Вести
Турно и качување низ загатките на Лешничката равенка Y


Блог на Александар Зарапчиев
Велат дека речиси се од кулоарите е качено од генерацијата на Македонски алпинсти кои посегнаа по Хималајските врвови. Од тогаш, речиси сите генерации качувале зимски на Лешница, но не постојат многу конкретни записи и податоци за овие искачувања.
Викендов го имав првото зимско искачување на еден од овие кулоари. Во последно време се повеќе и повеќе го практикувам турно искачувањето на Шарските врвови. Тоа ми овозможува полесен пристап и многу полесен одстап, нели едноставно скијање надолу. И секогаш кога ќе се кренам малку повисоко во околината на Попова Шапка, се издигнува и се забележува врвот Среден камен и Северната Лешничка карпа, точно над долна Лешница. Доста стрмен од едната страна, и уште повеќе со карпите од другата северна страна. Од импресиите на сиве овие гледки кон Среден камен и неговата северна страна кои ги доживувам на секое турно скијање или едноставна прошетка на Шара добив инспирација заедно со моите пријатели од Алпинистичкиот клуб 8 – АК8, да се обидеме да стигнеме до карпата турно, качиме еден од кулоарите со опрема на грб и се вратиме со скијање односно турно кон Попова Шапка во еден ден.
Последната клубска акција на АК8 беше кон крајот на 2015та кога јас заедно со петмина членови на АК 8 се обидовме да направиме едно искачување во еден од кулоарите под врвот Среден камен но поради недостиг од снег испадна само убаво планинарење и извидница до овој преубав терен.
Првата клубска акција на АК8 во 2016та (поради серизното скијачко, сплитборд, турно лоби во клубот) испадна да биде токму ова место, но со поинаков пристап/одстап на оваа карпа. За жал поради настинка некои членови не не дружеа и останавме само тројца кандидати, Маја Мухиќ, Хекуран Зекири и јас Александар Зарапчиев.

Дефинитивно инспирација за да биде овој викенд оваа тура беше минатовнеделната турно прошетка преку врвовите Син Врв, Казани до Плат од каде видовме дека има убави услови со снег на оваа карпа. Барем состојба со количина на снег, а какви услови за скијање се утврдува на лице место, така и решивме да се обидеме овој викенд, во сабота рано.
Времето последните денови беше прилично топло, но се надевав на добри услови ако го фатиме качувањето рано, особено што тоа е северна страна и денските високи температури очекував да создадат добри услови за качување наспроти студените ноќи.

Тргнавме прилично рано, но не толку како што планиравме во 02:00 по полноќ, туку некаде пред 04:00 што ни ги поремети плановите и секако ги испуштивме раните студени часови за качување. Се движевме солидно како според распоредот што го планиравме, но спуштањето од седлото на Плат кон бачилото на горна Лешница беше поспоро од што планиравме поради проблеми со опремата за скијање кај еден од членовите на групата но и замрзнатиот снег на кој немавме многу голема контрола, но доволна секако за да се спуштиме споро но сигурно.

Од бачилото ни требаа само 5 минути да стигнеме до подножјето на кулоарот Y и да почнеме да се спремаме за качување.
Првиот дел на кулоарот од околу 100 метри се до првата карпа односно до излезот од шумата го качуваме во многу длабок снег и тотално не изнемошти тоа. Не очекувавме такви услови уште од старт но дадовме шанса на погорните делови и така и испадна, таму снегот стана потврд, на места пефектно замзнат. Но сепак за мене нејасно повторно се појавува секции среде кулоарот со мноогу длабок и мек снег, секции кои не успоруваа и серизно не изморија. После ‘Y’ вртењето кон лево (ја качувавме левата варијанта на овој кулоар, постои и десна) постои едно второ мало разделување на самиот кулоар, право нагоре или десно или малку пострмно и лево, со мал гребен и карпи помеѓу овие две линии.

