
Денис поседува сериозно планинарско резиме. Во 2009 година како граѓанин на Казакстан тој станува 15тиот човек кој ја комплетира Хималајската Круна како и осмиот кој тоа го прави без суплементарен кислород. Досега има качено два врвови повисоки од 8000 метри во зима (Макалу во 2009 година со Симоне Моро и Гашербрум II во 2011 со Симоне Моро и Кори Ричардс), а во 2010 година заедно со Борис Дедешко тој го добива Златниот Цепин за нивното искачување на Чо Оју (SE страна) во алпски стил. Досека тој има направено вкупно 19 искачувања на врвови повисоки од 8000 метри.
Покрај овие искачувања, тој ја има добиено наградата „Снежен Леопард” (на Руски Снежный барс) за искачување на сите пет врвови повисоки од 7000 метри во Советскиот Сојуз (награда која се уште се доделува).
Во подолното интервју целосно објавено во pytohm.com, а превземено од шпанскиот портал alpinismonline.com направено во март 2017 година, тој обелоденува некои од личните мислења и ставови за ова искачување, заедно со други поопширни гледишта на овие активности.
Информациите објавени пред извесен период (касна есен 2017) велат дека полската експедиција под водство на познатиот искачувач Кшиштов Виелицки е веќе оформена и овој период треба веќе да се тргнати за К2.

—
Се чини дека најдобрите зимски искачувачи доаѓаат од источна Европа, дали мислиш дека тоа е така?
Не треба да правиме паралели. Некои интересни зимски искачувања се комплетирани од француски, италијански и шпански планинари. Телата и умовите на луѓето се многу слични насекаде низ светот.
Сепак, многу од одлуките зависат од културолошките и историските релации на човекот со планините. Во западна Европа, луѓето имаат тенденција да прават поинакви активости за време на зимата. Скијањето е една од нив, и тоа е доста важна активност која е многу помалку популарна во Полска и Русија.
Алекс Тсикон кажа „не” на твојата експедиција на К2. Сега тој оди повторно на Еверест без кислород во зима. Дали мислиш дека тој ја избра правилната насока по неговите неуспешни обиди минатата година?
Секако, Алекс има одлична форма и може да си ги брка неговите лични сништа и замисли. Јас имам доста почит према него. Но мора да ја разбереме дека „жештината” во авантура и истражувањето. Според моето понизно мислење, истата опаѓа со секој понатамошен обид. Спортските качувачи секогаш прават разлика помеѓу он-сајт качување и повторувачките обиди. Повторувањето ме прави тажен, особено ако одам по иста насока. На пример, искачувања на Нупце и Нанга Парбат добија „Златен Цепин” затоа што алпинистите тоа го сметаат за искачување во „чист алпинистички стил”, иако тоа беше повторување на рута. Ова го сметам за чудна појава.
Оваа зима одам да пробам искачување на К2 и да стекнам искуство и знаење за гребенот Абруци. Зимските искачувања се секогаш огромни авантури. Алекс и јас сме во некоја паралела. Очекувам да го видам на највисоката точна на Еверест.
Се здоби со репутација како еден од најсилните зимски качувачи и сега ќе се обидеш да ја затвориш листата на 14тата искачена 8000-ка во зима. Дали си подготвен да бидеш дел од историјата?
Дури и да го направиме зимското искачување на К2, нема да биде возможно да ја затвориме „листата” бидејќи Борд Пик и Гашербрум I се уште не се качени во зимски период. (Брод Пик е качен во календарска зима на 5 март 2013, а Гашербрум I на 9 март 2013, но подоцна ќе откриеме зошто Денис не ги смета овие датуми за зимски)
Ќе биде одлично да се организираат експедиции на овие планини во иднина. После ова, можеби ќе можеме да зборуваме за историја. Многу луѓе би сакале да бидат вклучени во страниците на историјата, а јас не сум исклучок. Сепак, подобро е да бидеш качувач кој не ја брка таа цел. Мојата желба е да си ги исполнам моите лични цели како атлета и да ги истражувам моите мечти како уметник. Да се здобијам со исполнетост преку спопствените физички и ментални достигнувања.

