Флора-фауна
100 Miles of Istria – во буквална смисла на зборот


Од каде да почнам. За тркава не бев целосно сигурен дека сум спремен. Имав голема желба и мотив да ја истрчам, и ми беше голем предизвик. И ете бидна. Првите 100 миљи официјално ги завршив.
Малку околу тренинзите.Реално немав доволно тренинзи како што треба, со висинска, должини, итн… Повеќето од тренинзите ми се базираа на најди „луфта” истрчај 10км на кеј, многу ретко на водно, скоро ич на друга планина. Во споредба со претходните 110км што ги имам позади мене ова не беше ни 50 % од тоа што треба да биде. Единствена разлика од тогаш и сега беше во тоа што последниве месеци одев во Kinetics Fitness Studio – Superherо, работиме многу на core и горен дел и мислам дека тој тренинг придонесе многу во целава приказна. Исто така, огромна заслуга имаат Alek Drenko за советите околу храната и Dimovska Elisaveta која ми склопи шема за исхрана пред трката за изминатите 2-3 месеци – совршена комбинација за тренинзите кои ги имав. Фала ви дечки.

Трката како трка, очекувано до некаде дека ќе биде брутална и дека многу ќе го “кркаме”. Воден од минатите изданија горе-долу знаев што да очекувам, теренот горе-долу познат. Околку 60 км само беа новитет. Психички бев спремен дека за 30тина саати можам да ја завршам. Така и бидна. Со Igor D. Jovanovski(Karas) имавме некој првичен план да идеме заедно до Бузет. За полесно да ја минеме ноќта и кризите за спиење, па потоа би се раздвоиле.
Тргнавме заедно и некако ептен се вклопивме со темпо на почеток. Многу брзо напредувавме и си направивме стратегија. На угорниците одевме брзо, а некаде успорувавме за да одмориме. Се што беше удолница рамно го трчавме, без разлика на кој км сме. Трката стартуваше од Лабин, па преку Пломин лука, Продол, Учка (Поклон), Трстеник, Бузет итн. Овој дел од трката го поминавме топ. На некои делови не се ни сеќавам дека беше 3-4-5 по полноќ. „Дух кој хода” ни беше водилка. Би го издвоил само Пољакот во сандали и кратки шорцеви кој најверојатно не го слушнал организаторот дека на Учка има снег. 🙂

Со Карас правевме шали на сметка на тркачиве со цел да останеме позитивни и ведри за да го издржиме патот кој ни претстои. Си пеевме „изгреј изгреј јасно сонце”. Нешто пред Трстеник јас малку кризирав, но тоа беше нормално. Помина. Околу 8-часот стигнавме до Бузет, тука не пречекаа Maца, Тања, Тасо и Маре. Поддршка е секогаш добредојдена. Во меѓувреме стартуваше 70км на која учествуваа Трајко, Софија, Данда и Роглев, за малку не стигнавме да се видиме. Во Бузет се туширавме, јадевме, се преоблековме и пред тргање одлучивме дека до крај ќе ја трчаме заедно.
Следеше дел кој е сосема нов за двајцата. Прво Хум, па по него „Езерото”. До Хум супер истрчавме и релативно брзо. После Хум следеше најтешкиот дел бар за нас од трката до „Езерото”. Го гледаш во далечина никако да стигнеш. Ќе му се доближиш, па патеката ќе те исфрли…па пак и така 3-4 пати. Кризиравме малку во овој дел поприлично 🙂 а и жешко беше. На таа конторлна Карас одлучи да остане, и да ја заврши трката поради болки во мускули, бутови.
Се договоривме јас да продолжам и да ја завршам. Следеше едно брдо и после тоа искачување до Мотовун. Супер го поминав тој дел, иако сам гледав да оддржам некој ритам. Сепак кога си со партнер е многу полесно. Следно си дојде Опртаљ. Од Мотовун натаму трките се спојуваа и веќе делот го знаев. Кон Грожњан следеше спуст, па едно стмно искачување на кое си реков дека ќе си одморам кога ќе го искачам. Пред самиот крај на брдото гледам клупа со столици и паркинг за точаци. Си седнав, си кренав нозе, си праам пауза. Ме поминаа 10-тина тркачи.

