Вести
Бојан, Мартин и Дарко на Piz Bernina 4049 m.a.s.l. via Biancograt


Piz Bernina 4049 m.a.s.l. via Biancograt
Технички информации:
Прво искачување: 12.08.1878 Paul Gussfeldt, Hans Grass, Johann Gross
Оценка: III+, AD+, 40˚ снег (мраз)
Должина: 25 km
Искачување: 2700 m
Спуштање: 1580 m
Како да одолееш на сите овие атрибути, утре дента гуглање истражување и одма промена на план, одиме на Hinter и Bianco. Првиов е 3905 m.a.s.l. таман за аклиматизација, и после да следи 4000-рката. Планот ревидиран, тренинзите се појачаа и се чекаше летото.
Со оглед на тоа дека сите тројца ја имаме таа среќа да бидеме флексибилни со зимањето на одмори, решивме да го пратиме времето и одма штом се отвори прозорец на почеток на jули да тргнуваме. Секако Марфи не би бил Марфи ако не се појави антициклон кон средина на jуни и циклон на крај на jуни. Секој ден гледање прогноза, пратење на сите портали и конечно се појави едно прозорче, викаше понеделник (03.07), вторник, среда одлично време, четврток и петок не толку добро но би можело да се качува. Последни консултации со метереолози, другари планинари, и во петокот (30.06) падна одлука, тргнуваме во недела рано сабајле (04:00) накај Италија (Mazzo di Valtellina) преспиваме во смештај и качуваме. Саботата спремање опремата, купување ситници за по пат и легнување.

Будење во 03:00, во 04:00 на бензиска да се наполни бензин и тргнати. Не чека пат од 1550 km. Возење од вкупно 17 саати, со кратки пауза за кафе, гориво и смена на возачка позиција, и некаде накај 21:00 пристигнуваме во смештајот. Права италјанска идила, опркужено со планини, лозја и нормално тишина. Се сместивме (домакините беа најјаки), одма на Wi – Fi, прогнозата стои непроменета, иаме прозор од 3 дена. Пишуваме mail до домот Tschierva за резервација, бањање, средување опрема и директ во кревет. Утредента будење во 06:00, тргување во 07:00 и возење по Bernina Pass едно саат време. Како возиш така се отвараат пејсажи, врвови од сите страни, овој е Bernina, оној е Bernina и како се доближуваме до крајната точка така и возбудата расте. После еден час, конечно стигнуваме до местото Diavolezza.

Искачувањето на Bianco почнува од градот Pontresina во Швајцарија а завршува во Diavolezza исто така во Швајцарија. По кратко истражување заклучивме дека најпаметно ни е колата да си ја оставиме на паркингот на железничката станицата во Diavolezza бидејќи истиот не се наплаќа и што е поважно се симнуваме директно кај колата. Од паркингот постои опција да се фати воз (го има на скоро секој саат) или автобус. Со оглед на тоа дека прв дојде автобусот, се качивме и истиот не однесе до почетната точка.

Кога ќе се симнете од автобусот има пешачење 10-тина минути низ градот, во насока кон железничката станица и се згогледува еден парк од каде и официјално започнува пешачењето. Доколку одите со воз, има патека директно од железничката станица до домот и таа води на десната страна од реката, што е поизложена на сонце.


Мала корекција на облеката што ја носевме, и во 10:00 почнавме да се движиме од Pontresina 1772 m.a.s.l. кон Tschierva Hutte 2573 m.a.s.l. Патеката е одлично маркирана и во првата половина се движи низ прекрасна шума која што штити од топлото сонце. На целата патека има поставено клупи за одмор, и ќе забележите многу луѓе кои ја користат за рекреација (трчање, MTB, пешачење). После 2 часа пешачење се стигнува до Hotel Roseg, место каде што може да се купи вода и храна. Од Хотелот започнува малце пострмен терен (до Хотелот се движите по речиси рамен терен) и за 2 часа (вкупно 4 часа) се стигнува до планинарскиот дом (12 km). Домот како што доликува на Швајцарија е поубав од многу наши хотели и има капацитет од околу 100 легла.

Поучени од предходни искуства, решивме да си уплатиме полупансион (вечера и доручек), со што ќе намалиме на тежина во ранците. Се пријавивме на рецепција, се распрашавме за временската прогноза (it’s almost perfect), состојбата на рутата, дали некој се качил, дали некој ќе се качи (одејќи кон домот речиси и да не сретнавме планинари со опрема која треба да се носи на Bianco па имаше момент во кој си помисливме дека сами ќе бидеме на рутата) и слични информации. Откако добивме потврдни одговори за се што требаше, почнавме да се релаксираме малце и да уживаме во пејсажите.