Што мислиш за вистинскиот алпски стил? Полесно, побрзо, за помалку време и со помалку пари….
Да, во право сте. Од година за година, планинарите имаат многу нови можности благодарение на модерниот стил. Напредокот во полето на техника, технологија и знаење овозможува доста помош на планинарите. Новите генерации на качувачи имаат достапно повеќе информации, нова опрема, шатори, разбирање во областа на аклиматизацијата итн. Сето тоа дозволува да се оди напред, да се дејствува со помалку двоумење и со поголема храброст.
Дали си „за” комерцијализацијата на големите планини?
За мене е навистина тешко да разбоерам зошто работите во планините предизвикуваат толку многу гласни дискусии во јавниот дискурс. Не сум заинтересиран во комерцијален алпинизам, но не го гледам како проблем. Луѓето треба да имаат слобода за тоа како ќе ги тршат парите. Истотака, не гледам зошто луѓето како водачи, носачи и готвачи не би требало да заработуваат за живот преку планините. Опслужувањето мора да постои, тоа е нешто како „шоуто мора да продолжи”.
Алпинистите можат да си прават сопствен избор. Проблемот започнува кога владата (на Непал, Пакиста, Кина) ќе воспостави нови правила за овие комерцијални експедиции. На пример, до пред 20 години беше слободно да се оди до Кумбу и Јужното седло, денес си задолжен да платиш Шерпа. Кога ќе ги додадеш овие трошоци на тие за дозвола за качување, станува невозможно за еден планинар да плати на владата на Непал, онолку колку што бараат.
Ти и Пипи Кардел направивте нова насока на врвот Чапајев оваа пролет. Како беше искуството на планината?
Врвот Чапајева е мој сон од 1993 година. Колку што знам, никој го нема качено 22 години, а нова насока не е направена цели 37 години, без разлика на многуте обиди. Мојот сон беше да го искачам. Го одбрав префектниот момент и префектниот партнер, исто како во шах. Беше многу важно да воспоставиме добра, позитивна врска со Мариа Кардел во толку екстремни услови. Беше потребно да се контролираме еден со друг. Направивме многу искачувања во Европа и Азија минатата година, полека искачувајќи го нивото на ризик, чекор по чекор. За ова време дознавме многу за нашите лични карактерестики. Ова ми даде шанса да погледнам кон уште поамбициозни цели. Со Мариа бевме во можност да качуваме брзо и кампувавме без шатори, беше многу студено. Ги делевме последните резерви на храна и вода. Секогаш дискутиравме за ризиците со кои се соочуваме. Беше во исто време многу напнато и медитативно искутво, со позитивен крај.
Што друго ти е на агендата да направиш во иднина?
За брзо ќе биде зима и многу е важно да сме добро подготвени. Редовно тренирам и ги калкулирам моите способности. Качувам само за квантитет, не квалитет, а од качувањата добивам искуство во планините преку малку екстремни рути, затоа што една мала грешка ќе ги наруши сите планови. Се грижам за себеси на секој можен начин.
Во селото Валканале заедно со пријатели сме во обид да организираме нешто како интернационален камп. Би сакал да помогнам на млади планинари да ги подобрат нивните вештини. Имаме договорено посети на Шпанија и Полска.
Се уште барам време за да ја финиширам мојата нова книга на италијански. Има доста работи кои треба да се завршат.

К2 во зима претставува огромен предизвик, честопати таа е опишана како пекол. Дали мислиш дека овој опис е точен? Кои се факторите што ја прават планината толку комплексна?
К2 е многу интересен предизвик за секој алпинист. Тоа е како сон. Не се сложувам да се користат изрази како „пекол” за така позитивен предизвик. Никој не би сакал да оди во пеколот. Нашите експедиции не се состојат од глупави луѓе, ние имаме цел да станеме победници и нишаниме да ги постигнеме нашите цели без разлика на многуте потенцијални проблеми и потешкотии. Ќе се соочиме со силни ветришта, заледени падини, ниски температури и кратки денови, одрони и лавини. Ова се нормални зимски услови и ние треба да бидеме подготвени без разлика на се.
Кои се твоите причини за да го прифатиш овој предизвик?