Во меѓувреме го ѕирнав мобилниот, пропуштени повици, пораки од Карас дека продолжил сепак до Мотовун. Но веќе беше доцна. Му се јавувам и ми вика “те чекаме на контолна”, “ајде идам одма” – мислев дека сум блиску. Фатив да трчам ко неарен и нагоре и надоле. Ги поминав сите што ме поминаа и плус други. Но проценката дека сум блиску била погрешна 7-8км. Сепак не стигнав на време. Тука едниот плускавец ми се дупна и морав да застанам на преврска.(За време на трката поминавме 2 реки без премини на нив и поради тоа на 2те нозе ми се направија огромни плускавци… ) Тоа ме успори прилично.
Ми остана уште пат до Бује и „најпрекрасниот” дел од трката – нивата пред Умаг. До Бује трчав колку што можев. Некаде на средина веќе темница, 2ра вечер ме фаќа. Слушам галама, ѕвонци тропаат, си викам еве ја контролната. Си трчам… Кога после една кривина едно бабе на патот со овците… Малку трипање – не многу! 🙂 Полека стигнав до Бује. Одморив малку, јадев и продолжив. Следеше НИВАТА со 3D трева. Светиш со ламбата и мислиш тревата е во 3D. Халуцинации. И овој дел ќе го рипнам дека беше досаден и ништо интересно не се дешаваше. Околу 3-4 км пред крај 2ца италијани застанаа да се преоблекуваат… Нема да ги коментирам понатаму.

Нешто пред крајот се појавија Тасо и Маца ми вратија малку енергија и надеж дека сум блиску до крајот. Фатив да трчам дека веќе ми се здосади и полека стигнав до целта. Финиширав за 30:31:17 – 89 место. За мене најголем успех до сега.
Фала на цела екипа за поддршката.
До следен толку долг пост. (Ваљда после УТМБ)
Поздрав,
Игор Пирковски

