Вести
Тврдам дека и девојчињата можат да постигнат врвни резултати


Жаклина Стојановска е успешен професионалец и жена тренер на женскиот тим на ,,МЗТ Скопје Аеродром”. Долгогодишното искуство и знаење од теренот за кошарка вешто и несебично го пренесува на децата кои имаат голема желба да тренираат кошарка. За развојот на кошарката кај нас вели дека е неопходно девојчињата да препознаат идоли кај нашите кошаркарки, да се заинтересираат, да се мотивираат, да покажат бројност од која ќе произлезе квалитет. Тука и родителите имаат клучна улога да ги мотивираат своите деца да се занимаваат со спорт.
Која е за Вас мотивацијата и предизвикот да се биде тренер на женски кошаркарски тим?
– Кошарката за мене е една огромна љубов на која сум посветила 20 години од својот живот како играч, седум години како тренер. Сето тоа што сум го научила во текот на годините сакам да го пренесам и на генерациите кои доаѓаат. Во спортот сите сме еднакви, без никакви предрасуди. Бев дел од различни клубови во Европа и начинот на кој таму е прикажан и почитуван овој спорт би сакала да биде и тука присутен. Квалитетните тренинзи и бесценетите совети од врвните тренери кои ги добив, верувам дека можам да ги предадам и на девојчиња кои безрезервно веруваат во кошарката во нашата земја. Сите исто почнуваме со спортот. Прво во помали клубови кои се во нашето маало, потоа почнуваме да играме во поголеми клубови, па се натпреваруваме за репрезентација, добиваме понуди од различни клубови од различни земји каде се надградуваме како личности и како спортисти. Таква беше и мојата приказна, затоа сакам сите идни врвни спортистки да ги охрабрам да бидат упорни и да се борат, само така ќе ги остварат своите цели, бидејќи тврдам дека и девојчињата можат да постигнат врвни резултати. Затоа сум целосно посветена на мојата задача како жена тренер, и се залагам за еднакви услови за работа и привилегии како што ги имаат мажите тренери.

Од каде потекнува желбата да се биде тренер?
– Професионално се занимавав со кошарка цели 20 години, играв во различни клубови во нашата земја и надвор од неа. По завршување со моето професионално играње кошарка во 2010 година, решив да и се посветам на кошарката како тренер, односно да ја осознаам и од друг аспект. Станав тренер прво на младинките од „Студент”, бев тренер и на почетната школа за кошарка „Соколи”, во 2012 година бев тренер и на сениорската репрезентација на Македонија, а во 2014 го формирав и својот тим „Лотос”. Во 2016 година ја предводев македонската репрезентација на неофицијално Европско првенство за девојчиња до 14 години во Словенија. Денес сум тренер на женскиот тим на „МЗТ Скопје Аеродром”.
Кој е Вашиот најголем успех досега? Дали можеби некое меѓународно натпреварување?
– Официјално, во улога на тренер на Европското првенство за мали земји кое првпат се одржа во Струга 2012 година. Женската сениорска репрезентација на Македонија го заврши Европското првенство на второ место, освојувајќи сребро. Неофицијално, за мене најголем успех е кога по секој тренинг ќе ги видам децата уморни од успешниот тренинг, а со насмевка на лицата ја напуштаат салата. Тоа е најубавиот и највредниот успех.
Дали сметате дека женската кошарка ја менува историјата на кошарката во Македонија и на кој начин?
– За жал, квалитетот на женската кошарка е опаднат, тренажниот процес е на ниско ниво и речиси целосно е изгубен континуитетот на работа како што се бара во секој спорт – редовни тренинзи секој ден, натпревари секој викенд, подготвителни кампови пред сезона и во зимскиот период, тренинзи во фитнес-центри, обука и на играчите и на тренерите од теоретски аспект и следење на новите трендови во кошарката. За да се менува историјата на кошарката на подобро, клучно е малите девојчиња да препознаат свои идоли кај нашите кошаркарки, да се заинтересираат, да имаме масовност на кошарката бидејќи само со квантитет може да се добие квалитет. Ако нема квантитет не може да се направи селекција ниту може да се препознаат таленти. Најважно ни е тоа, да ја привлечеме младата генерација. Ние немаме систем на работа во спортот, а тоа е она што најмногу ме загрижува. Мора да се изгради добар систем во кошарката, мора да се поттикнат сите родители да ги мотивираат своите деца да се занимаваат со спорт.