Ова е период кога се чувствувам слободен, без некои поголеми обврски. 2017 година беше одлична година со искачувања на големи висини, во зима и лето. Ниедни одлуки не смеат да бидат сфатени за лесни на такви височини поготово во зима. Тоа е вистинска уметрост и би сакал да продолжам во брилијантна и нескршлива експлозија од позитивна енергија.
Јас не би ги нарекол неуспех обидите кои не достигнуваат до врвот, туку стекнување знаење, искуство и тимска солидарност. После толку обиди на К2 (во некои дури и ти си учествувал) дали мислиш дека е правото време некој конечно да успее во тоа?
Времето нема влијание во овој случај. Дам во право си дека досега имало многу обиди на К2 во зима. Истите допринеле во знаење и идеи, но треба да запаметиме дека секое качување креира повеќе паника како и сомнеж. Тое е компромис. Не е коректно да се каже дека секоја нова експедиција има повеќе шанси за успех само затоа што претходно имало обиди. Сепак, во нов организационен стил, со нова технологија ние само ќе ја зајакнеме следната експедиција.
Која е твојата стратегија за успех?
Според моето скромно мислење, примарната стратегија се базира на едноставни правила: работи силно, не дигај галама, замислувај ја реалноста како игра. Но не сум сам и потребна ни е стратегија за целиот тим. Мотивите и мислењата на другите членови ми се навистина важни. Никогаш нема да се откажам. Ќе се обидам да дадам се од себе за успех на целиот тим. Сите од Полска и многу луѓе од други делови на светот се дел од експедицијата.
Дали конкретно за оваа експедиција на К2 имате планирано стратегија?
Мислам дека за ова прашање најдобро е да го прашате лидерот на експедицијата. Јас, како член, треба да бидам подготвен колку што можам повеќе за да стиснам до врвот.

Од сите зимски експедиции на врвови повисоки од 8000 метри, кој беше/е најкомплексниот? Без разлика дали си го качил или можеби планираш?
Упс! К2, Макалу и Г2 се многу тешки проекти. Три целосно различни предизвици. Тоа е затоа што се бориме до последната шанса, пред да го достигнеме лимитот (ли да отидеме преку него) на нашите можности. Од сите мои зимски експедиции на овие врвови, само на Нанга Парбат во 2013 година беше лошо, поради контантно лоши ситуации и среќа.
Рековте дека зимската сезона треба да биде мерена според „климатските фактори” а не според „астрономскиот календар”. Според ова зима во Хималаите и на Каракорам е од 21 Декември до некои 28 Февруари. Дали се уште стоите на ова мислење? Дали 28 Февруари ќе биде последниот рок за искачување на К2 во зима?
Мислам дека периодот од 1 декември до 28-29 февруари може да се смета за права зима. Како што се доближуваме до проектот за К2, моето мислење не се менува, затоа што само си ја вршам работата и сакам да достигнам до врвот. Покасно или подцна од овие дати, не е важно. Она што е важно е достигнувањето. По експедицијата ќе провериме што точно сме достигнале со Кшиштоф Виелицки.
Па, без некои прогнози, каква ќе биде ситуацијата во Март по обидот за зимско на К2?
Само посакајте ми среќа, ве молам. Ќе зборуваме за К2 во минато време, а не во идно. Посакајте ми среќа да се вратам дома, ве молам.