100 miles of istria – vo bukvalna smisla na zborot od kade da pochnam. za trkava ne bev celosno siguren deka sum spremen. imav golema zhelba i motiv da ja istrcham, i mi beshe golem predizvik. i ete bidna. prvite 100 milji oficijalno gi zavrshiv. malku okolu treninzite.realno nemav dovolno treninzi kako shto treba, so visinska, dolzhini, itn… povekjeto od treninzite mi se baziraa na najdi „lufta” istrchaj 10km na kej, mnogu retko na vodno, skoro ich na druga planina. vo sporedba so prethodnite 110km shto gi imam pozadi mene ova ne beshe ni 50 % od toa shto treba da bide. edinstvena razlika od togash i sega beshe vo toa shto poslednive meseci odev vo kinetics fitness studio – superhero, rabotime mnogu na core i goren del i mislam deka toj trening pridonese mnogu vo celava prikazna. isto taka, ogromna zasluga imaat alek drenko za sovetite okolu hranata i dimovska elisaveta koja mi sklopi shema za ishrana pred trkata za izminatite 2-3 meseci – sovrshena kombinacija za treninzite koi gi imav. fala vi dechki. trkata kako trka, ochekuvano do nekade deka kje bide brutalna i deka mnogu kje go “krkame”. voden od minatite izdanija gore-dolu znaev shto da ochekuvam, terenot gore-dolu poznat. okolku 60 km samo bea novitet. psihichki bev spremen deka za 30tina saati mozham da ja zavrsham. taka i bidna. so igor d. jovanovski(karas) imavme nekoj prvichen plan da ideme zaedno do buzet. za polesno da ja mineme nokjta i krizite za spienje, pa potoa bi se razdvoile. trgnavme zaedno i nekako epten se vklopivme so tempo na pochetok. mnogu brzo napreduvavme i si napravivme strategija. na ugornicite odevme brzo, a nekade usporuvavme za da odmorime. se shto beshe udolnica ramno go trchavme, bez razlika na koj km sme. trkata startuvashe od labin, pa preku plomin luka, prodol, uchka (poklon), trstenik, buzet itn. ovoj del od trkata go pominavme top. na nekoi delovi ne se ni sekjavam deka beshe 3-4-5 po polnokj. „duh koj hoda” ni beshe vodilka. bi go izdvoil samo poljakot vo sandali i kratki shorcevi koj najverojatno ne go slushnal organizatorot deka na uchka ima sneg. 🙂 so karas pravevme shali na smetka na trkachive so cel da ostaneme pozitivni i vedri za da go izdrzhime patot koj ni pretstoi. si peevme „izgrej izgrej jasno sonce”. neshto pred trstenik jas malku krizirav, no toa beshe normalno. pomina. okolu 8-chasot stignavme do buzet, tuka ne prechekaa maca, tanja, taso i mare. poddrshka e sekogash dobredojdena. vo megjuvreme startuvashe 70km na koja uchestvuvaa trajko, sofija, danda i roglev, za malku ne stignavme da se vidime. vo buzet se tushiravme, jadevme, se preoblekovme i pred trganje odluchivme deka do kraj kje ja trchame zaedno. sledeshe del koj e sosema nov za dvajcata. prvo hum, pa po nego „ezeroto”. do hum super istrchavme i relativno brzo. posle hum sledeshe najteshkiot del bar za nas od trkata do „ezeroto”. go gledash vo dalechina nikako da stignesh. kje mu se doblizhish, pa patekata kje te isfrli…pa pak i taka 3-4 pati. kriziravme malku vo ovoj del poprilichno 🙂 a i zheshko beshe. na taa kontorlna karas odluchi da ostane, i da ja zavrshi trkata poradi bolki vo muskuli, butovi. se dogovorivme jas da prodolzham i da ja zavrsham. sledeshe edno brdo i posle toa iskachuvanje do motovun. super go pominav toj del, iako sam gledav da oddrzham nekoj ritam. sepak koga si so partner e mnogu polesno. sledno si dojde oprtalj. od motovun natamu trkite se spojuvaa i vekje delot go znaev. kon grozhnjan sledeshe spust, pa edno stmno iskachuvanje na koe si rekov deka kje si odmoram koga kje go iskacham. pred samiot kraj na brdoto gledam klupa so stolici i parking za tochaci. si sednav, si krenav noze, si praam pauza. me pominaa 10-tina trkachi. vo megjuvreme go dzirnav mobilniot, propushteni povici, poraki od karas deka prodolzhil sepak do motovun. no vekje beshe docna. mu se javuvam i mi vika “te chekame na kontolna”, “ajde idam odma” – mislev deka sum blisku. fativ da trcham ko nearen i nagore i nadole. gi pominav site shto me pominaa i plus drugi. no procenkata deka sum blisku bila pogreshna 7-8km. sepak ne stignav na vreme. tuka edniot pluskavec mi se dupna i morav da zastanam na prevrska.(za vreme na trkata pominavme 2 reki bez premini na niv i poradi toa na 2te noze mi se napravija ogromni pluskavci… ) toa me uspori prilichno. mi ostana ushte pat do buje i „najprekrasniot” del od trkata – nivata pred umag. do buje trchav kolku shto mozhev. nekade na sredina vekje temnica, 2ra vecher me fakja. slusham galama, dzvonci tropaat, si vikam eve ja kontrolnata. si trcham… koga posle edna krivina edno babe na patot so ovcite… malku tripanje – ne mnogu! 🙂 poleka stignav do buje. odmoriv malku, jadev i prodolzhiv. sledeshe nivata so 3d treva. svetish so lambata i mislish trevata e vo 3d. halucinacii. i ovoj del kje go ripnam deka beshe dosaden i nishto interesno ne se deshavashe. okolu 3-4 km pred kraj 2ca italijani zastanaa da se preoblekuvaat… nema da gi komentiram ponatamu. neshto pred krajot se pojavija taso i maca mi vratija malku energija i nadezh deka sum blisku do krajot. fativ da trcham deka vekje mi se zdosadi i poleka stignav do celta. finishirav za 30:31:17 – 89 mesto. za mene najgolem uspeh do sega. fala na cela ekipa za poddrshkata. do sleden tolku dolg post. (valjda posle utmb) pozdrav, igor pirkovski
Објава← Назад кон архивата