Дали за секој натпревар поставувате нови цели или секогаш се истите?
– Во моментов работам со тимот од девојчиња на „МЗТ Скопје Аеродром” кои се на возраст од 7 до 12 години. Целта на секој натпревар ни е да покажеме што сме сработиле во техничко-тактичкиот дел на кошарката. Сите недостатоци постепено да ги елиминираме, а сите предности да ги доусовршиме. Од голема важност е секоја кошаркарка во мојот тим да напредува. Затоа се радувам што имам можност да работам со оваа млада категорија каде во вистинско време може да се научи, да се коригира каде е потребно за еден ден да прераснат во врвни спортистки.
На кој начин ги мотивирате своите играчи и на што треба да се фокусираат во текот на играта? Кои се најважните квалитети што треба да ги поседува една кошаркарка?
– На секоја индивидуа и е потребен различен пристап на мотивација, секој тренер треба да ги познава своите кошаркарки и да знае да го извлече максимумот од нив за време на натпревар. Од една страна, најважен фактор е на кошаркарките да им се влее самодоверба и доверба во соиграчите и во тренерот. Тимскиот дух и хармонијата се најбитни за големи подвизи. Од друга страна пак, техниката, односно основните елементи, како и моторичките способности, се еднакво важни за секоја од нив да биде квалитетна кошаркарка. Беспрекорна техника, добро поткрепени моторички способности и психолошка стабилност се трите клучни карактеристики, според мене.
Која е најважната лекција која сте ја научиле како тренер? И кои се за Вас предизвиците кои треба да ги совладате?
– Тренирајќи деца од различни категории во изминатите седум години, заклучив дека секој тренинг треба да биде на високо ниво. Да се посвети еднакво внимание на секој од играчите, да се работи не само на техника и на тактика, туку и на психолошкиот дел кој во многу случаи е клучен. Кога еден тим функционира беспрекорно, има доверба и почит меѓу нив, редовност на тренинзи и максимално вложување за време на тренингот, тогаш нема предизвик кој не може да се совлада. Секојдневно работам на тоа со мојот тим, така што верувам дека сме на добар пат. Најтешкиот предизвик кој треба да се совлада во македонската кошарка е тоа дека и кај нас можат да се создадат женски тимови со висок квалитет, формирани од домашни играчи и домашни тренери.

На какви вредности ве научи спортот? Дали не прави подобри луѓе?
– За мене спортот е култура на живеење, секој поединец е препорачливо и корисно да се занимава со кој било спорт, пред сè поради грижа за сопственото ментално и физичко здравје. Целта на спортот како процес е развој и подобрување на сите моторички способности кај децата (брзина, координација, рамнотежа, флексибилност, сила, прецизност, издржливост) кои претставуваат основна подлога за успешно занимавање со кој било спорт во иднина. Секако, на сето тоа се надоврзува и грижата за социјален и емотивен развој, односно учење на вистинските вредности во спортот, развивање на тимскиот дух и учење за важноста на тимската работа, не само во спортот туку и во сите сфери од животот: учење на фер плеј, учење како да се прифатат и победата и поразот.
Дали се остваруваат соништата преку спортот?
– Повеќе од остварување! Секојдневниот ангажман, вложените енергија и време во нешто што те исполнува и ти причинува најголемо задоволство е патот на кој соништата се остваруваат и се раѓаат нови. Убавината е патот и процесот до целта, а не самата цел.
Очекувања и планови во иднина?
– Да се изработи национална стратегија за развој на спортот во Македонија со што ќе се постават темелите за раст и развој на спортисти и спортски работници во државата. Ова е од круцијална важност за да можам да ги реализирам личните планови и очекувања.
