Вести
Трчајќи го маратонот на Јужниот Пол


Маратонот на Јужниот Пол за прв пат се има одржано во 2002 година (Дин раскажува за оваа година) во организација од здружението ANI – Adventure Network International. Иако оригиналните планови биле маратонот да премине во традиција, тие паѓаат во вода поради големи потешкотии за организирање на истиот за во 2006-тата година истиот да прерасне во таканаречениот Антартик Ајс Маратон кој се одржува до ден денес.
Се работи за маратон кој се одржува на Антартикот т.е. на едно од најнегостопримливите места на планетата земја каде просечните температури се движат околу -40 до -50 целзиусови степени. Тој претставува единствената шанса за сите оние маратонци кои сакаат да го направат маратонскиот гренд слем т.е. да финишираат маратон на сите континенти на светот. Иако, за овој ќе треба да се помачат.

„Поларното плато каде што се одржува истиот е едно од најсуровите места на планетата земја – вели Дин Карназес. Покрај исклучително тешките минусни температури тука е и самата надморска висина на која се трча маратонот од околу 2700 метри над морето.”
”Дојде денот за старт, а температурата беше исклучително пријатна, околу -5 целзиуси. Сепак, за да го трчаш овој маратон потребно е да си облечен од глава до пети. Носев специјално дизајнирано одело на Норт Фејс, а преку целата глава имав дебела маска (балаклава). Задолжителни се УВ заштитни наочари (за скијање), а над устата и носот имав дополнителен заштитен дел (нешто како шал) за да не ти замрзнат трахеата и белите дробови.”
„Се чувствував како да сум во нуркачко одело” – вели Дин.
„Нозете пак се посебна приказна. Носев еден број поголеми патики со Горе-Текс мембрана, а под нив имав облечено два пара сериозно дебели волнени чорапи, плус дополнителни „топлинки” за врвовите на прстите.”
„За чудо го завршив маратонот за 9 часа и 18 минути и многу поважно, преживеав. Тоа беше еден од најголемите предизвици кои досега ги имам истуркано. Да се биде дел од историската првата група (вкупно шест души) кои трчаа маратон (вклучително и полумаратон и ултра од 48 километри) беше фантастично искуство.”
„Но, најинтересната работа дојде после равршувањето на овој маратон.”
„Во близина на кампот каде бев седнат има еден железен столб на кој има една топка. Додека седев во непосредна близина и уживав во едноставниот арктички пејсаж ми пријде Дон Керн, организарторот на маратонот и човекот што ја истрача полу-маратонската дистанца на настанот.”
„Беше неверојатно искуство да се трча на Јужниот Пол. Знаеш, можеме да трчаме „околу светот” само доколку трчаме околу оној железен столб онде, на најкраткиот периметар на земјината топка. Замисли колку е тоа неверојатно…”
trchajkji go maratonot na juzhniot pol maratonot na juzhniot pol za prv pat se ima odrzhano vo 2002 godina (din raskazhuva za ovaa godina) vo organizacija od zdruzhenieto ani – adventure network international. iako originalnite planovi bile maratonot da premine vo tradicija, tie pagjaat vo voda poradi golemi poteshkotii za organiziranje na istiot za vo 2006-tata godina istiot da prerasne vo takanarecheniot antartik ajs maraton koj se odrzhuva do den denes. se raboti za maraton koj se odrzhuva na antartikot t.e. na edno od najnegostoprimlivite mesta na planetata zemja kade prosechnite temperaturi se dvizhat okolu -40 do -50 celziusovi stepeni. toj pretstavuva edinstvenata shansa za site onie maratonci koi sakaat da go napravat maratonskiot grend slem t.e. da finishiraat maraton na site kontinenti na svetot. iako, za ovoj kje treba da se pomachat. „polarnoto plato kade shto se odrzhuva istiot e edno od najsurovite mesta na planetata zemja – veli din karnazes. pokraj iskluchitelno teshkite minusni temperaturi tuka e i samata nadmorska visina na koja se trcha maratonot od okolu 2700 metri nad moreto.” ”dojde denot za start, a temperaturata beshe iskluchitelno prijatna, okolu -5 celziusi. sepak, za da go trchash ovoj maraton potrebno e da si oblechen od glava do peti. nosev specijalno dizajnirano odelo na nort fejs, a preku celata glava imav debela maska (balaklava). zadolzhitelni se uv zashtitni naochari (za skijanje), a nad ustata i nosot imav dopolnitelen zashtiten del (neshto kako shal) za da ne ti zamrznat traheata i belite drobovi.” „se chuvstvuvav kako da sum vo nurkachko odelo” – veli din. „nozete pak se posebna prikazna. nosev eden broj pogolemi patiki so gore-teks membrana, a pod niv imav oblecheno dva para seriozno debeli volneni chorapi, plus dopolnitelni „toplinki” za vrvovite na prstite.” „za chudo go zavrshiv maratonot za 9 chasa i 18 minuti i mnogu povazhno, prezhiveav. toa beshe eden od najgolemite predizvici koi dosega gi imam isturkano. da se bide del od istoriskata prvata grupa (vkupno shest dushi) koi trchaa maraton (vkluchitelno i polumaraton i ultra od 48 kilometri) beshe fantastichno iskustvo.” „no, najinteresnata rabota dojde posle ravrshuvanjeto na ovoj maraton.” „vo blizina na kampot kade bev sednat ima eden zhelezen stolb na koj ima edna topka. dodeka sedev vo neposredna blizina i uzhivav vo ednostavniot arktichki pejsazh mi prijde don kern, organizartorot na maratonot i chovekot shto ja istracha polu-maratonskata distanca na nastanot.” „beshe neverojatno iskustvo da se trcha na juzhniot pol. znaesh, mozheme da trchame „okolu svetot” samo dokolku trchame okolu onoj zhelezen stolb onde, na najkratkiot perimetar na zemjinata topka. zamisli kolku e toa neverojatno…”
Објава← Назад кон архивата