Пиколино
Насочување на свесноста кон сегашниот момент


Постојаната свесност е особено важна во животот на секоја индивидуа бидејќи помага да се справиме со секојдневнието и сите проблеми и предизвици кое ги носи, да се опоравиме после тешки периоди и секако да достигнеме состојба на подобро физичко и ментално здравје.
Практикувањето на постојаната свесност, надвор од училницата или домот, ни дозволува да се поврземе со природата.
Сите ние зависиме од сонцето за енергија, од земјата за храна, од дрвата за воздух и од водата за течност.
Но, во нашето секојдневие исполнето со обврски, многу често овие работи ги земаме здраво за готово.
Практикувањето на постојаната свесност го исклучува ‘автопилотот’ кај нас, ни дозволува да застанеме, да направиме пауза и да го искусиме моментот во сегашноста, да бидеме благодарни на сите овие елементи кои нѐ снабдуваат со живот.
Моите ученици ми кажуваат дека по овие вежби многу често имаат ‘моменти на постојана свесност’ каде што забележуваат и ценат сѐ што се наоѓа околу нив.
Следуваат неколку едноставни вежби кои може да ги практикувате со вашите деца или ученици, а помагаат во развивањето на постојаната свесност.
Вклучување на 5-те сетила
Најпрво, излезете надвор и седнете на земја. Кажете им да се наместат удобно, да има простор помеѓу сите нив, но да бидат на не многу голема дистанца од вас.
Прв дел
Кажете им да ги затворат очите и да вдишат длабоко неколку пати. Потоа, насочете ги да се концентрираат на звуците околу нив. Дали можат да ги слушнат птиците, гранките на дрвата или другите звуци наоколу?
Нивното внимание природно ќе се насочи кон нивните мисли, но на секоја минута или две потсетувајте ги да го насочат повторно кон звуците на природата.
Втор дел
Прашајте ги дали го чувствуваат сонцето на нивната кожа-на рацете, лицето или било кој дел од телото кој е изложен на сончевите зраци.
Насочете го нивното внимание токму на тие делови на телото каде што го чувствуваат Сонцето, потсетувајќи ги дека целиот живот и енергија на Земјата доаѓаат токму од Сонцето.
Трет дел
Кажете им да го почувствуваат воздухот кој се движи по нивната кожа. По неколку минути, насочете ги да се концентрираат на одреден дел од телото каде што го чувствуваат воздухот и да се задржат со фокусот на тој дел уште малку.
Четврт дел
Сега, насочете го нивниот фокус на положбата на нивните тела. Нека го почувствуваат своето тело како седи на земја. Почнувајќи од нозете па се до главата, нека замислат како се поврзуваат со земјата и нека почувствуваат како земјата им дава потпора.
Петти дел
Следно, кажете им да се поврзат со своето дишење. Нека се фокусираат на него 1-2 минути и нека посветат внимание на секое вдишување и издишување одделно.
Нека замислат како воздухот кој влегува и излегува од нивните гради доаѓа од дрвјата.
Шести дел
Завршете ја оваа практика со вежба за искажување на благодарност. Прашајте ги вашите ученици или деца кое е нивното омилено место или омилена работа од природата. Сеедно дали е некој парк, река, езеро, дрво или некое животно-било што им доаѓа на памет. Штом ви кажат, насочете ги со мислите кон тоа. Нека испратат благодарност кон тоа место или таа појава. Потсетете ги колку е убаво што тоа постои и колку ние треба да го вреднуваме.
Штом завршите, кажете им полека да ги отворат своите очи.
Потоа, може да имате дискусија за тоа што искусиле во текот на вежбите, кој дел највеќе им се допаднал а кој најмалку…
Совети за водење на овие вежби:
1. Користете ја вашата интуиција за да одлучите колку долго да се задржите на секој дел од вежбата. Целата вежба не би требало да трае повеќе од 25-30 минути.
2. Може да развивате дискусии и помеѓу секој дел од вежбата.
3. Вашиот тон на гласот треба да биде нежен и смирувачки.
