Пиколино
Дарувањето и детските насмевки


Кревко напишаните букви на белите листови хартија, адресирани до Дедо Мраз или пак само до своите родители, ја будат желбата на децата да направат нешто свое, одеднаш станувајќи големи уметници кои креираат разни новогодишни стихотворби, состави, цртежи, оригами и се она што нивниот магичен детски ум може да го осмисли.
Броејќи ги деновите до магичната ноќ, многумина од нив мечтаат за посакуваниот подарок, дали ќе го добијат или не? Дали Дедо Мраз ќе им го остави под елката она за што тие сонувале цела една година? Дали ќе има од таа боја што ја посакуваат? Или пак дали биле доволно послушни за да сега се радуваат на новогодишното пакетче? Постојано мислат и размислуваат што тие направиле во изминатите 365 дена, и дали нивните мама и тато се задоволни од нив?
Но што со оние дечиња, кои немаат кого да прашаат дали биле умни? Што со тие кои немаат кој да им го остави новогодишниот подарок под елката, која најчесто и ја немаат?
И тука доаѓа прашањето, колку ние возрасните ги користиме овие радосни моменти за да ја споделиме и радоста со оние на кои им недостасува? Дали осврнуваме барем мал момент на тажните детски лица кои секое утро стануваат осамени, во студените кревети, покриени само со некое старо и излитено ќебе? Дали можеби некој од нас помислил заедно со своето дете да оствари барем една мала и скромна желба на некое незгрижено детенце?
Овие декемвриски зимски денови се одлична можност да ја развиеме емпатијата и хуманоста на нашите мали дечиња, отварајќи им еден нов прозорец кој ќе им овозможи проширување на нивните размислувања. Желбата да поделиш нешто свое со некој кој нема, да ја подариш својата нова играчка на твоето непознато другарче, да се откажеш од својот нов ранец за да овозможиш некој друг да има топли чевли или барем нови топли чорапчиња кои ќе го згрејат во студените зимски денови, може да ја исполнат детската душа со една величествена топлина на радост и задоволство. Хуманоста кај децата е непроценливо богатсво за развојот на нивната здрава и зрела личност. Помислата дека на овој свет постои некој на кој му е потребна твојата помош, или пак некој кој би бил беизмерно благодарен ако му подариш барем и едно мало чоколадно бомбонче, говори за големината на детската душа, која многупати знае да биде и посовесна од нас возрасните.
Доволно е да им покажеме на нашите деца дека дури и само една нивна мала насмевка кон нивното осамено другарче, или пак искрена топла прегратка на тажното другарче од училишната клупа може да биде бесценет подарок, кој вечно ќе трае и никогаш нема да биде заборавен. Подарок кој ќе вреди многу повеќе од сите новогодишни празнични пакетчиња, подарок порадосен од сите разни играчки произведени во фабриката на Дедо Мраз, подарок кој секогаш ќе остане запечатен во детските спомени и чија трага секогаш ќе говори за најубавата исполнета новогодишна желба.
Да ги искористиме сите овие радосни, шарени, светкави и топли мигови за да се потсетиме на подароците кои немаат рок на траење, подароците кои не се произведуваат никаде во светот, туку само во нашите срца.
Да им покажеме на нашите деца како тие можат да бидат нечиј вистински Дедо Мраз, само ако вистински посакаат.
Да ги охрабриме малите детски насмевки да создадат уште повеќе, за да сите деца безгрижно блеснат во новогодишната ноќ.
Анета Зафировска
Бреинобреин едукатор
daruvanjeto i detskite nasmevki krevko napishanite bukvi na belite listovi hartija, adresirani do dedo mraz ili pak samo do svoite roditeli, ja budat zhelbata na decata da napravat neshto svoe, odednash stanuvajkji golemi umetnici koi kreiraat razni novogodishni stihotvorbi, sostavi, crtezhi, origami i se ona shto nivniot magichen detski um mozhe da go osmisli. broejkji gi denovite do magichnata nokj, mnogumina od niv mechtaat za posakuvaniot podarok, dali kje go dobijat ili ne? dali dedo mraz kje im go ostavi pod elkata ona za shto tie sonuvale cela edna godina? dali kje ima od taa boja shto ja posakuvaat? ili pak dali bile dovolno poslushni za da sega se raduvaat na novogodishnoto paketche? postojano mislat i razmisluvaat shto tie napravile vo izminatite 365 dena, i dali nivnite mama i tato se zadovolni od niv? no shto so onie dechinja, koi nemaat kogo da prashaat dali bile umni? shto so tie koi nemaat koj da im go ostavi novogodishniot podarok pod elkata, koja najchesto i ja nemaat? i tuka doagja prashanjeto, kolku nie vozrasnite gi koristime ovie radosni momenti za da ja spodelime i radosta so onie na koi im nedostasuva? dali osvrnuvame barem mal moment na tazhnite detski lica koi sekoe utro stanuvaat osameni, vo studenite kreveti, pokrieni samo so nekoe staro i izliteno kjebe? dali mozhebi nekoj od nas pomislil zaedno so svoeto dete da ostvari barem edna mala i skromna zhelba na nekoe nezgrizheno detence? ovie dekemvriski zimski denovi se odlichna mozhnost da ja razvieme empatijata i humanosta na nashite mali dechinja, otvarajkji im eden nov prozorec koj kje im ovozmozhi proshiruvanje na nivnite razmisluvanja. zhelbata da podelish neshto svoe so nekoj koj nema, da ja podarish svojata nova igrachka na tvoeto nepoznato drugarche, da se otkazhesh od svojot nov ranec za da ovozmozhish nekoj drug da ima topli chevli ili barem novi topli chorapchinja koi kje go zgrejat vo studenite zimski denovi, mozhe da ja ispolnat detskata dusha so edna velichestvena toplina na radost i zadovolstvo. humanosta kaj decata e neprocenlivo bogatsvo za razvojot na nivnata zdrava i zrela lichnost. pomislata deka na ovoj svet postoi nekoj na koj mu e potrebna tvojata pomosh, ili pak nekoj koj bi bil beizmerno blagodaren ako mu podarish barem i edno malo chokoladno bombonche, govori za goleminata na detskata dusha, koja mnogupati znae da bide i posovesna od nas vozrasnite. dovolno e da im pokazheme na nashite deca deka duri i samo edna nivna mala nasmevka kon nivnoto osameno drugarche, ili pak iskrena topla pregratka na tazhnoto drugarche od uchilishnata klupa mozhe da bide bescenet podarok, koj vechno kje trae i nikogash nema da bide zaboraven. podarok koj kje vredi mnogu povekje od site novogodishni praznichni paketchinja, podarok poradosen od site razni igrachki proizvedeni vo fabrikata na dedo mraz, podarok koj sekogash kje ostane zapechaten vo detskite spomeni i chija traga sekogash kje govori za najubavata ispolneta novogodishna zhelba. da gi iskoristime site ovie radosni, shareni, svetkavi i topli migovi za da se potsetime na podarocite koi nemaat rok na traenje, podarocite koi ne se proizveduvaat nikade vo svetot, tuku samo vo nashite srca. da im pokazheme na nashite deca kako tie mozhat da bidat nechij vistinski dedo mraz, samo ako vistinski posakaat. da gi ohrabrime malite detski nasmevki da sozdadat ushte povekje, za da site deca bezgrizhno blesnat vo novogodishnata nokj. aneta zafirovska breinobrein edukator
Објава← Назад кон архивата