Не сум сигурен зашто отидов лево, (што подоцна испадна дека е погрешно) но наидовме на малку потежок и вертикален дел, со потенок слој на снег врз карпа и без мраз под снегот 🙂 – Рецепт за потешко и небезбедно качување. Не беше претешко, но сакав да излезам сигурно од овој дел и се движев малку поспоро, 60 метри погоре направив имповизирано сидриште со цепин и од таму ги обезбедив Маја и Хекуран безбедно низ ова делче.

Откако утврдивме дека не би требало да има делови со ваква тежина во овој Y кулоар, успеав да ја најдам и се вратам на правата линија по што без проблеми поминавме до самиот крај на кулоарот. Целото време качуваме врзани во наврска но без многу точки за обезведување, носевме доволно опрема но искористивме само две точки за обезбедување.

Излеговме на седлото на овој кулоар подоцна од што планиравме и веќе заостанувавме зад утврдениот временски план, условите со снегот не успорија и таму решивме наместо да одиме кон Титов врв па Попова Шапка да се скијаме надолу се до бачилото на горна Лешница и од таму се вратиме по истиот пат назад. Стопивме снег, надополнивме резерви со вода и тргнавме. Скијањето не беше со полн здив и уживање, поради стрмната југоисточна страна под врвот Среден камен која беше во сенка после цел ден печење на сонце и беше целосно замрзната, сепак безбедно се спуштивме и веднаш тргнавме назад со искачување кон седлото под Плат и потоа кон Шапка. Веќе бевме уморени, почна да се стемнува и до седлото не стигна потполен мрак, дуваше силен студен ветар и мотивацијата паѓаше. Иако беше една од најтемните ноќи кои сум ги видел на планина успеавме да го најдеме патот и речиси без грешки во темница да стигнеме до првомајско бачило и од таму до Шапка.
Со ова одприлика завршува нашиот фантастичен ден, и една од најтешките авантури што сме ги имале до сега, моето прво искачување на кулоар на Лешница, а на Хекуран и Маја воедно и прво искачување во вакви услови било кога и тоа со опрема за скијање на грб.

Но одприлика не заврши се тука. Откако раздолживме со качувањето во кулоарот, откако тргнавме покасно утровот а нашите пријатели мислеа дека сме тргнати веднаш после полноќ истите тие малку загрижени од тоа што турата влага во 16 часа без никаков глас од нас (немаше мрежа на телефон) тие полека почнале да се организираат во екипа од три коли кои би тргнале да не бараат.
Овој последен дел би го одминал и воопшто не би споменувал една ваква непријатност, зашто и нам ни стана јасно дека најблиските ќе бидат загрижен зашто не нема долго а не најавивме тура со можен бивак и останување преку ноќ на планина. Но откако ги дознав сите детали, откако дознав како дошло до сето тоа и како за брзо време од околку 30 минути имало речиси 15 искусни но и млади алпинисти и наши пријатели веќе спремни со опрема за тргање навистина неможам да го прескокнам моментот на задоволство да се слушне и види таква синергија, одлучност и спремност да се одговори на можен предизвик од ваков вид. За среќа една наша порака случајно фатила мрежа ги пресретнала и се заврши со топла вечера за нас во Попова Шапка.

Ова е можеби прво искачување на некој од овие кулоари со една ваква техника на турно пристап и качување во алпинистичи стил. Техника која пости уште одамна во земјите кои негуваат традиција на скијање и качување. За нас, за мене беше еден тест, една школа, од која научив многу и опипување на теренот за качување на Лешница но и скијање на истиот. Се надевам на поскоро враќање таму и дегустирање на остатокот од овој дел од Шара.






