Пиколино
Поедноставно детство за добро ментално здравје


До својот заклучок дека децата од западниот свет имаат последици од преоптовареноста на животот со разни дразби, Пејн стигнал преку своето искуство во бегалските кампови во Џакарта во Индонезија. Таму имал прилика да ги види симптомите на пост-трауматскиот стрес кај децата – тие биле нервозни, преосетливи на дразби и се плашеле од сѐ што е ново и непознато. Кога подоцна се вратил во Англија и започнал со приватната пракса, сфатил дека многу деца на кои им дава помош покажуваат исти симптоми како и децата од воените зони.
Тој заклучил дека иако овие деца се физички безбедни, тие живеат во “ментално” воена зона во која непрестајно се под притисок од родителските стравови, желби и амбиции. Во нивниот живот сѐ е премногу, што предизвикува реакција на кумулативен стрес – вид на одбрамбен механизам.
Современите деца се изложени на поплава од информации кои не се во можност да ги процесираат и да ги разберат. Тие растат побрзо затоа што и нашите очекувања се со брз раст. Родителите го сакаат најдоброто за своето дете па ги запишуваат на безброј активности – фудбал, музичко школо, боречки вештини, балет и слично. Времето им е поделено и испланирано, а календарот преполн. Нивниот животен простор е преполн со едукативни книги, апарати и играчки. Просечно дете од Запад има преку 150 играчки, а годишно добива околу 70 нови. Тоа е заслепено со толку многу шаренило и пренатрупано со голем број на избори.
Тоа е причината зашто неговата игра е површна и тоа не успева да потоне во фантазија и мечтаење.
Во својата книга Пејн ги поттикнува родителите да се намали бројот на играчки кои децата ги имаат, за конечно да имаат можност да се заиграат. Четири премногу против кои мора да се бориме се: премногу работи, премногу информации, премногу избори и премногу брзо, објаснува Пејн.
Кога децата се премногу задоволни, тие немаат време да размислуваат, да истражуваат и да се релаксираат. Немаат кога да ги средат своите мисли и впечатоци, да се досадуваат или фантазираат, а сето тоа доведува до тоа тие да се несреќни.
Научете да кажете НЕ!
Развојниот псхолог Дејвид Елкинд вели дека децата во послените две декади изгубиле 12 часа од слободното време во неделата. Дури и игрите за децата на предучилишна возраст се пренасочени во учење, а одморите кои ги имаат учениците за време на училишната година се користат за други едукативни цели. Организираните спортски активности се единствената физичка активност, а се покажува дека тие ја убиваат креативноста затоа што ја скратуваат слободата на нејзниото развивиање.
Како можат родителите да ги заштитат своите деца од новиот стандард што современото општество го пропишува?
Едноставно кажете НЕ. Ако не научите да кажете НЕ, тогаш децата ќе бидат “жртви ” на современиот тренд на пренатрупаност на животот со обврски, работи, потреби и амбиции.
Тоа е единствениот начин со кој ќе се изборите за тоа драгоцено слободно време без наметнати обврски и да му обезбедите на детето некаков мир во овој хаотичен свет. Така детето ќе биде во можност да се релаксира да се опорави од сите дразби на современиот свет со кои постојано е опколено. Така детството ќе биде во можност да служи за својата цел а тоа е да обезбеди сигурно засолниште за растот и развојот на децата.
Бидете нивниот филтер, затоа што целиот живот е пред нив и ќе имаат време за сѐ, освен повторно да бидат деца.
Извор
Превод: Елена Столевска
poednostavno detstvo za dobro mentalno zdravje do svojot zakluchok deka decata od zapadniot svet imaat posledici od preoptovarenosta na zhivotot so razni drazbi, pejn stignal preku svoeto iskustvo vo begalskite kampovi vo djakarta vo indonezija. tamu imal prilika da gi vidi simptomite na post-traumatskiot stres kaj decata – tie bile nervozni, preosetlivi na drazbi i se plashele od sѐ shto e novo i nepoznato. koga podocna se vratil vo anglija i zapochnal so privatnata praksa, sfatil deka mnogu deca na koi im dava pomosh pokazhuvaat isti simptomi kako i decata od voenite zoni. toj zakluchil deka iako ovie deca se fizichki bezbedni, tie zhiveat vo “mentalno” voena zona vo koja neprestajno se pod pritisok od roditelskite stravovi, zhelbi i ambicii. vo nivniot zhivot sѐ e premnogu, shto predizvikuva reakcija na kumulativen stres – vid na odbramben mehanizam. sovremenite deca se izlozheni na poplava od informacii koi ne se vo mozhnost da gi procesiraat i da gi razberat. tie rastat pobrzo zatoa shto i nashite ochekuvanja se so brz rast. roditelite go sakaat najdobroto za svoeto dete pa gi zapishuvaat na bezbroj aktivnosti – fudbal, muzichko shkolo, borechki veshtini, balet i slichno. vremeto im e podeleno i isplanirano, a kalendarot prepoln. nivniot zhivoten prostor e prepoln so edukativni knigi, aparati i igrachki. prosechno dete od zapad ima preku 150 igrachki, a godishno dobiva okolu 70 novi. toa e zaslepeno so tolku mnogu sharenilo i prenatrupano so golem broj na izbori. toa e prichinata zashto negovata igra e povrshna i toa ne uspeva da potone vo fantazija i mechtaenje. vo svojata kniga pejn gi pottiknuva roditelite da se namali brojot na igrachki koi decata gi imaat, za konechno da imaat mozhnost da se zaigraat. chetiri premnogu protiv koi mora da se borime se: premnogu raboti, premnogu informacii, premnogu izbori i premnogu brzo, objasnuva pejn. koga decata se premnogu zadovolni, tie nemaat vreme da razmisluvaat, da istrazhuvaat i da se relaksiraat. nemaat koga da gi sredat svoite misli i vpechatoci, da se dosaduvaat ili fantaziraat, a seto toa doveduva do toa tie da se nesrekjni. nauchete da kazhete ne! razvojniot psholog dejvid elkind veli deka decata vo poslenite dve dekadi izgubile 12 chasa od slobodnoto vreme vo nedelata. duri i igrite za decata na preduchilishna vozrast se prenasocheni vo uchenje, a odmorite koi gi imaat uchenicite za vreme na uchilishnata godina se koristat za drugi edukativni celi. organiziranite sportski aktivnosti se edinstvenata fizichka aktivnost, a se pokazhuva deka tie ja ubivaat kreativnosta zatoa shto ja skratuvaat slobodata na nejznioto razvivianje. kako mozhat roditelite da gi zashtitat svoite deca od noviot standard shto sovremenoto opshtestvo go propishuva? ednostavno kazhete ne. ako ne nauchite da kazhete ne, togash decata kje bidat “zhrtvi ” na sovremeniot trend na prenatrupanost na zhivotot so obvrski, raboti, potrebi i ambicii. toa e edinstveniot nachin so koj kje se izborite za toa dragoceno slobodno vreme bez nametnati obvrski i da mu obezbedite na deteto nekakov mir vo ovoj haotichen svet. taka deteto kje bide vo mozhnost da se relaksira da se oporavi od site drazbi na sovremeniot svet so koi postojano e opkoleno. taka detstvoto kje bide vo mozhnost da sluzhi za svojata cel a toa e da obezbedi sigurno zasolnishte za rastot i razvojot na decata. bidete nivniot filter, zatoa shto celiot zhivot e pred niv i kje imaat vreme za sѐ, osven povtorno da bidat deca. izvor prevod: elena stolevska
Објава← Назад кон архивата