Дојде време за вечера и на маса седевме ние тројца и двајца дечки од Јужен Тирол кои исто така ќе одат по Bianco. Низ мубет дознавме дека единствената наврска што тргнала дента стигнале до Piz Bianco и се вратиле назад бидејќи имало премногу снег. Вести што не сакавме да ги слушнеме, но сепак во домот имаше околу 20-тина луѓе (меѓу кои и водичи (читај: Машини) со клиенти) што секако ни даде некаква сигурност дека се ќе помиене во најдобар ред. Вечерата заврши, си ги наполнивме шишенцата со топол чај и директ во кревет.

Следниот ден почнува вистинското искачување, будење во 3 часот, доручек, последни припреми на опремата и во 04:00 тргнување накај врв. Од домот патеката е делумно маркирана и директно почнува со искачување. Тука на некои делови има поставено Ферата и синџири кои се од голема помош и за ориентација. Исто така до 3000 m.a.s.l. на клучните места има поставено и рефлектирачки светла кои помагаат за пронаоѓање на патеката. Од 3000 m.a.s.l. прекинуваат било какви обележувања на патеката и може да има мали потешкотии во ориенатацијата, но сепак на крајот секогаш се проноаѓа вистинскиот пат. Од 3200 m.a.s.l. започнува искачувањето по глечерот (околу 40 степени стрмнина), кој што е на западна страна и рано наутро не го грее сонце а со тоа и снегот е во добра состојба за качување. Кон крајот на стрмнината се врти во лево и се излегува на седлото од каде што започнува Biancograt (гребенот се движи во јужен правец). Првиот дел од гребенот е карпест и претставува убаво загревање за она што следи. Тука има поставено бушени клинови и бидејќи снегот беше сеуште тврд ние движевме во паралелна наврска со што добивме на време. Карпестиот дел завршува на 3500 m.a.s.l. и веќе од тука се движите по снежен гребен, каде има една карпа која се траверсира од Источна страна, и од таму веќе се излегува на гребенот и истиот се прати се додека не стигнате на Piz Bianco 3950 m.a.s.l.Од Piz Bianco запонува еден траверс кој е убаво експониран и со оглед на тоа дека имаше доста снег a беше премногу топло (на 3500 m.a.s.l. ние бевме во base layer и ни беше топло), истиот бараше доста внимание при поминувањето.





После траверсот има бушени клинови за 2 абзели (овој дел може да се спушти доколку се има потребната психа ), повторно се качува на една карпеста кула, каде што има едно зезнато скокче (за жал немаме слика од тука) и после ова има сидриште за краток абзел (10 тина метра кој мора да се направи) од каде што заапочнува финалното качување на врвот. Овој дел, доколку условите се добри, се поминува без никакви потешкотии. На врвот се пристига после 6 до 9 часа планинарење од домот. На самиот врв нема многу место за седење (за жал) па така после кратка пауза за вода, храна и сликање се тргнува во првец Југ – Југоисток и се прати гребенот. Тука се потребни 2 абзели (доколку имате пократко јаже од 30 метри ќе ви требаат 4 абзели) се спуштата на 3900 m.a.s.l. од каде што се разврзувате и одите до домот Marco e Rosa кој е на 3600 m.a.s.l.



Бидејќи предхониот ден ги замоливме домакините од Tschierva Hutte да не најват во Marco e Rossa, ја оставивме опремата на сушење, ги качивме ранците во собата, пративме пораки дека се е во ред и дека сме во домот и седнавме да се релаксираме. Повторно имавме вечера и доручек па не размислувавме што да јадеме, него само кога ќе стигне јадењето ☺. Тука се видовме со речиси истите луѓе кои беа во предходниот дом, како и со нови водичи и клиенти кои ја искачуваат Bernina преку класичната рута. Во неврзани муабети се запознавме со водич кој што бушел насоки во Демир Капија, клиент кој што возел точак низ Македонија и двајца Австријци кои што си запишаа дека во Септември 2018 ќе дојдат во нашава држава на одмор. Ситници на кои ние не сме навикнати ама сепак ни дојдоа убаво ☺.






