Вести
Митови, погрешно сфаќање и факти за душевните болести


1. Дали душевната болест е некој облик на онеспособеност на умот или оштетување на мозокот?
Не. Претставува болест како и секоја друга, како на пример болести на срцето, дијабетес, астма. Сепак, соочувството, подршката и цвеќето што се подарува традиционално кај лицата со физички болести, често се скратува кај лицата со душевни болести
2. Дали душевните болести се неизлечливи и траат до крајот на животот?
Не. Многу заболени во потполност се имаат опоравено и немаат понатамошни епизоди на болеста доколку се лекувани правилно и рано. Кај други, душевната болест може повторно да се појави во текот на животот и потребно е непрестано лекување. Истото станува збор и при некои физички болести, како на пример дијабетесот. Душевната болест е исто така долготрајна како и дијабетесот и може да се контролира со цел пациентите да живеат исполнет живот. Иако некои лица се инвалидизираат како последица на долготрајната душевна болест, многу пациенти кои доживуваат дури и тешки епизоди на болеста, живеат исполнет и продуктивен живот.
3. Дали се раѓаат лица со душевна болест?
Не. Подложност на некои душевни болести како биполарното пореметуање на расположението може да биде наследно во семејството. Но, кај другите лица може да настане душевна болест иако порано не била присутна во фамилијата. Многу фактори допринесуваат за настанување на душевна болест. Во нив спаѓаат стресот, жалење по смрт на блиска личност, распад на врски, физичка и сексуална злоупотреба, невработеност, друштвена изолација и сериозна физичка болест или инвалидитет. Нашето разбирање за причините за настанување на душевните болести постојано се унапредуваат.
4. Дали лицата со душевна болест се обично опасни?
Не. Поради таквите погрешни перцепции настануваат и најштетните стереотипи. Лицата со душевна болест многу ретко се опасни. Дури и оние со најтешки облици на душевна болест ретко се опасни доколку им се пружи соодветно лекување и потпора.
5. Дали треба лицата со душевна болест да се изолираат од заедницата?
Не. Поголемиот дел од пациентите со душевна болест многу брзо се опоравуваат така да не е потребна ни болничка нега. Подобрувањето на лекувањето во последната деценија истакнало дека ваквите пациенти нема потреба да се затвораат или изолираат како што тоа обично се правило во минатото. На многу мал број на пациенти им е потребна болничка нега, понекогаш и против нивната волја. Денеска, скоро само 1 од 1000 душевно болни се лекуваат на овој начин.
Подготвил: Дипломиран физиотерапевт, спацијализант по рехабилитација во ортопедија, хирургија и травматологија, заинтересиран член на Светската организација по физикална терапија во психијатрија и ментално здравје, генерален секретар на МФЗ – ДЕНИС АРСОВСКИ.
mitovi, pogreshno sfakjanje i fakti za dushevnite bolesti 1. dali dushevnata bolest e nekoj oblik na onesposobenost na umot ili oshtetuvanje na mozokot? ne. pretstavuva bolest kako i sekoja druga, kako na primer bolesti na srceto, dijabetes, astma. sepak, soochuvstvoto, podrshkata i cvekjeto shto se podaruva tradicionalno kaj licata so fizichki bolesti, chesto se skratuva kaj licata so dushevni bolesti 2. dali dushevnite bolesti se neizlechlivi i traat do krajot na zhivotot? ne. mnogu zaboleni vo potpolnost se imaat oporaveno i nemaat ponatamoshni epizodi na bolesta dokolku se lekuvani pravilno i rano. kaj drugi, dushevnata bolest mozhe povtorno da se pojavi vo tekot na zhivotot i potrebno e neprestano lekuvanje. istoto stanuva zbor i pri nekoi fizichki bolesti, kako na primer dijabetesot. dushevnata bolest e isto taka dolgotrajna kako i dijabetesot i mozhe da se kontrolira so cel pacientite da zhiveat ispolnet zhivot. iako nekoi lica se invalidiziraat kako posledica na dolgotrajnata dushevna bolest, mnogu pacienti koi dozhivuvaat duri i teshki epizodi na bolesta, zhiveat ispolnet i produktiven zhivot. 3. dali se ragjaat lica so dushevna bolest? ne. podlozhnost na nekoi dushevni bolesti kako bipolarnoto poremetuanje na raspolozhenieto mozhe da bide nasledno vo semejstvoto. no, kaj drugite lica mozhe da nastane dushevna bolest iako porano ne bila prisutna vo familijata. mnogu faktori doprinesuvaat za nastanuvanje na dushevna bolest. vo niv spagjaat stresot, zhalenje po smrt na bliska lichnost, raspad na vrski, fizichka i seksualna zloupotreba, nevrabotenost, drushtvena izolacija i seriozna fizichka bolest ili invaliditet. nasheto razbiranje za prichinite za nastanuvanje na dushevnite bolesti postojano se unapreduvaat. 4. dali licata so dushevna bolest se obichno opasni? ne. poradi takvite pogreshni percepcii nastanuvaat i najshtetnite stereotipi. licata so dushevna bolest mnogu retko se opasni. duri i onie so najteshki oblici na dushevna bolest retko se opasni dokolku im se pruzhi soodvetno lekuvanje i potpora. 5. dali treba licata so dushevna bolest da se izoliraat od zaednicata? ne. pogolemiot del od pacientite so dushevna bolest mnogu brzo se oporavuvaat taka da ne e potrebna ni bolnichka nega. podobruvanjeto na lekuvanjeto vo poslednata decenija istaknalo deka vakvite pacienti nema potreba da se zatvoraat ili izoliraat kako shto toa obichno se pravilo vo minatoto. na mnogu mal broj na pacienti im e potrebna bolnichka nega, ponekogash i protiv nivnata volja. deneska, skoro samo 1 od 1000 dushevno bolni se lekuvaat na ovoj nachin. podgotvil: diplomiran fizioterapevt, spacijalizant po rehabilitacija vo ortopedija, hirurgija i travmatologija, zainteresiran chlen na svetskata organizacija po fizikalna terapija vo psihijatrija i mentalno zdravje, generalen sekretar na mfz – denis arsovski.
Објава← Назад кон архивата