denis urubko okolu zimsko iskachuvanje na k2 denis poseduva seriozno planinarsko rezime. vo 2009 godina kako gragjanin na kazakstan toj stanuva 15tiot chovek koj ja kompletira himalajskata kruna kako i osmiot koj toa go pravi bez suplementaren kislorod. dosega ima kacheno dva vrvovi povisoki od 8000 metri vo zima (makalu vo 2009 godina so simone moro i gasherbrum ii vo 2011 so simone moro i kori richards), a vo 2010 godina zaedno so boris dedeshko toj go dobiva zlatniot cepin za nivnoto iskachuvanje na cho oju (se strana) vo alpski stil. doseka toj ima napraveno vkupno 19 iskachuvanja na vrvovi povisoki od 8000 metri. pokraj ovie iskachuvanja, toj ja ima dobieno nagradata „snezhen leopard” (na ruski snezhnый bars) za iskachuvanje na site pet vrvovi povisoki od 7000 metri vo sovetskiot sojuz (nagrada koja se ushte se dodeluva). vo podolnoto intervju celosno objaveno vo pytohm.com , a prevzemeno od shpanskiot portal alpinismonline.com napraveno vo mart 2017 godina, toj obelodenuva nekoi od lichnite mislenja i stavovi za ova iskachuvanje, zaedno so drugi poopshirni gledishta na ovie aktivnosti. informaciite objaveni pred izvesen period (kasna esen 2017) velat deka polskata ekspedicija pod vodstvo na poznatiot iskachuvach kshishtov vielicki e vekje oformena i ovoj period treba vekje da se trgnati za k2. — se chini deka najdobrite zimski iskachuvachi doagjaat od istochna evropa, dali mislish deka toa e taka? ne treba da pravime paraleli. nekoi interesni zimski iskachuvanja se kompletirani od francuski, italijanski i shpanski planinari. telata i umovite na lugjeto se mnogu slichni nasekade niz svetot. sepak, mnogu od odlukite zavisat od kulturoloshkite i istoriskite relacii na chovekot so planinite. vo zapadna evropa, lugjeto imaat tendencija da pravat poinakvi aktivosti za vreme na zimata. skijanjeto e edna od niv, i toa e dosta vazhna aktivnost koja e mnogu pomalku popularna vo polska i rusija. aleks tsikon kazha „ne” na tvojata ekspedicija na k2. sega toj odi povtorno na everest bez kislorod vo zima. dali mislish deka toj ja izbra pravilnata nasoka po negovite neuspeshni obidi minatata godina? sekako, aleks ima odlichna forma i mozhe da si gi brka negovite lichni snishta i zamisli. jas imam dosta pochit prema nego. no mora da ja razbereme deka „zheshtinata” vo avantura i istrazhuvanjeto. spored moeto ponizno mislenje, istata opagja so sekoj ponatamoshen obid. sportskite kachuvachi sekogash pravat razlika pomegju on-sajt kachuvanje i povtoruvachkite obidi. povtoruvanjeto me pravi tazhen, osobeno ako odam po ista nasoka. na primer, iskachuvanja na nupce i nanga parbat dobija „zlaten cepin” zatoa shto alpinistite toa go smetaat za iskachuvanje vo „chist alpinistichki stil”, iako toa beshe povtoruvanje na ruta. ova go smetam za chudna pojava. ovaa zima odam da probam iskachuvanje na k2 i da steknam iskustvo i znaenje za grebenot abruci. zimskite iskachuvanja se sekogash ogromni avanturi. aleks i jas sme vo nekoja paralela. ochekuvam da go vidam na najvisokata tochna na everest. se zdobi so reputacija kako eden od najsilnite zimski kachuvachi i sega kje se obidesh da ja zatvorish listata na 14tata iskachena 8000-ka vo zima. dali si podgotven da bidesh del od istorijata? duri i da go napravime zimskoto iskachuvanje na k2, nema da bide vozmozhno da ja zatvorime „listata” bidejkji bord pik i gasherbrum i se ushte ne se kacheni vo zimski period. (brod pik e kachen vo kalendarska zima na 5 mart 2013, a gasherbrum i na 9 mart 2013, no podocna kje otkrieme zoshto denis ne gi smeta ovie datumi za zimski) kje bide odlichno da se organiziraat ekspedicii na ovie planini vo idnina. posle ova, mozhebi kje mozheme da zboruvame za istorija. mnogu lugje bi sakale da bidat vklucheni vo stranicite na istorijata, a jas ne sum