Пиколино
Оптимизам и мотивација: клучот за успехот на вашето дете


Сепак, учениците брзо откриваат дека тие се проценуваат и оценуваат во компетитивна атмосфера и без оглед на тоа колку се добри тие секогаш се потсетувани дека имаат простор за уште подобри резултати.
Едукативниот систем често е воден од ветување на награда, од закана со казна или од предизвикот од конкуренција. Овие надворешни мотиватори можат да бидат ефикасни и добронамерни, но тие јасно работат против континуираниот развој на внатрешната мотивација кај детето. Внатрешната мотивација – учество во училиштето единствено заради задоволство кон учењето – многу брзо е засенето од ветувањето на надворешните мотиватори па природниот ентузијазам за учење кај детето често е нарушено.
Проблемите во учењето, во однесувањето, во социјализацијата, или друг развоен проблем често пати предизвикуваат проблеми во училиштето. Децата кои се соочуваат со вакви пречки се исто така родени со инстиктивен оптимизам и внатрешна мотивација. За жал, во образовниот систем е утврдено дека кај овие ученици треба поголем степен од надворешни мотиватори за да останат вклучени во академските задачи.
Сепак, токму кај овие ученици внатрешната мотивација е онаа која мора да се негува и зајакнува. Не укажуваме на тоа дека оцените, наградите и казните или натпреварот треба да се исфрлат од образовниот систем туку дека мора да се направи рамнотежа меѓу нив и зајакнувањето на внатрешната мотивација. Таа поттикнува себе-поткрепување која се верува дека е основа на академскиот успех, дури е и поважна и од интелектот, способностите и можностите.
Има повеќе начини како да се подобри природаната мотивација и оптимизам кај детето. Според психологот Едвард Деси (University of Rochester), внатрешната мотивација кај децата се одржува во средини кои ги задоволуваат потреби за:
• Чувство на припадност и поврзаност;
• Чувство на автономија и самоопределување;
• Чувство на компетентност.
Важно е родителите, наставниците и другите професионалци да ги имаат на ум овие потреби и да воспостават услови што ќе ја негуваат мотивацијата и надежта во децата.
Децата се мотивираат во средини каде што се чувствуваат добредојдени и имаат чувство дека возрасните се грижат за нив. Во училиштата особено е важно ова да се има во предвид, но и дома родителите треба да посветуваат посебно време за секое од своите деца, каде детето ќе ја почувствува посветеноста, љубовта и вниманието од страна на родителот, па многу е поверојатно дека тоа ќе биде покооперативно и помотивирано.
Ако целта ние да создадеме услови каде децата ќе се самопоттикнуваат, тогаш мора да бидеме сигурни тие да знаат дека нивниот глас се слуша и се почитува. Дека и тие имаат некоја контрола врз тоа што се случува во нивниот живот. На децата треба да им се даде можност да ги развијат своите способности за решавање на проблеми и донесување на одлуки. Давањето на чувство дека имаат простор дури и на мал избор ја развива нивната самосвесност и мотивација.
Возрасните често се фиксираат на проблемот кај детето и негово решавање, а не на неговите позитивни предности што ги има. Секое дете има свои силни страни и доблести што можат да бидат извор на успеси и постигнувања. Родителите и наставниците треба да ја идентификуваат и потикнуваат единственоста на секое дете. Има повеќе начини како да се помогне детето да се чувствува кометентно.
Во училиште, наставниците треба бидат сигурни дека тие ги учат учениците на начин на кој тие го разбираат, ќе можат да го научат материјалот и ќе успеат, имајќи го предвид различните стилови на учење. Како родител, треба да се овозможат можности за детето да се вклучи и посвети на своите интереси. Треба да се внимава на тоа дека не секогаш интересите на родителот се поклопуваат со оние на детето, или дека родителот најдобро знае што да го интересира детето.
Друг начин е да им се обезбедни на децата можност да им помагаат на другите. Децата што се вклучуваат во подобрувањето на добросостојбата на другите имаат чувство на задоволство, на компетенција и поголема мотивација за извршување на разни активности.
Како родител исто така, може да му помогнете на вашето дете со тоа што нема да реагирате на неговите гршки со оценувачки и навредливи забелешки. Наместо тоа може да користите конструктивни коментари со кои децата знаат дека нема да бидат осудувани и критикувани за грешката, па ќе бидат подготвени за превземање на нови реални предизвици.
Негувањето на природниот оптимизам и внатрешната мотивација кај децата бара дополнителна грижа, но времето и енергијата на возрасните насочени кон тоа ќе помогне на нивно зајакнување и одржување во долго време.
