Флора-фауна
Вистинската причина поради која треба да медитираме


Но, доколку ве запрашаме што е целта на медитацијата – дали ќе знаете да одговорите?
Што ако ви кажеме дека целта на медитација не е да бидете повеќе фокусирани, ниту пак да ве смири, ниту пак да се почувствувате поврзани ниту пак да ја слушате вашата интуиција?
Не нè разбирајте погрешно.
Да се биде фокусиран во сегашниот момент, да се сакаш себеси, да се почувствуваш поврзан се само неколку неверојатни ефекти од медитацијата. Може да постојат многу добри други причини зошто треба да медитирате – иако тие не спаѓаат во целите на медитацијата.
Вистинската причина за медитација е прочистување на потсвеста.
Не знаете на што мислиме? Дозволете да ви појасниме.
Нашата потсвест е како гаража или како креденец или како вашиот подрум во вашата куќа во која се направило огромен центар за зачувување на вашите животни залихи; работите што ги ставаме во кутии или тие кои не се отпакувани од минатата селидба; работите што ги натрупуваме се додека имаме простор. Оние за кои немаме време да ги отвориме, да ги подредиме или да ги исфрлиме.
Понекогаш ги организираме кутиите уредно, чистејќи го патот за да можеме да поминеме и да се водиме по просторот со привремено сопнување. Понекогаш, ги наоѓаме работите дека се насекаде, создавајќи многу блокови и опасности насекаде.
Во нашата потсвест, секоја кутија претставува нешто сосема друго. Може да имаме неколку кутии што ги носиме со нас од минатите животи (нешто како да се селиме во нов дом). Можеби имаме неколку кутии полни со стравови и емоции и искуства што се „донирани“ од страна на нашите родители, или од нашите предци. Дефинитивно имаме неколку кутии наполнети со сеќавања, искуства и емоционални сврзувања на било кои настани од нашиот сегашен живот.
Како да го ослободиме просторот и како да се справиме со сите тие кутии?
Ќе медитираме. Ќе посветиме дневна пракса отворајќи една по една кутија, изразувајќи благодарност за лекции и подароците кое секое искуство нѝ ги дава и кое го ослободува секое емоционално прикачување кое не нѝ годи.
Ќе седнеме и ќе се обидеме да не ги отргнеме мислите. Ќе дозволиме на секоја мисла да излезе на виделина и со тоа ние ќе прифатиме дека хаосот во нашиот мозок е изразувањето на нашето его бидејќи тоа избегнува да се соочи со длабоките работи кои треба да излезат. Нашето его е како наш телохранител и медитацијата е нашата можност да му заблагодариме на егото што не штитело и му дозволуваме да земе слободен ден.
Само тогаш ќе дојде тишината.
Со тоа што ќе го исчистиме потсвесното, ние ќе ги напуштиме сите стравови, сите осудувања сите лаги на кои ние сме биле подучувани и тие нè штитат од самите себе и да им дозволиме да продолжат.
Најважното нешто е кога ќе го исчистиме нашето потсвесно, ние ќе се сетиме на нашата божественост, на нашата големина, нашата светлина и нашата цел: да ја подигнеме вибрацијата на планетата со тоа што ќе ги инспирираме другите за да го направат истото.
vistinskata prichina poradi koja treba da meditirame no, dokolku ve zaprashame shto e celta na meditacijata – dali kje znaete da odgovorite? shto ako vi kazheme deka celta na meditacija ne e da bidete povekje fokusirani, nitu pak da ve smiri, nitu pak da se pochuvstvuvate povrzani nitu pak da ja slushate vashata intuicija? ne nè razbirajte pogreshno. da se bide fokusiran vo segashniot moment, da se sakash sebesi, da se pochuvstvuvash povrzan se samo nekolku neverojatni efekti od meditacijata. mozhe da postojat mnogu dobri drugi prichini zoshto treba da meditirate – iako tie ne spagjaat vo celite na meditacijata. vistinskata prichina za meditacija e prochistuvanje na potsvesta. ne znaete na shto mislime? dozvolete da vi pojasnime. nashata potsvest e kako garazha ili kako kredenec ili kako vashiot podrum vo vashata kukja vo koja se napravilo ogromen centar za zachuvuvanje na vashite zhivotni zalihi; rabotite shto gi stavame vo kutii ili tie koi ne se otpakuvani od minatata selidba; rabotite shto gi natrupuvame se dodeka imame prostor. onie za koi nemame vreme da gi otvorime, da gi podredime ili da gi isfrlime. ponekogash gi organizirame kutiite uredno, chistejkji go patot za da mozheme da pomineme i da se vodime po prostorot so privremeno sopnuvanje. ponekogash, gi naogjame rabotite deka se nasekade, sozdavajkji mnogu blokovi i opasnosti nasekade. vo nashata potsvest, sekoja kutija pretstavuva neshto sosema drugo. mozhe da imame nekolku kutii shto gi nosime so nas od minatite zhivoti (neshto kako da se selime vo nov dom). mozhebi imame nekolku kutii polni so stravovi i emocii i iskustva shto se „donirani“ od strana na nashite roditeli, ili od nashite predci. definitivno imame nekolku kutii napolneti so sekjavanja, iskustva i emocionalni svrzuvanja na bilo koi nastani od nashiot segashen zhivot. kako da go oslobodime prostorot i kako da se spravime so site tie kutii? kje meditirame. kje posvetime dnevna praksa otvorajkji edna po edna kutija, izrazuvajkji blagodarnost za lekcii i podarocite koe sekoe iskustvo nѝ gi dava i koe go osloboduva sekoe emocionalno prikachuvanje koe ne nѝ godi. kje sedneme i kje se obideme da ne gi otrgneme mislite. kje dozvolime na sekoja misla da izleze na videlina i so toa nie kje prifatime deka haosot vo nashiot mozok e izrazuvanjeto na nasheto ego bidejkji toa izbegnuva da se soochi so dlabokite raboti koi treba da izlezat. nasheto ego e kako nash telohranitel i meditacijata e nashata mozhnost da mu zablagodarime na egoto shto ne shtitelo i mu dozvoluvame da zeme sloboden den. samo togash kje dojde tishinata. so toa shto kje go ischistime potsvesnoto, nie kje gi napushtime site stravovi, site osuduvanja site lagi na koi nie sme bile poduchuvani i tie nè shtitat od samite sebe i da im dozvolime da prodolzhat. najvazhnoto neshto e koga kje go ischistime nasheto potsvesno, nie kje se setime na nashata bozhestvenost, na nashata golemina, nashata svetlina i nashata cel: da ja podigneme vibracijata na planetata so toa shto kje gi inspirirame drugite za da go napravat istoto.
Објава← Назад кон архивата