Наредниот ден од домот треба да стигне до жичарата Diavolezza. Се движите источно по глечер до местото Bellavista, од каде што се траверсира до Fortezza. Тука се потребни 4 абзели и се спуштате на глечерот, кој што треба да се помине преку северната граница. На крајот од глечерот се пронаоѓа патеката која води до жичарата (тука треба да се внимава на ориентацијата бидејќи се изгледа исто и лесно може да се промаши патеката па да се качува по еден сипар што и не е баш пријатно за 3 ден пешачење). Кога ќе стигнете до жичарата има одлична платформа за сликање, и се спуштате надоле. Постои опција (за која ние дознавме многу касно), спуштањето до жичарата да биде преку Piz Palu врв кој е на 2,5 часа од домот Marco и спуштањето од него било многу полесно отколку спуштањето преку класичната рута (нема потреба од абзали). Со оглед на тоа дека ние немавме никаква информација за оваа опција, се решивме да се спуштаме преку класичната рута, но за сите што би оделе на Bianco убаво е да се испланира спуштањето до Diavolezzo преку Piz Palu.

Стигнавме до кола, се пресоблековме и исполнети тргнавме накај Милано за да се одмориме и да ја видиме прогнозата за наредните денови. Сепак (како што имаше и најави од Скопје) прогнозата за искачување на втор врв не беше поволна. Имаше врнето снег, и најавуваа нов во текот на целата недела. Сeтоа тоа значеше дека од нашиот план ќе се исполни само Piz Bernina а Ortler и Hintergraat ќе почекаат подобри услови.
АВТОР – БОЈАН ПАВЛОВ
КОРИСНИ ЛИНКОВИ:
https://www.alpenvereinaktiv.com/de/tour/piz-bernina-4049m-ueber-biancograt/11637047/#dmdtab=oax-tab2
http://www.summitpost.org/piz-bernina/150264
http://www.tschierva.ch/Home/
Marco e Rosa
https://www.corvatsch.ch/en/current-news/weather/