Извор
Превод: Елена Столевска – Бреинобреин Едукатор
optimizam i motivacija: kluchot za uspehot na vasheto dete sepak, uchenicite brzo otkrivaat deka tie se procenuvaat i ocenuvaat vo kompetitivna atmosfera i bez ogled na toa kolku se dobri tie sekogash se potsetuvani deka imaat prostor za ushte podobri rezultati. edukativniot sistem chesto e voden od vetuvanje na nagrada, od zakana so kazna ili od predizvikot od konkurencija. ovie nadvoreshni motivatori mozhat da bidat efikasni i dobronamerni, no tie jasno rabotat protiv kontinuiraniot razvoj na vnatreshnata motivacija kaj deteto. vnatreshnata motivacija – uchestvo vo uchilishteto edinstveno zaradi zadovolstvo kon uchenjeto – mnogu brzo e zaseneto od vetuvanjeto na nadvoreshnite motivatori pa prirodniot entuzijazam za uchenje kaj deteto chesto e narusheno. problemite vo uchenjeto, vo odnesuvanjeto, vo socijalizacijata, ili drug razvoen problem chesto pati predizvikuvaat problemi vo uchilishteto. decata koi se soochuvaat so vakvi prechki se isto taka rodeni so instiktiven optimizam i vnatreshna motivacija. za zhal, vo obrazovniot sistem e utvrdeno deka kaj ovie uchenici treba pogolem stepen od nadvoreshni motivatori za da ostanat vklucheni vo akademskite zadachi. sepak, tokmu kaj ovie uchenici vnatreshnata motivacija e onaa koja mora da se neguva i zajaknuva. ne ukazhuvame na toa deka ocenite, nagradite i kaznite ili natprevarot treba da se isfrlat od obrazovniot sistem tuku deka mora da se napravi ramnotezha megju niv i zajaknuvanjeto na vnatreshnata motivacija. taa pottiknuva sebe-potkrepuvanje koja se veruva deka e osnova na akademskiot uspeh, duri e i povazhna i od intelektot, sposobnostite i mozhnostite. ima povekje nachini kako da se podobri prirodanata motivacija i optimizam kaj deteto. spored psihologot edvard desi (university of rochester), vnatreshnata motivacija kaj decata se odrzhuva vo sredini koi gi zadovoluvaat potrebi za: • chuvstvo na pripadnost i povrzanost; • chuvstvo na avtonomija i samoopredeluvanje; • chuvstvo na kompetentnost. vazhno e roditelite, nastavnicite i drugite profesionalci da gi imaat na um ovie potrebi i da vospostavat uslovi shto kje ja neguvaat motivacijata i nadezhta vo decata. decata se motiviraat vo sredini kade shto se chuvstvuvaat dobredojdeni i imaat chuvstvo deka vozrasnite se grizhat za niv. vo uchilishtata osobeno e vazhno ova da se ima vo predvid, no i doma roditelite treba da posvetuvaat posebno vreme za sekoe od svoite deca, kade deteto kje ja pochuvstvuva posvetenosta, ljubovta i vnimanieto od strana na roditelot, pa mnogu e poverojatno deka toa kje bide pokooperativno i pomotivirano. ako celta nie da sozdademe uslovi kade decata kje se samopottiknuvaat, togash mora da bideme sigurni tie da znaat deka nivniot glas se slusha i se pochituva. deka i tie imaat nekoja kontrola vrz toa shto se sluchuva vo nivniot zhivot. na decata treba da im se dade mozhnost da gi razvijat svoite sposobnosti za reshavanje na problemi i donesuvanje na odluki. davanjeto na chuvstvo deka imaat prostor duri i na mal izbor ja razviva nivnata samosvesnost i motivacija. vozrasnite chesto se fiksiraat na problemot kaj deteto i negovo reshavanje, a ne na negovite pozitivni prednosti shto gi ima. sekoe dete ima svoi silni strani i doblesti shto mozhat da bidat izvor na uspesi i postignuvanja. roditelite i nastavnicite treba da ja identifikuvaat i potiknuvaat edinstvenosta na sekoe dete. ima povekje nachini kako da se pomogne deteto da se chuvstvuva kometentno. vo uchilishte, nastavnicite treba bidat sigurni deka tie gi uchat uchenicite na nachin na koj tie go razbiraat, kje mozhat da go nauchat materijalot i kje uspeat, imajkji go predvid razlichnite stilovi na uchenje. kako roditel, treba da se ovozmozhat mozhnosti za deteto da se vkluchi i posveti na svoite interesi. treba da se vnimava na toa deka ne sekogash interesite na roditelot se poklopuvaat so onie na deteto, ili deka roditelot najdobro znae shto da go interesira deteto. drug nachin e da im se obezbedni na decata mozhnost da im pomagaat na drugite. decata shto se vkluchuvaat vo podobruvanjeto na dobrosostojbata na drugite imaat chuvstvo na zadovolstvo, na kompetencija i pogolema motivacija za izvrshuvanje na razni aktivnosti. kako roditel isto taka, mozhe da mu pomognete na vasheto dete so toa shto nema da reagirate na negovite grshki so ocenuvachki i navredlivi zabeleshki. namesto toa mozhe da koristite konstruktivni komentari so koi decata znaat deka nema da bidat osuduvani i kritikuvani za greshkata, pa kje bidat podgotveni za prevzemanje na novi realni predizvici. neguvanjeto na prirodniot optimizam i vnatreshnata motivacija kaj decata bara dopolnitelna grizha, no vremeto i energijata na vozrasnite nasocheni kon toa kje pomogne na nivno zajaknuvanje i odrzhuvanje vo dolgo vreme. izvor prevod: elena stolevska – breinobrein edukator
Објава← Назад кон архивата