turno i kachuvanje niz zagatkite na leshnichkata ravenka y blog na aleksandar zarapchiev velat deka rechisi se od kuloarite e kacheno od generacijata na makedonski alpinsti koi posegnaa po himalajskite vrvovi. od togash, rechisi site generacii kachuvale zimski na leshnica, no ne postojat mnogu konkretni zapisi i podatoci za ovie iskachuvanja. vikendov go imav prvoto zimsko iskachuvanje na eden od ovie kuloari. vo posledno vreme se povekje i povekje go praktikuvam turno iskachuvanjeto na sharskite vrvovi. toa mi ovozmozhuva polesen pristap i mnogu polesen odstap, neli ednostavno skijanje nadolu. i sekogash koga kje se krenam malku povisoko vo okolinata na popova shapka, se izdignuva i se zabelezhuva vrvot sreden kamen i severnata leshnichka karpa, tochno nad dolna leshnica. dosta strmen od ednata strana, i ushte povekje so karpite od drugata severna strana. od impresiite na sive ovie gledki kon sreden kamen i negovata severna strana koi gi dozhivuvam na sekoe turno skijanje ili ednostavna proshetka na shara dobiv inspiracija zaedno so moite prijateli od alpinistichkiot klub 8 – ak8, da se obideme da stigneme do karpata turno, kachime eden od kuloarite so oprema na grb i se vratime so skijanje odnosno turno kon popova shapka vo eden den. poslednata klubska akcija na ak8 beshe kon krajot na 2015ta koga jas zaedno so petmina chlenovi na ak 8 se obidovme da napravime edno iskachuvanje vo eden od kuloarite pod vrvot sreden kamen no poradi nedostig od sneg ispadna samo ubavo planinarenje i izvidnica do ovoj preubav teren. prvata klubska akcija na ak8 vo 2016ta (poradi seriznoto skijachko, splitbord, turno lobi vo klubot) ispadna da bide tokmu ova mesto, no so poinakov pristap/odstap na ovaa karpa. za zhal poradi nastinka nekoi chlenovi ne ne druzhea i ostanavme samo trojca kandidati, maja muhikj, hekuran zekiri i jas aleksandar zarapchiev. definitivno inspiracija za da bide ovoj vikend ovaa tura beshe minatovnedelnata turno proshetka preku vrvovite sin vrv, kazani do plat od kade vidovme deka ima ubavi uslovi so sneg na ovaa karpa. barem sostojba so kolichina na sneg, a kakvi uslovi za skijanje se utvrduva na lice mesto, taka i reshivme da se obideme ovoj vikend, vo sabota rano. vremeto poslednite denovi beshe prilichno toplo, no se nadevav na dobri uslovi ako go fatime kachuvanjeto rano, osobeno shto toa e severna strana i denskite visoki temperaturi ochekuvav da sozdadat dobri uslovi za kachuvanje nasproti studenite nokji. trgnavme prilichno rano, no ne tolku kako shto planiravme vo 02:00 po polnokj, tuku nekade pred 04:00 shto ni gi poremeti planovite i sekako gi ispushtivme ranite studeni chasovi za kachuvanje. se dvizhevme solidno kako spored rasporedot shto go planiravme, no spushtanjeto od sedloto na plat kon bachiloto na gorna leshnica beshe posporo od shto planiravme poradi problemi so opremata za skijanje kaj eden od chlenovite na grupata no i zamrznatiot sneg na koj nemavme mnogu golema kontrola, no dovolna sekako za da se spushtime sporo no sigurno. od bachiloto ni trebaa samo 5 minuti da stigneme do podnozhjeto na kuloarot y i da pochneme da se spremame za kachuvanje. prviot del na kuloarot od okolu 100 metri se do prvata karpa odnosno do izlezot od shumata go kachuvame vo mnogu dlabok sneg i totalno ne iznemoshti toa. ne ochekuvavme takvi uslovi ushte od start no dadovme shansa na pogornite delovi i taka i ispadna, tamu snegot stana potvrd, na mesta pefektno zamznat. no sepak za mene nejasno povtorno se pojavuva sekcii srede kuloarot so mnoogu dlabok i mek sneg, sekcii koi ne usporuvaa i serizno ne izmorija. posle ‘y’ vrtenjeto kon levo (ja kachuvavme levata varijanta na ovoj kuloar, postoi i desna) postoi edno vtoro malo razdeluvanje na samiot kuloar, pravo