Адријана Ананиева
tvrdam deka i devojchinjata mozhat da postignat vrvni rezultati zhaklina stojanovska e uspeshen profesionalec i zhena trener na zhenskiot tim na ,,mzt skopje aerodrom”. dolgogodishnoto iskustvo i znaenje od terenot za kosharka veshto i nesebichno go prenesuva na decata koi imaat golema zhelba da treniraat kosharka. za razvojot na kosharkata kaj nas veli deka e neophodno devojchinjata da prepoznaat idoli kaj nashite kosharkarki, da se zainteresiraat, da se motiviraat, da pokazhat brojnost od koja kje proizleze kvalitet. tuka i roditelite imaat kluchna uloga da gi motiviraat svoite deca da se zanimavaat so sport. koja e za vas motivacijata i predizvikot da se bide trener na zhenski kosharkarski tim? – kosharkata za mene e edna ogromna ljubov na koja sum posvetila 20 godini od svojot zhivot kako igrach, sedum godini kako trener. seto toa shto sum go nauchila vo tekot na godinite sakam da go prenesam i na generaciite koi doagjaat. vo sportot site sme ednakvi, bez nikakvi predrasudi. bev del od razlichni klubovi vo evropa i nachinot na koj tamu e prikazhan i pochituvan ovoj sport bi sakala da bide i tuka prisuten. kvalitetnite treninzi i bescenetite soveti od vrvnite treneri koi gi dobiv, veruvam deka mozham da gi predadam i na devojchinja koi bezrezervno veruvaat vo kosharkata vo nashata zemja. site isto pochnuvame so sportot. prvo vo pomali klubovi koi se vo nasheto maalo, potoa pochnuvame da igrame vo pogolemi klubovi, pa se natprevaruvame za reprezentacija, dobivame ponudi od razlichni klubovi od razlichni zemji kade se nadgraduvame kako lichnosti i kako sportisti. takva beshe i mojata prikazna, zatoa sakam site idni vrvni sportistki da gi ohrabram da bidat uporni i da se borat, samo taka kje gi ostvarat svoite celi, bidejkji tvrdam deka i devojchinjata mozhat da postignat vrvni rezultati. zatoa sum celosno posvetena na mojata zadacha kako zhena trener, i se zalagam za ednakvi uslovi za rabota i privilegii kako shto gi imaat mazhite treneri. od kade poteknuva zhelbata da se bide trener? – profesionalno se zanimavav so kosharka celi 20 godini, igrav vo razlichni klubovi vo nashata zemja i nadvor od nea. po zavrshuvanje so moeto profesionalno igranje kosharka vo 2010 godina, reshiv da i se posvetam na kosharkata kako trener, odnosno da ja osoznaam i od drug aspekt. stanav trener prvo na mladinkite od „student”, bev trener i na pochetnata shkola za kosharka „sokoli”, vo 2012 godina bev trener i na seniorskata reprezentacija na makedonija, a vo 2014 go formirav i svojot tim „lotos”. vo 2016 godina ja predvodev makedonskata reprezentacija na neoficijalno evropsko prvenstvo za devojchinja do 14 godini vo slovenija. denes sum trener na zhenskiot tim na „mzt skopje aerodrom”. koj e vashiot najgolem uspeh dosega? dali mozhebi nekoe megjunarodno natprevaruvanje? – oficijalno, vo uloga na trener na evropskoto prvenstvo za mali zemji koe prvpat se odrzha vo struga 2012 godina. zhenskata seniorska reprezentacija na makedonija go zavrshi evropskoto prvenstvo na vtoro mesto, osvojuvajkji srebro. neoficijalno, za mene najgolem uspeh e koga po sekoj trening kje gi vidam decata umorni od uspeshniot trening, a so nasmevka na licata ja napushtaat salata. toa e najubaviot i najvredniot uspeh. dali smetate deka zhenskata kosharka ja menuva istorijata na kosharkata vo makedonija i na koj nachin? – za zhal, kvalitetot na zhenskata kosharka e opadnat, trenazhniot proces e na nisko nivo i rechisi celosno e izguben kontinuitetot na rabota kako shto se bara vo sekoj sport – redovni treninzi sekoj den, natprevari sekoj vikend, podgotvitelni kampovi pred sezona i vo zimskiot period, treninzi vo fitnes-centri, obuka i na igrachite i na trenerite od teoretski aspekt i sledenje na novite trendovi vo kosharkata. za da se menuva istorijata na kosharkata na podobro, kluchno e malite devojchinja da prepoznaat svoi idoli kaj nashite kosharkarki, da se zainteresiraat, da imame masovnost na kosharkata bidejkji samo so kvantitet mozhe da se dobie kvalitet. ako nema kvantitet ne mozhe da se napravi selekcija nitu mozhe da se prepoznaat