4. Идеално би било доколку вие, пред да ја правите оваа вежба со вашите ученици, ја направите сами неколку пати.
nasochuvanje na svesnosta kon segashniot moment postojanata svesnost e osobeno vazhna vo zhivotot na sekoja individua bidejkji pomaga da se spravime so sekojdnevnieto i site problemi i predizvici koe gi nosi, da se oporavime posle teshki periodi i sekako da dostigneme sostojba na podobro fizichko i mentalno zdravje. praktikuvanjeto na postojanata svesnost, nadvor od uchilnicata ili domot, ni dozvoluva da se povrzeme so prirodata. site nie zavisime od sonceto za energija, od zemjata za hrana, od drvata za vozduh i od vodata za technost. no, vo nasheto sekojdnevie ispolneto so obvrski, mnogu chesto ovie raboti gi zemame zdravo za gotovo. praktikuvanjeto na postojanata svesnost go iskluchuva ‘avtopilotot’ kaj nas, ni dozvoluva da zastaneme, da napravime pauza i da go iskusime momentot vo segashnosta, da bideme blagodarni na site ovie elementi koi nѐ snabduvaat so zhivot. moite uchenici mi kazhuvaat deka po ovie vezhbi mnogu chesto imaat ‘momenti na postojana svesnost’ kade shto zabelezhuvaat i cenat sѐ shto se naogja okolu niv. sleduvaat nekolku ednostavni vezhbi koi mozhe da gi praktikuvate so vashite deca ili uchenici, a pomagaat vo razvivanjeto na postojanata svesnost. vkluchuvanje na 5-te setila najprvo, izlezete nadvor i sednete na zemja. kazhete im da se namestat udobno, da ima prostor pomegju site niv, no da bidat na ne mnogu golema distanca od vas. prv del kazhete im da gi zatvorat ochite i da vdishat dlaboko nekolku pati. potoa, nasochete gi da se koncentriraat na zvucite okolu niv. dali mozhat da gi slushnat pticite, grankite na drvata ili drugite zvuci naokolu? nivnoto vnimanie prirodno kje se nasochi kon nivnite misli, no na sekoja minuta ili dve potsetuvajte gi da go nasochat povtorno kon zvucite na prirodata. vtor del prashajte gi dali go chuvstvuvaat sonceto na nivnata kozha-na racete, liceto ili bilo koj del od teloto koj e izlozhen na sonchevite zraci. nasochete go nivnoto vnimanie tokmu na tie delovi na teloto kade shto go chuvstvuvaat sonceto, potsetuvajkji gi deka celiot zhivot i energija na zemjata doagjaat tokmu od sonceto. tret del kazhete im da go pochuvstvuvaat vozduhot koj se dvizhi po nivnata kozha. po nekolku minuti, nasochete gi da se koncentriraat na odreden del od teloto kade shto go chuvstvuvaat vozduhot i da se zadrzhat so fokusot na toj del ushte malku. chetvrt del sega, nasochete go nivniot fokus na polozhbata na nivnite tela. neka go pochuvstvuvaat svoeto telo kako sedi na zemja. pochnuvajkji od nozete pa se do glavata, neka zamislat kako se povrzuvaat so zemjata i neka pochuvstvuvaat kako zemjata im dava potpora. petti del sledno, kazhete im da se povrzat so svoeto dishenje. neka se fokusiraat na nego 1-2 minuti i neka posvetat vnimanie na sekoe vdishuvanje i izdishuvanje oddelno. neka zamislat kako vozduhot koj vleguva i izleguva od nivnite gradi doagja od drvjata. shesti del zavrshete ja ovaa praktika so vezhba za iskazhuvanje na blagodarnost. prashajte gi vashite uchenici ili deca koe e nivnoto omileno mesto ili omilena rabota od prirodata. seedno dali e nekoj park, reka, ezero, drvo ili nekoe zhivotno-bilo shto im doagja na pamet. shtom vi kazhat, nasochete gi so mislite kon toa. neka ispratat blagodarnost kon toa mesto ili taa pojava. potsetete gi kolku e ubavo shto toa postoi i kolku nie treba da go vrednuvame. shtom zavrshite, kazhete im poleka da gi otvorat svoite ochi. potoa, mozhe da imate diskusija za toa shto iskusile vo tekot na vezhbite, koj del najvekje im se dopadnal a koj najmalku… soveti za vodenje na ovie vezhbi: 1. koristete ja vashata intuicija za da odluchite kolku dolgo da se zadrzhite na sekoj del od vezhbata. celata vezhba ne bi trebalo da trae povekje od 25-30 minuti. 2. mozhe da razvivate diskusii i pomegju sekoj del od vezhbata. 3. vashiot ton na glasot treba da bide nezhen i smiruvachki. 4. idealno bi bilo dokolku vie, pred da ja pravite ovaa vezhba so vashite uchenici, ja napravite sami nekolku pati.
Објава← Назад кон архивата