bojan, martin i darko na piz bernina 4049 m.a.s.l. via biancograt piz bernina 4049 m.a.s.l. via biancograt tehnichki informacii: prvo iskachuvanje: 12.08.1878 paul gussfeldt, hans grass, johann gross ocenka: iii+, ad+, 40˚ sneg (mraz) dolzhina: 25 km iskachuvanje: 2700 m spushtanje: 1580 m kako da odoleesh na site ovie atributi, utre denta guglanje istrazhuvanje i odma promena na plan, odime na hinter i bianco. prviov e 3905 m.a.s.l. taman za aklimatizacija, i posle da sledi 4000-rkata. planot revidiran, treninzite se pojachaa i se chekashe letoto. so ogled na toa deka site trojca ja imame taa srekja da bideme fleksibilni so zimanjeto na odmori, reshivme da go pratime vremeto i odma shtom se otvori prozorec na pochetok na juli da trgnuvame. sekako marfi ne bi bil marfi ako ne se pojavi anticiklon kon sredina na juni i ciklon na kraj na juni. sekoj den gledanje prognoza, pratenje na site portali i konechno se pojavi edno prozorche, vikashe ponedelnik (03.07), vtornik, sreda odlichno vreme, chetvrtok i petok ne tolku dobro no bi mozhelo da se kachuva. posledni konsultacii so metereolozi, drugari planinari, i vo petokot (30.06) padna odluka, trgnuvame vo nedela rano sabajle (04:00) nakaj italija (mazzo di valtellina) prespivame vo smeshtaj i kachuvame. sabotata spremanje opremata, kupuvanje sitnici za po pat i legnuvanje. budenje vo 03:00, vo 04:00 na benziska da se napolni benzin i trgnati. ne cheka pat od 1550 km. vozenje od vkupno 17 saati, so kratki pauza za kafe, gorivo i smena na vozachka pozicija, i nekade nakaj 21:00 pristignuvame vo smeshtajot. prava italjanska idila, oprkuzheno so planini, lozja i normalno tishina. se smestivme (domakinite bea najjaki), odma na wi – fi, prognozata stoi nepromeneta, iame prozor od 3 dena. pishuvame mail do domot tschierva za rezervacija, banjanje, sreduvanje oprema i direkt vo krevet. utredenta budenje vo 06:00, trguvanje vo 07:00 i vozenje po bernina pass edno saat vreme. kako vozish taka se otvaraat pejsazhi, vrvovi od site strani, ovoj e bernina, onoj e bernina i kako se doblizhuvame do krajnata tochka taka i vozbudata raste. posle eden chas, konechno stignuvame do mestoto diavolezza. iskachuvanjeto na bianco pochnuva od gradot pontresina vo shvajcarija a zavrshuva vo diavolezza isto taka vo shvajcarija. po kratko istrazhuvanje zakluchivme deka najpametno ni e kolata da si ja ostavime na parkingot na zheleznichkata stanicata vo diavolezza bidejkji istiot ne se naplakja i shto e povazhno se simnuvame direktno kaj kolata. od parkingot postoi opcija da se fati voz (go ima na skoro sekoj saat) ili avtobus. so ogled na toa deka prv dojde avtobusot, se kachivme i istiot ne odnese do pochetnata tochka. koga kje se simnete od avtobusot ima peshachenje 10-tina minuti niz gradot, vo nasoka kon zheleznichkata stanica i se zgogleduva eden park od kade i oficijalno zapochnuva peshachenjeto. dokolku odite so voz, ima pateka direktno od zheleznichkata stanica do domot i taa vodi na desnata strana od rekata, shto e poizlozhena na sonce. mala korekcija na oblekata shto ja nosevme, i vo 10:00 pochnavme da se dvizhime od pontresina 1772 m.a.s.l. kon tschierva hutte 2573 m.a.s.l. patekata e odlichno markirana i vo prvata polovina se dvizhi niz prekrasna shuma koja shto shtiti od toploto sonce. na celata pateka ima postaveno klupi za odmor, i kje zabelezhite mnogu lugje koi ja koristat za rekreacija (trchanje, mtb, peshachenje). posle 2 chasa peshachenje se stignuva do hotel roseg, mesto kade shto mozhe da se kupi voda i hrana. od hotelot zapochnuva malce postrmen teren (do hotelot se dvizhite po rechisi ramen teren) i za 2 chasa (vkupno 4 chasa) se stignuva do planinarskiot dom (12 km). domot kako shto dolikuva na shvajcarija e poubav od mnogu nashi hoteli i ima kapacitet od okolu 100 legla. poucheni od predhodni iskustva, reshivme da si uplatime polupansion (vechera i doruchek), so shto kje namalime na tezhina vo rancite. se prijavivme na recepcija, se rasprashavme za vremenskata prognoza (it’s almost perfect), sostojbata na rutata, dali nekoj se kachil, dali nekoj kje se kachi (odejkji kon domot rechisi i da ne sretnavme planinari so oprema koja treba da se nosi na bianco pa imashe moment vo koj si pomislivme deka sami kje bideme na rutata) i slichni informacii. otkako dobivme potvrdni odgovori za se shto trebashe, pochnavme da se relaksirame malce i da uzhivame vo pejsazhite. dojde vreme za vechera i na masa sedevme nie trojca i dvajca dechki od juzhen tirol koi isto taka kje odat po bianco. niz mubet doznavme deka edinstvenata navrska shto trgnala denta stignale do piz bianco i se vratile nazad bidejkji imalo premnogu sneg. vesti shto ne sakavme da gi slushneme, no sepak vo domot imashe okolu 20-tina lugje (megju koi i vodichi (chitaj: mashini) so klienti) shto sekako ni dade nekakva sigurnost deka se kje pomiene vo najdobar red. vecherata zavrshi, si gi napolnivme shishencata so topol chaj i direkt vo krevet. sledniot den pochnuva vistinskoto iskachuvanje, budenje vo 3 chasot, doruchek, posledni pripremi na