iskluchok. sepak, podobro e da bidesh kachuvach koj ne ja brka taa cel. mojata zhelba e da si gi ispolnam moite lichni celi kako atleta i da gi istrazhuvam moite mechti kako umetnik. da se zdobijam so ispolnetost preku spopstvenite fizichki i mentalni dostignuvanja. shto mislish za vistinskiot alpski stil? polesno, pobrzo, za pomalku vreme i so pomalku pari…. da, vo pravo ste. od godina za godina, planinarite imaat mnogu novi mozhnosti blagodarenie na moderniot stil. napredokot vo poleto na tehnika, tehnologija i znaenje ovozmozhuva dosta pomosh na planinarite. novite generacii na kachuvachi imaat dostapno povekje informacii, nova oprema, shatori, razbiranje vo oblasta na aklimatizacijata itn. seto toa dozvoluva da se odi napred, da se dejstvuva so pomalku dvoumenje i so pogolema hrabrost. dali si „za” komercijalizacijata na golemite planini? za mene e navistina teshko da razboeram zoshto rabotite vo planinite predizvikuvaat tolku mnogu glasni diskusii vo javniot diskurs. ne sum zainteresiran vo komercijalen alpinizam, no ne go gledam kako problem. lugjeto treba da imaat sloboda za toa kako kje gi trshat parite. istotaka, ne gledam zoshto lugjeto kako vodachi, nosachi i gotvachi ne bi trebalo da zarabotuvaat za zhivot preku planinite. opsluzhuvanjeto mora da postoi, toa e neshto kako „shouto mora da prodolzhi”. alpinistite mozhat da si pravat sopstven izbor. problemot zapochnuva koga vladata (na nepal, pakista, kina) kje vospostavi novi pravila za ovie komercijalni ekspedicii. na primer, do pred 20 godini beshe slobodno da se odi do kumbu i juzhnoto sedlo, denes si zadolzhen da platish sherpa. koga kje gi dodadesh ovie troshoci na tie za dozvola za kachuvanje, stanuva nevozmozhno za eden planinar da plati na vladata na nepal, onolku kolku shto baraat. ti i pipi kardel napravivte nova nasoka na vrvot chapajev ovaa prolet. kako beshe iskustvoto na planinata? vrvot chapajeva e moj son od 1993 godina. kolku shto znam, nikoj go nema kacheno 22 godini, a nova nasoka ne e napravena celi 37 godini, bez razlika na mnogute obidi. mojot son beshe da go iskacham. go odbrav prefektniot moment i prefektniot partner, isto kako vo shah. beshe mnogu vazhno da vospostavime dobra, pozitivna vrska so maria kardel vo tolku ekstremni uslovi. beshe potrebno da se kontrolirame eden so drug. napravivme mnogu iskachuvanja vo evropa i azija minatata godina, poleka iskachuvajkji go nivoto na rizik, chekor po chekor. za ova vreme doznavme mnogu za nashite lichni karakterestiki. ova mi dade shansa da poglednam kon ushte poambiciozni celi. so maria bevme vo mozhnost da kachuvame brzo i kampuvavme bez shatori, beshe mnogu studeno. gi delevme poslednite rezervi na hrana i voda. sekogash diskutiravme za rizicite so koi se soochuvame. beshe vo isto vreme mnogu napnato i meditativno iskutvo, so pozitiven kraj. shto drugo ti e na agendata da napravish vo idnina? za brzo kje bide zima i mnogu e vazhno da sme dobro podgotveni. redovno treniram i gi kalkuliram moite sposobnosti. kachuvam samo za kvantitet, ne kvalitet, a od kachuvanjata dobivam iskustvo vo planinite preku malku ekstremni ruti, zatoa shto edna mala greshka kje gi narushi site planovi. se grizham za sebesi na sekoj mozhen nachin. vo seloto valkanale zaedno so prijateli sme vo obid da organizirame neshto kako internacionalen kamp. bi sakal da pomognam na mladi planinari da gi podobrat nivnite veshtini. imame dogovoreno poseti na shpanija i polska. se ushte baram vreme za da ja finishiram mojata nova kniga na italijanski. ima dosta raboti koi treba da se zavrshat. k2 vo zima pretstavuva ogromen predizvik, chestopati taa e opishana kako pekol. dali mislish deka ovoj opis e tochen? koi se faktorite shto ja pravat planinata tolku kompleksna? k2 e mnogu interesen predizvik za sekoj