napravete go top prioritet. napravete go kako princip na zhiveenje i prichina za gordeenje. zamislete gi pozitivnite naslovi: ” gradot garantira deka do 201?’ta ni eden gragjanin nema da bide podlozhen na zagaden vozduh i site sportski aktivnosti kje se odrzhuvaat vo chist vozduh!”. ovaa zadacha e golema, no shto treba da e povazhno od sprechuvanje na 500.000 smrtni sluchai godishno niz svetot od zagaden vozduh? mozhe li bilo koj grad da garantira chist vozduh? ne sam po sebe. potrebna e sorabotka so sosednite gradovi, industrijata, site sektori na vladata pa duri i sosednite drzhavi. prashanjeto e: koj vistinski i seriozno kje pochne prv?”
Објава← Назад кон архивата