opremata i vo 04:00 trgnuvanje nakaj vrv. od domot patekata e delumno markirana i direktno pochnuva so iskachuvanje. tuka na nekoi delovi ima postaveno ferata i sindjiri koi se od golema pomosh i za orientacija. isto taka do 3000 m.a.s.l. na kluchnite mesta ima postaveno i reflektirachki svetla koi pomagaat za pronaogjanje na patekata. od 3000 m.a.s.l. prekinuvaat bilo kakvi obelezhuvanja na patekata i mozhe da ima mali poteshkotii vo orienatacijata, no sepak na krajot sekogash se pronoagja vistinskiot pat. od 3200 m.a.s.l. zapochnuva iskachuvanjeto po glecherot (okolu 40 stepeni strmnina), koj shto e na zapadna strana i rano nautro ne go gree sonce a so toa i snegot e vo dobra sostojba za kachuvanje. kon krajot na strmninata se vrti vo levo i se izleguva na sedloto od kade shto zapochnuva biancograt (grebenot se dvizhi vo juzhen pravec). prviot del od grebenot e karpest i pretstavuva ubavo zagrevanje za ona shto sledi. tuka ima postaveno busheni klinovi i bidejkji snegot beshe seushte tvrd nie dvizhevme vo paralelna navrska so shto dobivme na vreme. karpestiot del zavrshuva na 3500 m.a.s.l. i vekje od tuka se dvizhite po snezhen greben, kade ima edna karpa koja se traversira od istochna strana, i od tamu vekje se izleguva na grebenot i istiot se prati se dodeka ne stignate na piz bianco 3950 m.a.s.l.od piz bianco zaponuva eden travers koj e ubavo eksponiran i so ogled na toa deka imashe dosta sneg a beshe premnogu toplo (na 3500 m.a.s.l. nie bevme vo base layer i ni beshe toplo), istiot barashe dosta vnimanie pri pominuvanjeto. posle traversot ima busheni klinovi za 2 abzeli (ovoj del mozhe da se spushti dokolku se ima potrebnata psiha ), povtorno se kachuva na edna karpesta kula, kade shto ima edno zeznato skokche (za zhal nemame slika od tuka) i posle ova ima sidrishte za kratok abzel (10 tina metra koj mora da se napravi) od kade shto zaapochnuva finalnoto kachuvanje na vrvot. ovoj del, dokolku uslovite se dobri, se pominuva bez nikakvi poteshkotii. na vrvot se pristiga posle 6 do 9 chasa planinarenje od domot. na samiot vrv nema mnogu mesto za sedenje (za zhal) pa taka posle kratka pauza za voda, hrana i slikanje se trgnuva vo prvec jug – jugoistok i se prati grebenot. tuka se potrebni 2 abzeli (dokolku imate pokratko jazhe od 30 metri kje vi trebaat 4 abzeli) se spushtata na 3900 m.a.s.l. od kade shto se razvrzuvate i odite do domot marco e rosa koj e na 3600 m.a.s.l. bidejkji predhoniot den gi zamolivme domakinite od tschierva hutte da ne najvat vo marco e rossa, ja ostavivme opremata na sushenje, gi kachivme rancite vo sobata, prativme poraki deka se e vo red i deka sme vo domot i sednavme da se relaksirame. povtorno imavme vechera i doruchek pa ne razmisluvavme shto da jademe, nego samo koga kje stigne jadenjeto ☺. tuka se vidovme so rechisi istite lugje koi bea vo predhodniot dom, kako i so novi vodichi i klienti koi ja iskachuvaat bernina preku klasichnata ruta. vo nevrzani muabeti se zapoznavme so vodich koj shto bushel nasoki vo demir kapija, klient koj shto vozel tochak niz makedonija i dvajca avstrijci koi shto si zapishaa deka vo septemvri 2018 kje dojdat vo nashava drzhava na odmor. sitnici na koi nie ne sme naviknati ama sepak ni dojdoa ubavo ☺. naredniot den od domot treba da stigne do zhicharata diavolezza. se dvizhite istochno po glecher do mestoto bellavista, od kade shto se traversira do fortezza. tuka se potrebni 4 abzeli i se spushtate na glecherot, koj shto treba da se pomine preku severnata granica. na krajot od glecherot se pronaogja patekata koja vodi do zhicharata (tuka treba da se vnimava na orientacijata bidejkji se izgleda isto i lesno mozhe da se promashi patekata pa da se kachuva po eden sipar shto i ne e bash prijatno za 3 den peshachenje). koga kje stignete do zhicharata ima odlichna platforma za slikanje, i se spushtate nadole. postoi opcija (za koja nie doznavme mnogu kasno), spushtanjeto do zhicharata da bide preku piz palu vrv koj e na 2,5 chasa od domot marco i spushtanjeto od nego bilo mnogu polesno otkolku spushtanjeto preku klasichnata ruta (nema potreba od abzali). so ogled na toa deka nie nemavme nikakva informacija za ovaa opcija, se reshivme da se spushtame preku klasichnata ruta, no za site shto bi odele na bianco ubavo e da se isplanira spushtanjeto do diavolezzo preku piz palu. stignavme do kola, se presoblekovme i ispolneti trgnavme nakaj milano za da se odmorime i da ja vidime prognozata za narednite denovi. sepak (kako shto imashe i najavi od skopje) prognozata za iskachuvanje na vtor vrv ne beshe povolna. imashe vrneto sneg, i najavuvaa nov vo tekot na celata nedela. setoa toa znacheshe deka od nashiot plan kje se ispolni samo piz bernina a ortler i hintergraat kje pochekaat podobri uslovi. avtor – bojan pavlov korisni linkovi: https://www.alpenvereinaktiv.com/de/tour/piz-bernina-4049m-ueber-biancograt/11637047/#dmdtab=oax-tab2 http://www.summitpost.org/piz-bernina/150264 http://www.tschierva.ch/home/ marco e rosa https://www.corvatsch.ch/en/current-news/weather/
Објава← Назад кон архивата