alpinist. toa e kako son. ne se slozhuvam da se koristat izrazi kako „pekol” za taka pozitiven predizvik. nikoj ne bi sakal da odi vo pekolot. nashite ekspedicii ne se sostojat od glupavi lugje, nie imame cel da staneme pobednici i nishanime da gi postigneme nashite celi bez razlika na mnogute potencijalni problemi i poteshkotii. kje se soochime so silni vetrishta, zaledeni padini, niski temperaturi i kratki denovi, odroni i lavini. ova se normalni zimski uslovi i nie treba da bideme podgotveni bez razlika na se. koi se tvoite prichini za da go prifatish ovoj predizvik? ova e period koga se chuvstvuvam sloboden, bez nekoi pogolemi obvrski. 2017 godina beshe odlichna godina so iskachuvanja na golemi visini, vo zima i leto. niedni odluki ne smeat da bidat sfateni za lesni na takvi visochini pogotovo vo zima. toa e vistinska umetrost i bi sakal da prodolzham vo brilijantna i neskrshliva eksplozija od pozitivna energija. jas ne bi gi narekol neuspeh obidite koi ne dostignuvaat do vrvot, tuku steknuvanje znaenje, iskustvo i timska solidarnost. posle tolku obidi na k2 (vo nekoi duri i ti si uchestvuval) dali mislish deka e pravoto vreme nekoj konechno da uspee vo toa? vremeto nema vlijanie vo ovoj sluchaj. dam vo pravo si deka dosega imalo mnogu obidi na k2 vo zima. istite doprinele vo znaenje i idei, no treba da zapametime deka sekoe kachuvanje kreira povekje panika kako i somnezh. toe e kompromis. ne e korektno da se kazhe deka sekoja nova ekspedicija ima povekje shansi za uspeh samo zatoa shto prethodno imalo obidi. sepak, vo nov organizacionen stil, so nova tehnologija nie samo kje ja zajakneme slednata ekspedicija. koja e tvojata strategija za uspeh? spored moeto skromno mislenje, primarnata strategija se bazira na ednostavni pravila: raboti silno, ne digaj galama, zamisluvaj ja realnosta kako igra. no ne sum sam i potrebna ni e strategija za celiot tim. motivite i mislenjata na drugite chlenovi mi se navistina vazhni. nikogash nema da se otkazham. kje se obidam da dadam se od sebe za uspeh na celiot tim. site od polska i mnogu lugje od drugi delovi na svetot se del od ekspedicijata. dali konkretno za ovaa ekspedicija na k2 imate planirano strategija? mislam deka za ova prashanje najdobro e da go prashate liderot na ekspedicijata. jas, kako chlen, treba da bidam podgotven kolku shto mozham povekje za da stisnam do vrvot. od site zimski ekspedicii na vrvovi povisoki od 8000 metri, koj beshe/e najkompleksniot? bez razlika dali si go kachil ili mozhebi planirash? ups! k2, makalu i g2 se mnogu teshki proekti. tri celosno razlichni predizvici. toa e zatoa shto se borime do poslednata shansa, pred da go dostigneme limitot (li da otideme preku nego) na nashite mozhnosti. od site moi zimski ekspedicii na ovie vrvovi, samo na nanga parbat vo 2013 godina beshe losho, poradi kontantno loshi situacii i srekja. rekovte deka zimskata sezona treba da bide merena spored „klimatskite faktori” a ne spored „astronomskiot kalendar”. spored ova zima vo himalaite i na karakoram e od 21 dekemvri do nekoi 28 fevruari. dali se ushte stoite na ova mislenje? dali 28 fevruari kje bide posledniot rok za iskachuvanje na k2 vo zima? mislam deka periodot od 1 dekemvri do 28-29 fevruari mozhe da se smeta za prava zima. kako shto se doblizhuvame do proektot za k2, moeto mislenje ne se menuva, zatoa shto samo si ja vrsham rabotata i sakam da dostignam do vrvot. pokasno ili podcna od ovie dati, ne e vazhno. ona shto e vazhno e dostignuvanjeto. po ekspedicijata kje proverime shto tochno sme dostignale so kshishtof vielicki. pa, bez nekoi prognozi, kakva kje bide situacijata vo mart po obidot za zimsko na k2? samo posakajte mi srekja, ve molam. kje zboruvame za k2 vo minato vreme, a ne vo idno. posakajte mi srekja da se vratam doma, ve molam.