Вести
Кога денот посакувате да трае вечност!


Вљубениците во планината и природата воопшто и, тоа од сите возрасти предводени од тимот на “I Love Hiking-group Macedonia” турата ја започна од селот Вешала, сместено во пазувите на Шар планина. Оттука и официјално започнавме.
Ако досега од некоја луда и несфатлива причина не сте биле на Шар планина под итно да одите! Шара есенски распослана во сите нијанси на жолта, златна па се до црвена и бронзена боја блесната во пролетно расположение…кој може да остане имун на ваква убавина?! Е, ние поминувавме баш низ такви долини и шуми. Брзиот дел од групата иташе напред ама неизбежното застанување за фотографирање и восхитување не изостанува. Правиме две скромни паузи за да си надополниме вода од двете чешми со чиста изворска вода и да си ги споделиме ипресиите од околината која ми се чини дека ги имаше маѓепсано ама баш сите.

По скоро два часа исполнети со многу смеа и многу уживање пред нас се пјавува големото Караниколичко езеро во полн сјај! Распослано и мирно како огледало дава спокој и мир секому кој ќе го посака тоа. Над него надвиснат е врвот Караниколица како гордо да не предизвикува и повикува да го искачиме.

И, тука правиме мала пауза ја чекаме втората група додека чекаме јадеме и којзнае по кој пат се сликаме…а, времето душа дало за уживање, сонцето пече…само уште лежалка и чадор ни треба. Се собираме со втората група и тргнуваме кон врвот. Зад првиот( и последен рид) скриено не чека малото Караниколчко езеро. По некоја фотографија и тука паѓа и по неполни 15 минути ете сме на врвот Караниколица кој е висок 2454мнв . Тоа е тоа, поглед од 1000000 долари! Од една страна поглед на малото и големото езеро од друга остатокот од Шар планина со врвовите Плат, Титов врв и Мал Турчин обвиткани во волшебна магла која ги заскрива ама ни дозволува да ги видиме врвовите. Накај север ѕирка планината Проклетие и во недоглед се простира Косовското поле.

Тука на врвот задолжително и традиционално ја правиме I Love Hiking-шопската салата за која добивме коментари исполнети со восхит и неверување. Па кој извади ракија, кој пита и пастрмалија…мераци за сите пари и кусурот! После нашето скромно гезме, секој со своето, кој се осамува за да медитира, кој за да ужива во тишината и погледот, трети за да останат сами со своите мисли. Битно сите уживаат.
Од технички податоци можеме да кажеме дека имаше луѓе од цела Македонија а посебно се издвојуваа градовите: Кочани, Велес, Битола, Охрид и Скопје од каде и беа повеќето учесници.

Сите учесници беа со голема свест и не оставија ама баш никава трага на планината , движењето се одвиваше по точно определен распоред и сите со голема дисциплина го поддржаа тој распоред.
Текст
Александар Богдановски

koga denot posakuvate da trae vechnost! vljubenicite vo planinata i prirodata voopshto i, toa od site vozrasti predvodeni od timot na “i love hiking-group macedonia” turata ja zapochna od selot veshala, smesteno vo pazuvite na shar planina. ottuka i oficijalno zapochnavme. ako dosega od nekoja luda i nesfatliva prichina ne ste bile na shar planina pod itno da odite! shara esenski rasposlana vo site nijansi na zholta, zlatna pa se do crvena i bronzena boja blesnata vo proletno raspolozhenie…koj mozhe da ostane imun na vakva ubavina?! e, nie pominuvavme bash niz takvi dolini i shumi. brziot del od grupata itashe napred ama neizbezhnoto zastanuvanje za fotografiranje i voshituvanje ne izostanuva. pravime dve skromni pauzi za da si nadopolnime voda od dvete cheshmi so chista izvorska voda i da si gi spodelime ipresiite od okolinata koja mi se chini deka gi imashe magjepsano ama bash site. po skoro dva chasa ispolneti so mnogu smea i mnogu uzhivanje pred nas se pjavuva golemoto karanikolichko ezero vo poln sjaj! rasposlano i mirno kako ogledalo dava spokoj i mir sekomu koj kje go posaka toa. nad nego nadvisnat e vrvot karanikolica kako gordo da ne predizvikuva i povikuva da go iskachime. i, tuka pravime mala pauza ja chekame vtorata grupa dodeka chekame jademe i kojznae po koj pat se slikame…a, vremeto dusha dalo za uzhivanje, sonceto peche…samo ushte lezhalka i chador ni treba. se sobirame so vtorata grupa i trgnuvame kon vrvot. zad prviot( i posleden rid) skrieno ne cheka maloto karanikolchko ezero. po nekoja fotografija i tuka pagja i po nepolni 15 minuti ete sme na vrvot karanikolica koj e visok 2454mnv . toa e toa, pogled od 1000000 dolari! od edna strana pogled na maloto i golemoto ezero od druga ostatokot od shar planina so vrvovite plat, titov vrv i mal turchin obvitkani vo volshebna magla koja gi zaskriva ama ni dozvoluva da gi vidime vrvovite. nakaj sever dzirka planinata prokletie i vo nedogled se prostira kosovskoto pole. tuka na vrvot zadolzhitelno i tradicionalno ja pravime i love hiking-shopskata salata za koja dobivme komentari ispolneti so voshit i neveruvanje. pa koj izvadi rakija, koj pita i pastrmalija…meraci za site pari i kusurot! posle nasheto skromno gezme, sekoj so svoeto, koj se osamuva za da meditira, koj za da uzhiva vo tishinata i pogledot, treti za da ostanat sami so svoite misli. bitno site uzhivaat. od tehnichki podatoci mozheme da kazheme deka imashe lugje od cela makedonija a posebno se izdvojuvaa gradovite: kochani, veles, bitola, ohrid i skopje od kade i bea povekjeto uchesnici. site uchesnici bea so golema svest i ne ostavija ama bash nikava traga na planinata , dvizhenjeto se odvivashe po tochno opredelen raspored i site so golema disciplina go poddrzhaa toj raspored. tekst aleksandar bogdanovski
Објава← Назад кон архивата