talenti. najvazhno ni e toa, da ja privlecheme mladata generacija. nie nemame sistem na rabota vo sportot, a toa e ona shto najmnogu me zagrizhuva. mora da se izgradi dobar sistem vo kosharkata, mora da se pottiknat site roditeli da gi motiviraat svoite deca da se zanimavaat so sport. dali za sekoj natprevar postavuvate novi celi ili sekogash se istite? – vo momentov rabotam so timot od devojchinja na „mzt skopje aerodrom” koi se na vozrast od 7 do 12 godini. celta na sekoj natprevar ni e da pokazheme shto sme srabotile vo tehnichko-taktichkiot del na kosharkata. site nedostatoci postepeno da gi eliminirame, a site prednosti da gi dousovrshime. od golema vazhnost e sekoja kosharkarka vo mojot tim da napreduva. zatoa se raduvam shto imam mozhnost da rabotam so ovaa mlada kategorija kade vo vistinsko vreme mozhe da se nauchi, da se korigira kade e potrebno za eden den da prerasnat vo vrvni sportistki. na koj nachin gi motivirate svoite igrachi i na shto treba da se fokusiraat vo tekot na igrata? koi se najvazhnite kvaliteti shto treba da gi poseduva edna kosharkarka? – na sekoja individua i e potreben razlichen pristap na motivacija, sekoj trener treba da gi poznava svoite kosharkarki i da znae da go izvleche maksimumot od niv za vreme na natprevar. od edna strana, najvazhen faktor e na kosharkarkite da im se vlee samodoverba i doverba vo soigrachite i vo trenerot. timskiot duh i harmonijata se najbitni za golemi podvizi. od druga strana pak, tehnikata, odnosno osnovnite elementi, kako i motorichkite sposobnosti, se ednakvo vazhni za sekoja od niv da bide kvalitetna kosharkarka. besprekorna tehnika, dobro potkrepeni motorichki sposobnosti i psiholoshka stabilnost se trite kluchni karakteristiki, spored mene. koja e najvazhnata lekcija koja ste ja nauchile kako trener? i koi se za vas predizvicite koi treba da gi sovladate? – trenirajkji deca od razlichni kategorii vo izminatite sedum godini, zakluchiv deka sekoj trening treba da bide na visoko nivo. da se posveti ednakvo vnimanie na sekoj od igrachite, da se raboti ne samo na tehnika i na taktika, tuku i na psiholoshkiot del koj vo mnogu sluchai e kluchen. koga eden tim funkcionira besprekorno, ima doverba i pochit megju niv, redovnost na treninzi i maksimalno vlozhuvanje za vreme na treningot, togash nema predizvik koj ne mozhe da se sovlada. sekojdnevno rabotam na toa so mojot tim, taka shto veruvam deka sme na dobar pat. najteshkiot predizvik koj treba da se sovlada vo makedonskata kosharka e toa deka i kaj nas mozhat da se sozdadat zhenski timovi so visok kvalitet, formirani od domashni igrachi i domashni treneri. na kakvi vrednosti ve nauchi sportot? dali ne pravi podobri lugje? – za mene sportot e kultura na zhiveenje, sekoj poedinec e preporachlivo i korisno da se zanimava so koj bilo sport, pred sè poradi grizha za sopstvenoto mentalno i fizichko zdravje. celta na sportot kako proces e razvoj i podobruvanje na site motorichki sposobnosti kaj decata (brzina, koordinacija, ramnotezha, fleksibilnost, sila, preciznost, izdrzhlivost) koi pretstavuvaat osnovna podloga za uspeshno zanimavanje so koj bilo sport vo idnina. sekako, na seto toa se nadovrzuva i grizhata za socijalen i emotiven razvoj, odnosno uchenje na vistinskite vrednosti vo sportot, razvivanje na timskiot duh i uchenje za vazhnosta na timskata rabota, ne samo vo sportot tuku i vo site sferi od zhivotot: uchenje na fer plej, uchenje kako da se prifatat i pobedata i porazot. dali se ostvaruvaat sonishtata preku sportot? – povekje od ostvaruvanje! sekojdnevniot angazhman, vlozhenite energija i vreme vo neshto shto te ispolnuva i ti prichinuva najgolemo zadovolstvo e patot na koj sonishtata se ostvaruvaat i se ragjaat novi. ubavinata e patot i procesot do celta, a ne samata cel. ochekuvanja i planovi vo idnina? – da se izraboti nacionalna strategija za razvoj na sportot vo makedonija so shto kje se postavat temelite za rast i razvoj na sportisti i sportski rabotnici vo drzhavata. ova e od krucijalna vazhnost za da mozham da gi realiziram lichnite planovi i ochekuvanja. adrijana ananieva
Објава← Назад кон архивата