Флора-фауна
Чекор преку – Духот од Патишка


Тргнавме со намера да видиме во каква состојба е големиот мраз, кој се забележува дури и пред селото. Мистичен водопад кој претставува алпинистичка цел на многу генерации алпинисти. Не сакавме да се убедуваме дека ќе го качиме, бидејќи во многу навратаи сме се враќале разочарани. Најчесто не е целосно формиран, или има сериозна лавинска опасност, или пак, воопшто го нема – целосно се стопил од последниот пат кога бил забележан.
Уморни од сите претходни разочарувања, на плеќи си го „земавме” и „средношколскиот” ентузијазам од изутрината. Анализирајќи ги условите, потсвесно баравме објективна причина да се вратиме, дури и пред да стигнеме до подножјето. Волјата и гладта за ова искачување постојано нѐ враќаа во ритам. Во еден таков момент на внатрешна агонија, Владо влезе во дискусија со еден селанец за лавинологија и последните метаморфози на снежната покривка. Тој пак, за да биде што поуслужлив кратко одговори: „Има, има, паѓа да.”

Нејсе, после неколку анализи стигнавме и до самото подножје на мразот. Не беше докрај формран, не беше споен најкритичниот дел. Целиот водопад, и шумата над него беа лавински стабилни и безбедни. Ја ставивме опремата и првата јажева должина ја поминавме соло, до самата вертикала од мраз и карпа. Се наврзавме и јас почнав да качувам.
Почетокот од следната должина во ниту еден момент не делуваше наивно, но ниту пак невозможно. Овој цуг (јажева должина) сепак почнува со превисен мраз во должина од дваесет метри, со оскудни, но безбедни парчиња мраз за „вртење” на ледничките клинови. Во оној момент кога завршува превисот, почнува карпа прекриена со прашкаст снег. После тие пет метри микс качување, следеше прилично незгодно пречење на тенок слој мраз врз снег. Снежната подлога од снегот воопшто не помагаше со нивото на стрес со кое бевме соочени. Конечно, над маркантната, падната елка го направив првото сидриште.

Вториот цуг поминува десно од карпата низ забележителниот столб во оваа должина. Тој столб делуваше како најлогичната и најбезбедната линија. Додека поминував низ него, се откачи едно парче мраз, со големина на тањир и ме удри точно кадешто завршува шлемот. Оттаму е и крвта на моето лице, оттаму оваа насока ќе остане буквално вечно врежана во мене. Генерално, немаше останати потешкотии до следото сидриште.

Владо го водеше последниот технички деликатен цуг, без премногу мака помина преку последната вертикала и направи сидриште во шумата. Тука ја спакувавме непотребната опрема, оставивме само едно јаже од двете, надвор врз ранецот. Сметавме дека мора да се движиме брзо за да излеземе од насоката додека е ден. Па така следните 350 метри ги поминавме ненаврзани. Првите 150 од нив, низ шумата технички се лесни, се движите низ падина од 80 степени, додека вторите 200 се со нагиб од 75 до 85 степени низ карпест дел обраснат со трева. Токму бусените по овој гребен го олеснуваат излезот од насоката.
На крај, денот заврши со нова насока „Духот од Патишка”, бидејќи како дух демнееше сиве овие години и чекаше да биде качен. Конечно, ги погодивме условите кога тоа е возможно. Оценката за оваа насока е TD-,V, M5 WI5/6 – 550m.
Пишува: Илија Циривири АК Матка
chekor preku – duhot od patishka trgnavme so namera da vidime vo kakva sostojba e golemiot mraz, koj se zabelezhuva duri i pred seloto. mistichen vodopad koj pretstavuva alpinistichka cel na mnogu generacii alpinisti. ne sakavme da se ubeduvame deka kje go kachime, bidejkji vo mnogu navratai sme se vrakjale razocharani. najchesto ne e celosno formiran, ili ima seriozna lavinska opasnost, ili pak, voopshto go nema – celosno se stopil od posledniot pat koga bil zabelezhan. umorni od site prethodni razocharuvanja, na plekji si go „zemavme” i „srednoshkolskiot” entuzijazam od izutrinata. analizirajkji gi uslovite, potsvesno baravme objektivna prichina da se vratime, duri i pred da stigneme do podnozhjeto. voljata i gladta za ova iskachuvanje postojano nѐ vrakjaa vo ritam. vo eden takov moment na vnatreshna agonija, vlado vleze vo diskusija so eden selanec za lavinologija i poslednite metamorfozi na snezhnata pokrivka. toj pak, za da bide shto pousluzhliv kratko odgovori: „ima, ima, pagja da.” nejse, posle nekolku analizi stignavme i do samoto podnozhje na mrazot. ne beshe dokraj formran, ne beshe spoen najkritichniot del. celiot vodopad, i shumata nad nego bea lavinski stabilni i bezbedni. ja stavivme opremata i prvata jazheva dolzhina ja pominavme solo, do samata vertikala od mraz i karpa. se navrzavme i jas pochnav da kachuvam. pochetokot od slednata dolzhina vo nitu eden moment ne deluvashe naivno, no nitu pak nevozmozhno. ovoj cug (jazheva dolzhina) sepak pochnuva so previsen mraz vo dolzhina od dvaeset metri, so oskudni, no bezbedni parchinja mraz za „vrtenje” na lednichkite klinovi. vo onoj moment koga zavrshuva previsot, pochnuva karpa prekriena so prashkast sneg. posle tie pet metri miks kachuvanje, sledeshe prilichno nezgodno prechenje na tenok sloj mraz vrz sneg. snezhnata podloga od snegot voopshto ne pomagashe so nivoto na stres so koe bevme soocheni. konechno, nad markantnata, padnata elka go napraviv prvoto sidrishte. vtoriot cug pominuva desno od karpata niz zabelezhitelniot stolb vo ovaa dolzhina. toj stolb deluvashe kako najlogichnata i najbezbednata linija. dodeka pominuvav niz nego, se otkachi edno parche mraz, so golemina na tanjir i me udri tochno kadeshto zavrshuva shlemot. ottamu e i krvta na moeto lice, ottamu ovaa nasoka kje ostane bukvalno vechno vrezhana vo mene. generalno, nemashe ostanati poteshkotii do sledoto sidrishte. vlado go vodeshe posledniot tehnichki delikaten cug, bez premnogu maka pomina preku poslednata vertikala i napravi sidrishte vo shumata. tuka ja spakuvavme nepotrebnata oprema, ostavivme samo edno jazhe od dvete, nadvor vrz ranecot. smetavme deka mora da se dvizhime brzo za da izlezeme od nasokata dodeka e den. pa taka slednite 350 metri gi pominavme nenavrzani. prvite 150 od niv, niz shumata tehnichki se lesni, se dvizhite niz padina od 80 stepeni, dodeka vtorite 200 se so nagib od 75 do 85 stepeni niz karpest del obrasnat so treva. tokmu busenite po ovoj greben go olesnuvaat izlezot od nasokata. na kraj, denot zavrshi so nova nasoka „duhot od patishka”, bidejkji kako duh demneeshe sive ovie godini i chekashe da bide kachen. konechno, gi pogodivme uslovite koga toa e vozmozhno. ocenkata za ovaa nasoka e td-,v, m5 wi5/6 – 550m. pishuva: ilija ciriviri ak matka
Објава← Назад кон архивата