Пиколино
Нашиот Јане: „Кога играм фудбал се чувствувам како сите други“

“Фудбалот е сѐ во мојот живот,” објаснува Јане. “Го играм на видео игри, го играм во двор и го играм на училиште. Фудбал играм секаде.”
Одлучноста на Јане да игра фудбал е дотолку по импресивна имајќи в предвид дека тој е врзан за количка, со дијагноза за Спинална Мускулна Атрофија ( Spinal Muscular Atrophy – SMA).
„Јас имам болест на мускулите, што значи дека не можам да одам,” вели Јане. „Но не дозволувам никој да се шегува на сметка на мојот проблем со одењето. Сакам на светот да му пренесам порака дека сите сме еднакви и дека лицата со инвалидитет можат да ги прават истите работи како и останатите. Дури и да не можат, тоа не значи дека не можат да уживаат во животот.”

Неговиот инвалидитет не го спречува да игра фудбал. Тој е прв на игралиштето кога неговите другари одат да играат и тој е последната линија на одбрана во неговиот тим, бидејќи игра на голот. Јане е многу отворен и гласен. Тој ужива да им дава насоки на одбранбените играчи и да им кажува кого да маркираат, и сето време е јасно колку неговите соиграчи го почитуваат неговиот авторитет.
“Кога играм фудбал се чувствувам еднаков, убаво ми е бидејќи можам да учествувам во играта,” вели тој. “Убаво ми е дека можам да ја водам екипата, дека можам да победувам и дека сум капитен. Среќен сум кога победуваме и тажен сум кога губиме.”
Гледајќи на ентузијазмот кој Јане го има за фудбалот и за животот, тешко е да се замисли постојаната борба со која се соочува за да издржи надвор од теренот. Нему му е потребна посебна грижа во текот на денот, дури и за наједноставни работи како што е менувањето на позиција во количката.
Во 2015. година Јане беше во Париз на операција за корекција на ‘рбетниот столб. Секои шест месеци оди на третмани со надеж дека така ќе му се зголемат шансите да почне да оди еден ден.
„Фудбалот имаше многу позитивно влијание во неговиот живот и му помогна да се справи со проблемите со кои се соочува,” вели татко му на Јане, Ѓорѓи. „Преку фудбалот тој беше во можност да сфати дека може да има активна улога во општеството.”
Јане е вистинска мала сензација во Македонија. Неговата популарност почна да расте кога за прв пат се појави како придружба на репрезентацијата на Македонија на квалификацискиот натпревар против Шпанија во јуни. Но, една слика од УЕФА Супер Куп натпреварот во Скопје неколку месеци подоцна, која беше вистински хит на социјалните мрежи и во локалните медиуми, навистина го привлече вниманието во земјата.
“Кога УЕФА Супер купот се одржа на арената Филип Втори, влеговме во една соба во која имаше постери на ѕидовите,” објасни Јане.
“Се сликав со двете екипи, но кога го видов постерот од Роналдо каде тој се радува по постигнат гол, си реков дека можам да го имитирам. Го замолив дедо ми да ме слика и ја ископирав позата на Роналдо. Тоа е одлична фотографија.”