nagore ili desno ili malku postrmno i levo, so mal greben i karpi pomegju ovie dve linii. ne sum siguren zashto otidov levo, (shto podocna ispadna deka e pogreshno) no naidovme na malku potezhok i vertikalen del, so potenok sloj na sneg vrz karpa i bez mraz pod snegot 🙂 – recept za poteshko i nebezbedno kachuvanje. ne beshe preteshko, no sakav da izlezam sigurno od ovoj del i se dvizhev malku posporo, 60 metri pogore napraviv impovizirano sidrishte so cepin i od tamu gi obezbediv maja i hekuran bezbedno niz ova delche. otkako utvrdivme deka ne bi trebalo da ima delovi so vakva tezhina vo ovoj y kuloar, uspeav da ja najdam i se vratam na pravata linija po shto bez problemi pominavme do samiot kraj na kuloarot. celoto vreme kachuvame vrzani vo navrska no bez mnogu tochki za obezveduvanje, nosevme dovolno oprema no iskoristivme samo dve tochki za obezbeduvanje. izlegovme na sedloto na ovoj kuloar podocna od shto planiravme i vekje zaostanuvavme zad utvrdeniot vremenski plan, uslovite so snegot ne usporija i tamu reshivme namesto da odime kon titov vrv pa popova shapka da se skijame nadolu se do bachiloto na gorna leshnica i od tamu se vratime po istiot pat nazad. stopivme sneg, nadopolnivme rezervi so voda i trgnavme. skijanjeto ne beshe so poln zdiv i uzhivanje, poradi strmnata jugoistochna strana pod vrvot sreden kamen koja beshe vo senka posle cel den pechenje na sonce i beshe celosno zamrznata, sepak bezbedno se spushtivme i vednash trgnavme nazad so iskachuvanje kon sedloto pod plat i potoa kon shapka. vekje bevme umoreni, pochna da se stemnuva i do sedloto ne stigna potpolen mrak, duvashe silen studen vetar i motivacijata pagjashe. iako beshe edna od najtemnite nokji koi sum gi videl na planina uspeavme da go najdeme patot i rechisi bez greshki vo temnica da stigneme do prvomajsko bachilo i od tamu do shapka. so ova odprilika zavrshuva nashiot fantastichen den, i edna od najteshkite avanturi shto sme gi imale do sega, moeto prvo iskachuvanje na kuloar na leshnica, a na hekuran i maja voedno i prvo iskachuvanje vo vakvi uslovi bilo koga i toa so oprema za skijanje na grb. no odprilika ne zavrshi se tuka. otkako razdolzhivme so kachuvanjeto vo kuloarot, otkako trgnavme pokasno utrovot a nashite prijateli mislea deka sme trgnati vednash posle polnokj istite tie malku zagrizheni od toa shto turata vlaga vo 16 chasa bez nikakov glas od nas (nemashe mrezha na telefon) tie poleka pochnale da se organiziraat vo ekipa od tri koli koi bi trgnale da ne baraat. ovoj posleden del bi go odminal i voopshto ne bi spomenuval edna vakva neprijatnost, zashto i nam ni stana jasno deka najbliskite kje bidat zagrizhen zashto ne nema dolgo a ne najavivme tura so mozhen bivak i ostanuvanje preku nokj na planina. no otkako gi doznav site detali, otkako doznav kako doshlo do seto toa i kako za brzo vreme od okolku 30 minuti imalo rechisi 15 iskusni no i mladi alpinisti i nashi prijateli vekje spremni so oprema za trganje navistina nemozham da go preskoknam momentot na zadovolstvo da se slushne i vidi takva sinergija, odluchnost i spremnost da se odgovori na mozhen predizvik od vakov vid. za srekja edna nasha poraka sluchajno fatila mrezha gi presretnala i se zavrshi so topla vechera za nas vo popova shapka. ova e mozhebi prvo iskachuvanje na nekoj od ovie kuloari so edna vakva tehnika na turno pristap i kachuvanje vo alpinistichi stil. tehnika koja posti ushte odamna vo zemjite koi neguvaat tradicija na skijanje i kachuvanje. za nas, za mene beshe eden test, edna shkola, od koja nauchiv mnogu i opipuvanje na terenot za kachuvanje na leshnica no i skijanje na istiot. se nadevam na poskoro vrakjanje tamu i degustiranje na ostatokot od ovoj del od shara.
Објава← Назад кон архивата