Животната филозофија на Јане е “да не се предава” и дека сите треба “да ги следат своите соништа”. И покрај тоа што има само девет години, Јане покажува неверојатна зрелост за некој толку млад. Она што е централно за неговата личност е несомнената желба да се постигне невозможното и да се направи сѐ за да се постигне незамисливото.
„Понекогаш, кога играм фудбал, заборавам дека сум во мојата електрична количка,” вели тој. „Се замислувам себеси како постигнувам голови како Роналдо и некогаш речиси заборавам дека не можам да одам.”
ФФМ
nashiot jane: „koga igram fudbal se chuvstvuvam kako site drugi“ “fudbalot e sѐ vo mojot zhivot,” objasnuva jane. “go igram na video igri, go igram vo dvor i go igram na uchilishte. fudbal igram sekade.” odluchnosta na jane da igra fudbal e dotolku po impresivna imajkji v predvid deka toj e vrzan za kolichka, so dijagnoza za spinalna muskulna atrofija ( spinal muscular atrophy – sma). „jas imam bolest na muskulite, shto znachi deka ne mozham da odam,” veli jane. „no ne dozvoluvam nikoj da se sheguva na smetka na mojot problem so odenjeto. sakam na svetot da mu prenesam poraka deka site sme ednakvi i deka licata so invaliditet mozhat da gi pravat istite raboti kako i ostanatite. duri i da ne mozhat, toa ne znachi deka ne mozhat da uzhivaat vo zhivotot.” negoviot invaliditet ne go sprechuva da igra fudbal. toj e prv na igralishteto koga negovite drugari odat da igraat i toj e poslednata linija na odbrana vo negoviot tim, bidejkji igra na golot. jane e mnogu otvoren i glasen. toj uzhiva da im dava nasoki na odbranbenite igrachi i da im kazhuva kogo da markiraat, i seto vreme e jasno kolku negovite soigrachi go pochituvaat negoviot avtoritet. “koga igram fudbal se chuvstvuvam ednakov, ubavo mi e bidejkji mozham da uchestvuvam vo igrata,” veli toj. “ubavo mi e deka mozham da ja vodam ekipata, deka mozham da pobeduvam i deka sum kapiten. srekjen sum koga pobeduvame i tazhen sum koga gubime.” gledajkji na entuzijazmot koj jane go ima za fudbalot i za zhivotot, teshko e da se zamisli postojanata borba so koja se soochuva za da izdrzhi nadvor od terenot. nemu mu e potrebna posebna grizha vo tekot na denot, duri i za najednostavni raboti kako shto e menuvanjeto na pozicija vo kolichkata. vo 2015. godina jane beshe vo pariz na operacija za korekcija na ‘rbetniot stolb. sekoi shest meseci odi na tretmani so nadezh deka taka kje mu se zgolemat shansite da pochne da odi eden den. „fudbalot imashe mnogu pozitivno vlijanie vo negoviot zhivot i mu pomogna da se spravi so problemite so koi se soochuva,” veli tatko mu na jane, gjorgji. „preku fudbalot toj beshe vo mozhnost da sfati deka mozhe da ima aktivna uloga vo opshtestvoto.” jane e vistinska mala senzacija vo makedonija. negovata popularnost pochna da raste koga za prv pat se pojavi kako pridruzhba na reprezentacijata na makedonija na kvalifikaciskiot natprevar protiv shpanija vo juni. no, edna slika od uefa super kup natprevarot vo skopje nekolku meseci podocna, koja beshe vistinski hit na socijalnite mrezhi i vo lokalnite mediumi, navistina go privleche vnimanieto vo zemjata. “koga uefa super kupot se odrzha na arenata filip vtori, vlegovme vo edna soba vo koja imashe posteri na dzidovite,” objasni jane. “se slikav so dvete ekipi, no koga go vidov posterot od ronaldo kade toj se raduva po postignat gol, si rekov deka mozham da go imitiram. go zamoliv dedo mi da me slika i ja iskopirav pozata na ronaldo. toa e odlichna fotografija.” zhivotnata filozofija na jane e “da ne se predava” i deka site treba “da gi sledat svoite sonishta”. i pokraj toa shto ima samo devet godini, jane pokazhuva neverojatna zrelost za nekoj tolku mlad. ona shto e centralno za negovata lichnost e nesomnenata zhelba da se postigne nevozmozhnoto i da se napravi sѐ za da se postigne nezamislivoto. „ponekogash, koga igram fudbal, zaboravam deka sum vo mojata elektrichna kolichka,” veli toj. „se zamisluvam sebesi kako postignuvam golovi kako ronaldo i nekogash rechisi zaboravam deka ne mozham da odam.” ffm
Објава← Назад кон архивата